Kalyana Vrishti Stava (Panchadasi Stotram) (with Telugu Meaning) – కళ్యాణవృష్టి స్తవః

స్తోత్రనిధి → దేవీ స్తోత్రాలు → శ్రీ లలితా స్తోత్రాలు → కళ్యాణవృష్టి స్తవః

[గమనిక: ఈ స్తోత్రము (శ్లోకాలు మాత్రమే) “శ్రీ లలితా స్తోత్రనిధి” మరియు “ప్రభాత స్తోత్రనిధి” పుస్తకాలలో ప్రింటు చేశాము.]

(ఈ శ్లోకాలు శ్రీ విద్యా ఉపాసనలో భాగంగా, పరమేశ్వరి అయిన శ్రీ లలితా త్రిపురసుందరి అమ్మవారి సౌందర్యాన్ని, కరుణను మరియు ఆమెను సేవించడం వల్ల కలిగే పారలౌకిక, ఐహిక సుఖాలను వర్ణించే సందర్భంలోనివి. భక్తుడు తనను తాను అమ్మవారికి సమర్పించుకునే శరణాగతి భావం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది. ఈ శ్లోకాలను పఠించడం వల్ల మనసు నిర్మలమవుతుంది, లక్ష్మీ కటాక్షం (సంపద) సిద్ధిస్తుంది. అమ్మవారిపై అచంచలమైన భక్తి కలిగి, సర్వత్ర విజయం మరియు ఆకర్షణ శక్తి లభిస్తాయి.)

కల్యాణవృష్టిభిరివామృతపూరితాభి-
-ర్లక్ష్మీస్వయంవరణమంగలదీపికాభిః |
సేవాభిరంబ తవ పాదసరోజమూలే
నాకారి కిం మనసి భాగ్యవతాం జనానామ్ || ౧ ||

ఓ తల్లీ (అంబ)! అమృతంతో నిండిన శుభప్రదమైన వానజల్లుల వలె (కల్యాణవృష్టిభిః), లక్ష్మీదేవి తనంతట తానుగా వరించడానికి వెలిగించిన మంగళకరమైన దీపపు వరుసల వలె (మంగలదీపికాభిః) ప్రకాశించే నీ పాదపద్మముల చెంత (తవ పాదసరోజమూలే) సేవలు చేసే భాగ్యవంతులైన జనుల మనస్సులలో (భాగ్యవతాం జనానామ్) ఏ కోరికలు నెరవేరవు? (నాకారి కిమ్ – అనగా సమస్త ఐశ్వర్యాలు, మోక్షం వంటి అసాధ్యమైనవన్నీ కూడా వారికి సిద్ధిస్తాయి).

ఏతావదేవ జనని స్పృహణీయమాస్తే
త్వద్వందనేషు సలిలస్థగితే చ నేత్రే |
సాంనిధ్యముద్యదరుణాయుతసోదరస్య
త్వద్విగ్రహస్య పరయా సుధయాప్లుతస్య || ౨ ||

ఓ జననీ! నీకు వందనం చేసే సమయంలో (త్వద్వందనేషు) భక్తి పారవశ్యంతో కళ్లు ఆనంద బాష్పాలతో నిండిపోవాలని (సలిలస్థగితే చ నేత్రే), ఉదయిస్తున్న పదివేల సూర్యుల ఎర్రని కాంతితో సమానమైన (ఉద్యదరుణాయుతసోదరస్య) మరియు అత్యున్నతమైన అమృతధారలతో తడిసిన (పరయా సుధయాప్లుతస్య) నీ దివ్య మంగళ రూపం (త్వద్విగ్రహస్య) నిరంతరం నా కళ్లముందే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. అంతకు మించి నేను కోరదగినది (స్పృహణీయమ్) ఏదీ లేదు.

ఈశత్వనామకలుషాః కతి వా న సంతి
బ్రహ్మాదయః ప్రతిభవం ప్రలయాభిభూతాః |
ఏకః స ఏవ జనని స్థిరసిద్ధిరాస్తే
యః పాదయోస్తవ సకృత్ప్రణతిం కరోతి || ౩ ||

ఓ తల్లి! తామే ‘ఈశ్వరులము’ (ప్రభువులము) అనే అహంకారమనే దోషం కలిగిన (ఈశత్వ నామ కలుషాః) బ్రహ్మాది దేవతలు కూడా (బ్రహ్మాదయః) ప్రతి కల్పంలోనూ పుడుతూ, ప్రళయ కాలంలో నశించిపోతున్నారు (ప్రతిభవం ప్రలయాభిభూతాః). కానీ, ఎవడైతే నీ పాదాలకు ఒక్కసారి మాత్రమే (సకృత్) భక్తితో ప్రణామం చేస్తాడో, అతడు మాత్రమే శాశ్వతమైన సిద్ధిని (స్థిరసిద్ధిః) పొంది వినాశనం లేకుండా ఉంటాడు.

లబ్ధ్వా సకృత్త్రిపురసుందరి తావకీనం
కారుణ్యకందలితకాంతిభరం కటాక్షమ్ |
కందర్పకోటిసుభగాస్త్వయి భక్తిభాజః
సంమోహయంతి తరుణీర్భువనత్రయేఽపి || ౪ ||

ఓ త్రిపురసుందరీ! కరుణతో నిండిన నీ ప్రకాశవంతమైన కటాక్ష వీక్షణాన్ని (కారుణ్య కందలిత కాంతిభరం కటాక్షమ్) ఒక్కసారి (సకృత్) పొందిన వారు (లబ్ధ్వా), నీయందు భక్తి కలిగి ఉండి (త్వయి భక్తిభాజః), కోటి మంది మన్మథులతో సమానమైన సౌందర్యాన్ని (కందర్పకోటిసుభగాః) పొందుతారు. అటువంటి వారు ముల్లోకాల్లోని స్త్రీలనైనా సరే తమ వశం చేసుకోగల (సమ్మోహింపజేయగల) శక్తిని పొందుతారు.

హ్రీం‍కారమేవ తవ నామ గృణంతి వేదా
మాతస్త్రికోణనిలయే త్రిపురే త్రినేత్రే |
త్వత్సంస్మృతౌ యమభటాభిభవం విహాయ
దీవ్యంతి నందనవనే సహ లోకపాలైః || ౫ ||

ముల్లోకాలను పాలించే దానా (త్రిపురే), మూడు కన్నులు కలదానా (త్రినేత్రే), త్రికోణ యంత్రమున నివసించే ఓ తల్లి (మాతః)! వేదాలన్నీ ‘హ్రీం’ అనే ప్రణవ బీజాక్షరాన్నే నీ నామముగా కీర్తిస్తున్నాయి (హ్రీంకారమేవ తవ నామ గృణంతి వేదాః). నిన్ను స్మరించడం వల్ల (త్వత్ సంస్మృతౌ), భక్తులు యమభటుల భయాన్ని (పరాభవాన్ని) వదిలిపెట్టి, ఇంద్రాది దిక్పాలకులతో సమానంగా నందనవనంలో ఆనందంగా విహరిస్తారు.

హంతుః పురామధిగలం పరిపీయమానః
క్రూరః కథం న భవితా గరలస్య వేగః |
నాశ్వాసనాయ యది మాతరిదం తవార్థం
దేహస్య శశ్వదమృతాప్లుతశీతలస్య || ౬ ||

ఓ తల్లి! త్రిపుర సంహారకుడైన శివుడు (హంతుః పురామ్) భయంకరమైన హాలాహలాన్ని తాగినప్పుడు, ఆ విషవేగం ఆయనను ఏమీ చేయలేకపోయింది. దానికి కారణం (న అశ్వాసనాయ యది), అమృతంతో తడిసినట్లు చల్లగా ఉండే నీ దేహములోని సగభాగం (తవ అర్ధమ్ దేహస్య) ఆయనకు తోడుగా ఉండటమే కదా! నీవు గనుక ఆయన శరీరంలో సగభాగంగా లేకపోతే, ఆ క్రూరమైన విషవేగం ఆయనను బాధించకుండా ఎలా ఉంటుంది? (అంటే నీ సాన్నిధ్యమే శివుడిని విషం నుండి రక్షించింది).

సర్వజ్ఞతాం సదసి వాక్పటుతాం ప్రసూతే
దేవి త్వదంఘ్రిసరసీరుహయోః ప్రణామః |
కిం చ స్ఫురన్మకుటముజ్జ్వలమాతపత్రం
ద్వే చామరే చ మహతీం వసుధాం దదాతి || ౭ ||

ఓ దేవీ! నీ పాదపద్మాలకు చేసే నమస్కారం (త్వద్ అంఘ్రి సరసీరుహయోః ప్రణామః), సభలలో సర్వజ్ఞత్వాన్ని మరియు అద్భుతమైన వాక్చాతుర్యాన్ని (వాక్పటుతామ్) ప్రసాదిస్తుంది. అంతేకాకుండా, అది ప్రకాశించే కిరీటాన్ని (మకుటమ్), ఉజ్వలమైన శ్వేతచ్ఛత్రాన్ని (ఆతపత్రమ్), రెండు వైపులా వీచే చామరాలను మరియు విశాలమైన భూమండల సామ్రాజ్యాన్ని (మహతీం వసుధామ్) కూడా భక్తులకు అనుగ్రహిస్తుంది.

కల్పద్రుమైరభిమతప్రతిపాదనేషు
కారుణ్యవారిధిభిరంబ భవాత్కటాక్షైః |
ఆలోకయ త్రిపురసుందరి మామనాథం
త్వయ్యేవ భక్తిభరితం త్వయి బద్ధతృష్ణమ్ || ౮ ||

ఓ అమ్మా! కోరిన కోర్కెలు తీర్చడంలో కల్పవృక్షాల వంటివి (కల్పద్రుమైః), కరుణకు సముద్రాల వంటివి అయిన నీ కటాక్ష వీక్షణాలతో (కారుణ్య వారిధిభిః కటాక్షైః), దిక్కులేని వాడనైన నన్ను (మామ్ అనాథమ్) ఒక్కసారి చూడుము (ఆలోకయ). నీయందే నిండు భక్తిని కలిగి (భక్తిభరితమ్), నీ అనుగ్రహం కోసమే పరితపిస్తున్న (త్వయి బద్ధతృష్ణమ్) నన్ను నీ కరుణతో ఆదుకో తల్లీ.

హంతేతరేష్వపి మనాంసి నిధాయ చాన్యే
భక్తిం వహంతి కిల పామరదైవతేషు |
త్వామేవ దేవి మనసా సమనుస్మరామి
త్వామేవ నౌమి శరణం జనని త్వమేవ || ౯ ||

అయ్యో! (హంత) కొందరు మానవులు ఇతర అల్ప దేవతలపై (పామర దైవతేషు) తమ మనస్సులను లగ్నం చేసి (మనాంసి నిధాయ), వారియందు భక్తిని కలిగి ఉంటున్నారు. కానీ ఓ దేవీ! నేను మాత్రం నీ ఒక్కదానినే మనస్సుతో నిరంతరం స్మరిస్తున్నాను (త్వామేవ మనసా సమనుస్మరామి). నిన్నే స్తుతిస్తున్నాను (త్వామేవ నౌమి). ఓ జననీ! నువ్వు మాత్రమే నాకు శరణు (శరణం త్వమేవ).

లక్ష్యేషు సత్స్వపి కటాక్షనిరీక్షణానా-
-మాలోకయ త్రిపురసుందరి మాం కదాచిత్ |
నూనం మయా తు సదృశః కరుణైకపాత్రం
జాతో జనిష్యతి జనో న చ జాయతే వా || ౧౦ ||

ఓ త్రిపురసుందరీ! నీ కరుణా కటాక్ష వీక్షణాలకు లక్షలాది మంది పాత్రులు ఉన్నప్పటికీ (లక్ష్యేషు సత్స్వపి), ఒక్కసారైనా నన్ను చూడుము (మాం కదాచిత్ ఆలోకయ). ఎందుకంటే, నాతో సమానమైన దీనుడు, నీ కరుణకు అత్యంత యోగ్యుడైన పాత్రుడు (మయా సదృశః కరుణైకపాత్రం) గతంలో పుట్టలేదు, ఇకముందు పుట్టబోడు, ప్రస్తుతం కూడా లేడు. (నీ కరుణకు నేనే సరైన అల్పుడనని భావం).

హ్రీం హ్రీమితి ప్రతిదినం జపతాం తవాఖ్యాం
కిం నామ దుర్లభమిహ త్రిపురాధివాసే |
మాలాకిరీటమదవారణమాననీయా
తాన్సేవతే వసుమతీ స్వయమేవ లక్ష్మీః || ౧౧ ||

ఓ త్రిపురాధివాసినీ! నీ దివ్య నామమైన ‘హ్రీం హ్రీం’ అనే మంత్రాన్ని ప్రతిరోజూ జపించేవారికి (ప్రతిదినం జపతామ్) ఈ లోకంలో లభించనిది (దుర్లభమ్) ఏముంటుంది? అట్టి భక్తులను మహాలక్ష్మి స్వయంగా వరిస్తుంది. మాలలు, కిరీటాలు మరియు మదగజాలతో కూడిన సకల రాజభోగాలు, రాజ్యసంపదలు (వసుమతీ) వారిని వెతుక్కుంటూ వచ్చి సేవలు చేస్తాయి.

సంపత్కరాణి సకలేంద్రియనందనాని
సామ్రాజ్యదాననిరతాని సరోరుహాక్షి |
త్వద్వందనాని దురితాహరణోద్యతాని
మామేవ మాతరనిశం కలయంతు నాన్యమ్ || ౧౨ ||

పద్మముల వంటి కన్నులు కల ఓ తల్లీ (సరోరుహాక్షి)! నీకు చేసే నమస్కారాలు (త్వద్ వందనాని) సంపదలను కలిగిస్తాయి (సంపత్కరాణి), సకల ఇంద్రియాలకు ఆనందాన్ని ఇస్తాయి, సాటిలేని సామ్రాజ్యాన్ని ఇచ్చేందుకు సిద్ధంగా ఉంటాయి (సామ్రాజ్యదాన నిరతాని) మరియు పాపాలను హరించడంలో నిమగ్నమై ఉంటాయి. అటువంటి నీ వందన పుణ్యఫలాలు ఎల్లప్పుడూ నన్నే వరించాలి (మామేవ కలయంతు), వేరెవరినీ కాదు.

కల్పోపసంహృతిషు కల్పితతాండవస్య
దేవస్య ఖండపరశోః పరభైరవస్య |
పాశాంకుశైక్షవశరాసనపుష్పబాణా
సా సాక్షిణీ విజయతే తవ మూర్తిరేకా || ౧౩ ||

ప్రళయ కాలమున (కల్పోపసంహృతిషు) తాండవము చేసేవాడు, గండ్రగొడ్డలిని (ఖండపరశోః) ధరించినవాడు అయిన పరమశివుడు (పరభైరవస్య) సర్వమును సంహరిస్తున్నప్పుడు, పాశము, అంకుశము, చెరకు విల్లు (ఐక్షవ శరాసన) మరియు ఐదు పుష్ప బాణాలను ధరించిన నీ ఒక్కదాని దివ్యమూర్తి మాత్రమే (తవ మూర్తిరేకా) ఆ ప్రళయానికి సాక్షిగా (సాక్షిణీ) నిలిచి సర్వోత్కృష్టంగా వెలుగొందుతోంది (విజయతే).

లగ్నం సదా భవతు మాతరిదం తవార్ధం
తేజః పరం బహులకుంకుమపంకశోణమ్ |
భాస్వత్కిరీటమమృతాంశుకలావతంసం
మధ్యే త్రికోణనిలయం పరమామృతార్ద్రమ్ || ౧౪ ||

ఓ మాతా! చిక్కని కుంకుమ బురద వలె ఎర్రని వర్ణముతో ప్రకాశించేది (బహులకుంకుమపంకశోణమ్), వెలిగిపోయే కిరీటము కలది (భాస్వత్ కిరీటమ్), చంద్రకళను శిరోభూషణముగా ధరించినది (అమృతాంశుకలావతంసమ్), శ్రీచక్రములోని మధ్య త్రికోణమున నివసించేది (మధ్యే త్రికోణనిలయమ్) మరియు పరమామృతముతో తడిసి చల్లగా ఉండే (పరమామృతార్ద్రమ్) నీ పరమ తేజోమయమైన అర్థ భాగం (తవార్ధం తేజః – శివునిలో సగమైన నీ రూపం) నా మనస్సులో ఎల్లప్పుడూ లగ్నమై ఉండుగాక.

హ్రీం‍కారమేవ తవ నామ తదేవ రూపం
త్వన్నామ దుర్లభమిహ త్రిపురే గృణంతి |
త్వత్తేజసా పరిణతం వియదాదిభూతం
సౌఖ్యం తనోతి సరసీరుహసంభవాదేః || ౧౫ ||

ఓ త్రిపురసుందరీ! ‘హ్రీం’ అనే అక్షరమే నీ నామము మరియు నీ రూపము కూడా (హ్రీంకారమేవ తవ నామ తదేవ రూపమ్). ఈ లోకంలో నీ నామాన్ని జపించడం (గృణంతి) అత్యంత దుర్లభమైనది. నీ తేజస్సు నుండి ఉద్భవించిన (త్వత్తేజసా పరిణతమ్) ఆకాశం మొదలైన పంచభూతాలు (వియదాదిభూతమ్), బ్రహ్మ (సరసీరుహసంభవ) మొదలైన దేవతలకు కూడా సకల సుఖాలను (సౌఖ్యమ్) విస్తరింపజేస్తున్నాయి (తనోతి).

హ్రీం‍కారత్రయసంపుటేన మహతా మంత్రేణ సందీపితం
స్తోత్రం యః ప్రతివాసరం తవ పురో మాతర్జపేన్మంత్రవిత్ |
తస్య క్షోణిభుజో భవంతి వశగా లక్ష్మీశ్చిరస్థాయినీ
వాణీ నిర్మలసూక్తిభారభారితా జాగర్తి దీర్ఘం వయః || ౧౬ ||

ఓ తల్లీ! మూడు ‘హ్రీం’ కారములతో కూడిన గొప్ప మంత్రముతో (హ్రీంకారత్రయసంపుటేన) వెలిగించబడిన ఈ స్తోత్రాన్ని, ఏ మంత్రవేత్త అయితే నీ ముందు (తవ పురో) ప్రతిరోజూ జపిస్తాడో (ప్రతివాసరం జపేత్), అతనికి భూపాలకులు (రాజులు) వశమవుతారు (క్షోణిభుజో వశగాః), మహాలక్ష్మి చిరకాలం స్థిరంగా ఉంటుంది, సరస్వతీ దేవి నిర్మలమైన వాక్కులతో (నిర్మలసూక్తి) అతని నాలుకపై నివసిస్తుంది మరియు అతడు పూర్ణాయుష్షును (దీర్ఘం వయః) పొందుతాడు.

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీగోవిందభగవత్పూజ్యపాదశిష్యస్య శ్రీమచ్ఛంకరభగవతః కృతౌ కల్యాణవృష్టి స్తవః |

<< మరిన్ని శ్రీ లలితా స్తోత్రాలు  చూడండి.

---

గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన స్తోత్రము (శ్లోకాలు మాత్రమే), ఈ క్రింది రెండు పుస్తకాలలో ప్రింటు చేశాము.

---

మరిన్ని శ్రీ లలితా స్తోత్రాలు  చూడండి. మరిన్ని దేవీ స్తోత్రాలు  చూడండి.

---