Tiruppavai (with Telugu Meaning) – తిరుప్పావై

స్తోత్రనిధి → శ్రీ విష్ణు స్తోత్రాలు → తిరుప్పావై

[గమనిక: ఈ స్తోత్రము “శ్రీ వేంకటేశ్వర స్తోత్రనిధి” పారాయణ గ్రంథములో లో కూడా ఉన్నది. Click here to buy.]

(గమనిక: శ్రీ గోదాదేవి అష్టోత్తరశతనామావళిః , గోదా చతుశ్శ్లోకీ కూడా ఉన్నాయి చూడండి. )

(మొదటి శ్లోకం సంస్కృతంలో పరాశర భట్టర్ వారు రచించగా, తర్వాతి శ్లోకాలు (తమిళ పాశురాలు) ఉయ్యక్కొండార్ అనే మహానుభావుడు రచించారు. ఇవి గోదాదేవి శ్రీకృష్ణుని (శ్రీరంగనాథుని) తన భక్తితో, పూలమాలలతో ఎలా వశం చేసుకుందో వివరిస్తాయి. ముఖ్యంగా తిరుప్పావై పఠించే ముందు ఆ తల్లి అనుమతిని, అనుగ్రహాన్ని కోరుతూ వీటిని పటిస్తారు. గోదాదేవి అనుగ్రహం వల్ల వివాహ ప్రయత్నాల్లో ఉన్న వారికి ఆటంకాలు తొలగి సద్గుణవంతుడైన జీవిత భాగస్వామి లభిస్తారు. అలాగే భగవంతుని పట్ల నిష్కల్మషమైన భక్తి, శరణాగతి కలుగుతాయి. ఈ శ్లోకాలు చదవడం వల్ల తిరుప్పావై పారాయణ చేసిన పూర్తి ఫలితం లభిస్తుంది.)

నీళా తుంగ స్తనగిరితటీ సుప్తముద్బోధ్య కృష్ణం
పారార్థ్యం స్వం శ్రుతిశతశిరః సిద్ధమధ్యాపయంతీ |
స్వోచ్ఛిష్టాయాం స్రజి నిగళితం యా బలాత్కృత్య భుంక్తే
గోదా తస్యై నమ ఇదమిదం భూయ ఏవాస్తు భూయః ||

నీళాదేవి యొక్క ఉన్నతమైన హృదయమనే పర్వత ప్రాంతంలో నిద్రిస్తున్న శ్రీకృష్ణుడిని మేల్కొల్పి, వందలాది వేదాల శిరోభాగమైన ఉపనిషత్తులచే సిద్ధాంతీకరించబడిన “పారార్థ్యం” (జీవుడు పరమాత్మ కోసమే అన్న సత్యాన్ని) ఆయనకే బోధించి, తాను ధరించి విడిచిన పూలమాలతో ఆ స్వామిని బంధించి, బలంగా (ప్రేమతో) అనుభవిస్తున్న గోదాదేవికి నా నమస్కారములు మళ్ళీ మళ్ళీ కలుగుగాక!

అన్న వయల్ పుదువై యాణ్డాళ్ అరంగర్కు
పన్ను తిరుప్పావై ప్పల్ పదియమ్, ఇన్నిశైయాల్
పాడిక్కొడుత్తాళ్ నఱ్పామాలై,
పూమాలై శూడిక్కొడుత్తాళై చ్చొల్లు,
శూడిక్కొడుత్త శుడర్కొడియే తొల్పావై,
పాడియరుళవల్ల పల్వళైయాయ్, నాడి నీ
వేంగడవఱ్కెన్నై విది యెన్ఱ ఇమ్మాట్రమ్,
నాన్ కడవా వణ్ణమే నల్‍కు.

అందమైన హంసలు తిరుగుతున్న పచ్చని వరి పొలాలతో అలరారుతున్న శ్రీవిల్లిపుత్తూరులో జన్మించిన ఆండాళ్ తల్లి, శ్రీరంగనాథుని కోసం మధురమైన రాగాలతో ‘తిరుప్పావై’ అనే దివ్య ప్రబంధాన్ని పాడి సమర్పించింది. తాను ముందుగా ధరించి చూసిన (ముప్పై పాశురాలనే) దివ్యమైన వాఙ్మాలలను, పూలమాలలను ఆ స్వామికి అర్పించిన ఆ తల్లిని మనసారా స్మరించండి. తాను ధరించి విడిచిన మాలలను స్వామికి సమర్పించిన ప్రకాశించే తీగ వంటి తల్లి! ప్రాచీనమైన వ్రతాన్ని (పావై నోంబు) పాడి అనుగ్రహించిన, అనేక గాజులు ధరించిన ఓ ఆండాళ్ తల్లి! “నన్ను వేంకటేశ్వర స్వామికి భార్యగా సమర్పించు” అని నీవు నీ తండ్రితో (పెరియాళ్వార్‌తో) పలికిన ఆ మాట ప్రకారం, నేను కూడా భగవత్ కైంకర్యం నుండి ఎన్నడూ తప్పుకోకుండా ఉండేలా అనుగ్రహించు తల్లి!

————-

మార్గళి’త్ తింగళ్ మదినిఱైన్ద నన్నాళాల్ ,
నీరాడ ప్పోదువీర్ పోదుమినో నేరిళై’యీర్ ,
శీర్ మల్‍గుమాయ్‍పాడి శెల్వచ్చిఱుమీర్గాళ్ ,
కూర్ వేల్ కొడున్దొళి’లన్ నన్దగోపన్ కుమరన్ ,
ఏరార్‍న్ద కణ్ణి యశోదై యిళం శిఙ్గం ,
కార్‍మేని చ్చెంగణ్ కదిర్ మతియమ్బోల్ ముగత్తాన్,
నారాయణనే నమక్కే పఱై తరువాన్ ,
పారోర్ పుగళ’ ప్పడిన్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౧ ||

మార్గశిర మాసమున, చంద్రుని కాంతితో నిండిన పున్నమి వంటి ఈ శుభదినాన.. భగవంతుని స్మరించుటకు (నీరాడ) వెళ్లాలని ఆశపడే వారలారా, రండి! చక్కని ఆభరణములు ధరించిన (నేరిళై’యీర్) యువతులారా! సమస్త సంపదలతో విరాజిల్లే రేపల్లెలోని (శీర్ మల్‍గు మాయ్‍పాడి) భాగ్యవంతులైన గోపబాలికలారా! శత్రువులను సంహరించే పదునైన వేలును (కూర్ వేల్) ధరించి, గోపకుల రక్షణకై క్రూర కృత్యములు చేసేందుకు సైతం వెనుకాడని నందగోపుని కుమారుడు; అందమైన కన్నులు కల యశోదమ్మకు అల్లారుముద్దుగా పెరిగే సింగపు కొదమ (యిళం శిఙ్గం) వంటివాడు; నీలమేఘ శ్యామల శరీరము (కార్ మేని), తామరల వంటి ఎర్రని కన్నులు (చెంగణ్), సూర్యచంద్రుల ప్రకాశం వంటి తేజస్సు గల ముఖము కలవాడైన.. ఆ ‘నారాయణుడు’ మాత్రమే మనకు (నమక్కే) మోక్షమనే శాశ్వత కైంకర్య భాగ్యమును (పఱై) ప్రసాదిస్తాడు. ఈ లోకమంతా మెచ్చుకునేలా మనమీ వ్రతాన్ని ఆచరిద్దాం (పడిన్దేలోరెమ్బావాయ్).

వైయత్తు వాళ్’వీర్‍గాళ్ నాముం నం పావైక్కు,
శెయ్యుం కిరిశైగళ్ కేళీరో, పాఱ్కడలుళ్
పైయ త్తుయిన్ఱ పరమ నడిపాడి,
నెయ్యుణ్ణోం పాలుణ్ణోం నాట్కాలే నీరాడి,
మైయిట్టెళు’తోం మలరిట్టు నాం ముడియోమ్,
శెయ్యాదన శెయ్యోం తీక్కుఱళై చెన్ఱోదోమ్,
ఐయముం పిచ్చైయుమాన్దనైయుం కైకాట్టి,
ఉయ్యుమాఱెణ్ణి ఉగన్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౨ ||

ఈ భూమిపై (వైయత్తు) జన్మించి జీవిస్తున్న ధన్యులారా! మన వ్రతం (పావై) కోసం మనం అనుసరించవలసిన ఆచారాలను (కిరిశైగళ్) వినండి: పాలసముద్రంలో (పాఱ్కడలుళ్) మెల్లగా యోగనిద్రలో ఉన్న (పైయ త్తుయిన్ఱ) ఆ పరమాత్మ పాదాలను కీర్తిస్తూ.. మేము ఈ నెలంతా నెయ్యి తినము (నెయ్యుణ్ణోం), పాలు తాగము (పాలుణ్ణోం). వేకువజామునే స్నానమాడుతాము. కళ్లకు కాటుక పెట్టుకోము (మైయిట్టెళు’తోం), తలలో పూలు ధరించము. శాస్త్రం వద్దన్న పనులను చేయము. ఎవరి గురించి చాడీలు లేదా చెడు మాటలు (తీక్కుఱళై) చెప్పము. ఉన్నవారికి దానము (ఐయముం), లేనివారికి భిక్షము (పిచ్చైయుం) శక్తిమేరకు ఇస్తూ.. మోక్ష మార్గాన్ని ఆలోచిస్తూ (ఉయ్యుమాఱెణ్ణి) సంతోషంగా ఈ వ్రతాన్ని ఆచరిద్దాం.

ఓంగి యులగళన్ద ఉత్తమన్ పేర్ పాడి,
నాంగళ్ నం పావైక్కుచ్చాట్రి నీరాడినాల్,
తీంగిన్ఱి నాడెల్లాం తింగళ్ ముమ్మారి పెయ్‍దు,
ఓంగు పెరుం శెన్నెలూడు కయలుగళ,
పూంగువళైప్పోదిల్ ప్పొఱివణ్డు కణ్పడుప్ప,
తేంగాదే పుక్కిరున్దు శీర్త ములైపట్రి వాంగ,
క్కుడం నిఱైక్కుం వళ్ళల్ పెరుం పశుక్కళ్,
నీంగాద శెల్వం నిఱైన్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౩ ||

త్రివిక్రముడై ఆకాశమంత ఎత్తుకు పెరిగి (ఓంగి) లోకాలను కొలిచిన ఆ ఉత్తముని నామాలను పాడి, మనం ఈ వ్రతాన్ని ఆచరిస్తే.. ఎటువంటి కీడు లేకుండా (తీంగిన్ఱి) దేశమంతటా నెలకు మూడు వర్షాలు (తింగళ్ ముమ్మారి) కురుస్తాయి. పెద్దవైన వరిచేల మధ్య (శెన్నెలూడు) చేపలు గంతులు వేస్తాయి. అందమైన కలువ పూల గర్భంలో చుక్కలు గల తుమ్మెదలు (ప్పొఱివణ్డు) నిద్రిస్తాయి. పాలు పితికేవారు పొదుగు తాకగానే భయపడకుండా, కుండలు నిండా పాలను కురిపించే ఉదార స్వభావం గల ఆవుల వల్ల.. తరిగిపోని సంపద (నీంగాద శెల్వం) లోకమంతా నిండిపోతుంది.

ఆళి’మళై’ క్కణ్ణా ఒన్ఱు నీ కైకరవేల్,
ఆళి’యుళ్ పుక్కు ముగన్దు కొడార్తేఱి,
ఊళి’ ముదల్వనురువమ్బోల్ మెయ్ కఱుత్తు,
పాళి’యన్దోళుడై ప్పఱ్బనాబన్ కైయిల్,
ఆళి’పోల్ మిన్ని వలమ్బురిపోల్ నిన్ఱతిర్‍న్దు,
తాళా’దే శార్‍ఙ్గముదైత్త శరమళై’ పోల్,
వాళ’ వులకినిల్ పెయ్‍దిడాయ్, నాంగళుం
మార్కళి’ నీరాడ మగిళ్’న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౪ ||

వర్షానికి అధిపతివైన ఓ మేఘుడా! నీవు ఏమాత్రం లోభత్వం చూపకుండా.. సముద్రంలోకి ప్రవేశించి (ఆళి’యుళ్ పుక్కు), నీటిని గ్రహించి, గర్జిస్తూ ఆకాశానికి వెళ్లు.
ప్రళయకాలానికి కారణమైన ఆ పరమాత్మ రూపం వలె నీ శరీరం నల్లగా మెరవాలి. బలమైన భుజాలు గల పద్మనాభుని చేతిలోని చక్రం (ఆళి’పోల్) వలె మెరిసి, ఆయన శంఖం (వలమ్బురి) వలె గంభీరంగా గర్జించి, ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా (తాళా’దే) ఆయన ధనుస్సు (శార్ఙ్గం) నుండి వెలువడే బాణాల వర్షం వలె.. లోకము సుఖంగా జీవించుటకై వర్షాన్ని కురిపించు. తద్వారా మేము సంతోషంగా మార్గశిర స్నానమాడతాము.

మాయనై మన్ను వడమదురై మైన్దనై,
తూయ పెరునీర్ యమునై త్తుఱైవనై,
ఆయర్ కులత్తినిల్ తోన్ఱుం అణి విళక్కై,
తాయై క్కుడల్ విళక్కం శెయ్‍ద దామోదరనై,
తూయోమాయ్ వన్దు నాం తూమలర్ తూవిత్తొళు’దు,
వాయినాల్ పాడి మనత్తినాల్ శిన్దిక్క,
పోయ పిళై’యుం పుగుదరువా నిన్ఱనవుమ్,
తీయినిల్ తూశాగుం శెప్పేలోరెమ్బావాయ్ || ౫ ||

ఆశ్చర్యకరమైన లీలలు చేసేవాడు (మాయనై), స్థిరమైన ఉత్తర మధురకు రాజకుమారుడు, పవిత్రమైన జలములతో నిండిన యమునా నదీ తీరమున విహరించేవాడు.. గొల్ల కులమున ఉదయించిన ప్రకాశవంతమైన దీపము వంటివాడు, తన తల్లి యశోదమ్మ గర్భానికి పేరు తెచ్చినవాడు మరియు ఆమె కట్టిన రోటి తాడు గుర్తులు కడుపుపై కలిగిన ఆ ‘దామోదరుని’ (దామోదరనై).. మనం మనోవాక్కాయ కర్మలతో శుద్ధులమై (తూయోమాయ్), పవిత్రమైన పుష్పములతో పూజించి, నోటితో ఆయన కీర్తిని పాడి, మనస్సుతో ఆయనను ధ్యానిస్తే.. మనం గతంలో చేసిన పాపాలు (పోయ పిళై’యుం), తెలియక చేయబోయే పాపాలు అన్నీ అగ్నిలో పడిన దూది వలె (తీయినిల్ తూశాగుం) భస్మమైపోతాయి. కావున ఆ స్వామిని కొలవండి.

పుళ్ళుం శిలమ్బిన కాణ్ పుళ్ళరైయన్ కోయిలిల్,
వెళ్ళై విళిశఙ్గిన్ పేరరవం కేట్టిలైయో ?
పిళ్ళాయ్ ఎళు’న్దిరాయ్ పేయ్ ములై నంజుండు,
కళ్ళచ్చగడం కలక్కళి’య క్కాలోచ్చి,
వెళ్ళత్తరవిల్ తుయిలమర్‍న్ద విత్తినై,
ఉళ్ళత్తుక్కొండు మునివర్‍గళుం యోగిగళుమ్,
మెళ్ళవెళు’న్దు అరియెన్ఱ పేరరవమ్,
ఉళ్ళం పుగున్దు కుళిర్‍న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౬ ||

ఓ పసిపిల్లవాడా (ముగ్ధ గోపికా)! పక్షులు కిలకిలారావాలు చేస్తున్నాయి చూడు. పక్షులకు రాజైన గరుత్మంతుని వాహనముగా కలిగిన స్వామి ఆలయంలో, తెల్లని శంఖం ఊదుతున్న శబ్దం నీకు వినిపించడం లేదా? పూతన అనే రాక్షసి ప్రాణాలు తీసినవాడు, కపట వృత్తాసురుని (శకటాసురుని) ఒక్క తన్నుతో అంతం చేసినవాడు, ప్రళయ కాల సముద్రంలో ఆదిశేషునిపై పవళించిన ఆ ఆదిమూలాన్ని.. తమ హృదయాలలో నిలుపుకుని మునులు, యోగులు మెల్లగా నిద్రలేచి ‘హరి! హరి!’ అని చేస్తున్న నామస్మరణ మన హృదయాలలో ప్రవేశించి ఎంతో హాయిని (కుళిర్‍న్దు) కలిగిస్తోంది. ఇక నిద్రలేవు.

కీశు కీశెన్ఱెంగుం ఆనైచ్చాత్తన్,
కలన్దు పేశిన పేచ్చరవం కేట్టిలైయో పేయ్ ప్పెణ్ణే,
కాశుం పిఱప్పుం కలకలప్ప కైపేర్తు,
వాశ నఱుంకుళ’లాయిచ్చియర్, మత్తినాల్
ఓశై ప్పడుత్త త్తయిరరవం కేట్టిలైయో,
నాయగ ప్పెణ్పిళ్ళాయ్ నారాయణన్ మూర్తి,
కేశవనై ప్పాడవుం నీ కేట్టే కిడత్తియో,
దేశముడైయాయ్ తిఱవేలోరెమ్బావాయ్ || ౭ ||

భ్రమించిన దానిలా నిద్రిస్తున్న ఓ పిల్లా! భరద్వాజ పక్షులు (ఆనైచ్చాత్తన్) గుంపులుగా చేరి చేస్తున్న కిచకిచ శబ్దాలు నీకు వినిపించడం లేదా? సుగంధభరితమైన తలకట్టు కలిగిన గొల్లభామలు, తెల్లవారుజామునే లేచి తమ చేతులకు ఉన్న గాజులు, హారాలు (కాశుం పిఱప్పుం) కలకలమని శబ్దం చేస్తుండగా పెరుగు చిలుకుతున్నారు. ఆ మజ్జిగ కవ్వపు శబ్దం నీకు వినిపించడం లేదా? మా అందరికీ నాయకురాలి వంటిదానివే! సాక్షాత్తు నారాయణ స్వరూపుడైన ఆ కేశవుని మేము కీర్తిస్తుంటే, నీవు ఇంకా వింటూ పడుకునే ఉంటావా? తేజస్సు కలిగిన దానా, తలుపు తీయి!

కీళ్’వానం వెళ్ళెన్ఱు ఎరుమై శిఱువీడు,
మేయ్‍వాన్ పరన్దన కాణ్ మిక్కుళ్ళ పిళ్ళైగళుమ్,
పోవాన్ పోగిన్ఱారై ప్పోగామల్ కాత్తు,
ఉన్నైక్కూవువాన్ వన్దు నిన్ఱోమ్, కోదుగలముడైయ
పావాయ్ ఎళు’న్దిరాయ్ పాడిప్పఱై కొండు,
మావాయ్ పిళన్దానై మల్లరై మాట్టియ,
దేవాదిదేవనై శెన్ఱు నాం శేవిత్తాల్,
ఆవావెన్ఱారాయ్‍న్దరుళేలోరెమ్బావాయ్ || ౮ ||

తూర్పు ఆకాశం తెల్లవారింది. గేదెలు గడ్డి మేయడానికి పొలాల్లోకి వెళ్లాయి చూడు. మిగిలిన గోపికలందరూ వ్రతానికి వెళుతుంటే, మేము వారిని వెళ్లనీయకుండా ఆపి, నిన్ను కూడా తీసుకువెళ్లాలని నీ ఇంటి ముందర నిలబడి పిలుస్తున్నాము. కుతూహలం కలిగిన ఓ పిల్లా! నిద్రలేవు. గుర్రం రూపంలో వచ్చిన కేశి అనే రాక్షసుని నోరు చీల్చినవానిని, చాణూర ముష్టిక అనే మల్లులను సంహరించిన ఆ దేవాదిదేవుని మనం సేవించి, ఆయన నామాలను పాడి కానుకను (పఱై) పొందుదాము. మనం ఆయన దగ్గరకు వెళితే, ఆయన ‘ఆహా! రండి!’ అంటూ మనల్ని ఆదరించి అనుగ్రహిస్తాడు.

తూమణిమాడత్తు చ్చుట్రుం విళక్కెరియ,
తూపం కమళ’ త్తుయిలణై మేల్ కణ్వళరుమ్,
మామాన్ మగళే మణిక్కదవం తాళ్ తిఱవాయ్,
మామీర్ అవళై ఎళుప్పీరో, ఉన్ మగళ్ తాన్
ఊమైయో ? అన్ఱి చ్చెవిడో, అనన్దలో ?,
ఏమ ప్పెరున్దుయిల్ మన్దిరప్పట్టాళో ?,
మామాయన్ మాదవన్ వైకున్దన్ ఎన్ఱెన్ఱు,
నామం పలవుం నవిన్ఱేలోరెమ్బావాయ్ || ౯ ||

నిర్మలమైన మణులతో నిర్మించిన భవనంలో (తూమణిమాడత్తు), చుట్టూ దీపాలు వెలుగుతుండగా, ధూపం సుగంధం వెదజల్లుతుండగా.. మెత్తని పాన్పుపై నిద్రిస్తున్న ఓ మేనమామ కుమార్తె! (మామాన్ మగళే), రత్నాలు పొదిగిన తలుపు గడియ తీయి. ఓ అత్తమ్మ! నీ కుమార్తెను నీవైనా లేపవా? నీ కుమార్తె ఏమైనా మూగదా? లేక చెవిటిదా? లేక బాగా అలసిపోయిందా? లేక ఎవరైనా మంత్రం వేసి గాఢ నిద్ర (ఏమ ప్పెరున్దుయిల్) పుచ్చారా? మేము బయట నిలబడి ఆశ్చర్యకరమైన లీలలు చేసే మాయావిని, లక్ష్మీపతిని (మాదవన్), వైకుంఠనాథుని నామాలను పలకడం లేదా? ఆమెను మేల్కొలపండి.

నోట్రు చ్చువర్‍క్కం పుగుగిన్ఱ అమ్మనాయ్,
మాట్రముం తారారో వాశల్ తిఱవాదార్,
నాట్ర త్తుళా’య్ ముడి నారాయణన్, నమ్మాల్
పోట్ర ప్పఱై తరుం పుణ్ణియనాల్,
పణ్డొరునాళ్ కూట్రత్తిన్ వాయ్ వీళ్’న్ద కుంబకరణనుమ్,
తోట్రుమునక్కే పెరున్దుయిల్ తాన్ తన్దానో ?,
ఆట్ర వనన్దలుడైయాయ్ అరుంగలమే,
తేట్రమాయ్ వన్దు తిఱవేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౦ ||

నోము నోచి స్వర్గ సుఖాన్ని అనుభవిస్తున్నదానా! తలుపు తీయని నీవు కనీసం మాతో మాట్లాడవా? సుగంధభరితమైన తులసి మాలను శిరస్సున ధరించిన నారాయణుడు, మనం కీర్తిస్తే మనకు మోక్షమనే కానుకను (పఱై) ఇచ్చే పుణ్యాత్ముడు. పూర్వం యముడి నోట్లో పడి మరణించిన ఆ కుంభకర్ణుడు (కుంబకరణనుమ్), ఓడిపోయి తన గాఢ నిద్రను నీకేమైనా ఇచ్చాడా? నిద్రాలస్యం గల ఓ ఆభరణము వంటి పిల్లా! మేల్కొని, తెలివి తెచ్చుకుని వచ్చి తలుపు తీయి.

కట్రుక్కఱవై క్కణంగళ్ పలకఱన్దు,
శెట్రార్ తిఱలళి’య చ్చెన్ఱు శెరుచ్చెయ్యుమ్,
కుట్రమొన్ఱిల్లాద కోవలర్ తం పొఱ్కొడియే,
పుట్రరవల్‍గుల్ పునమయిలే పోదరాయ్,
శుట్రత్తు తోళి’మారెల్లారుం వన్దు, నిన్
ముట్రం పుగున్దు ముగిల్ వణ్ణన్ పేర్ పాడ,
శిట్రాదే పేశాదే శెల్వ ప్పెండాట్టి,
నీ ఎట్రుక్కుఱంగుం పొరుళేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౧ ||

లేగదూడలు గల అనేక గోవుల పాలను పితికి, శత్రువుల బలమంతా నశించేలా వారిపై యుద్ధం చేసి గెలిచే, ఎటువంటి దోషము లేని గొల్లవంశపు బంగారు తీగ (పొఱ్కొడియే) వంటిదానా! పాము పడగ వంటి అందం కలదానా, అడవి నెమలి వంటి పిల్లా! బయటకు రా. నీ చెలికత్తెలమంతా నీ ఇంటి ముంగిటకు వచ్చి ఆ మేఘశ్యాముని (ముగిల్ వణ్ణన్) నామాలను పాడుతున్నాము. ఓ భాగ్యవంతురాలా! ఏమాత్రం కదలకుండా, మాకు బదులు చెప్పకుండా ఇంకా ఎందుకు నిద్రిస్తున్నావు?

కనైత్తిళం కట్రెరుమై కన్ఱుక్కిఱంగి,
నినైత్తు ములై వళి’యే నిన్ఱు పాల్ శోర,
ననైత్తిల్లం శేఱాక్కుం నఱ్చెల్వన్ తంగాయ్,
పనిత్తలై వీళ’ నిన్ వాశఱ్ కడై పట్రి,
శినత్తినాల్ తెన్నిలంగై క్కోమానై చ్చెట్ర,
మనత్తుక్కినియానై ప్పాడవుం నీ వాయ్ తిఱవాయ్,
ఇనిత్తానెళు’న్దిరాయ్ ఈదెన్న పేరుఱక్కమ్,
అనైత్తిల్లత్తారు మఱిన్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౨ ||

అరిచే లేత దూడల మీద ప్రేమతో, పాలు పితికేవారు లేకపోయినా తమంతట తామే పాలను కురిపించి, ఆ పాలతో ఇంటి ముంగిటను బురద (శేఱాక్కుం) చేసేంత పాడి సంపద గల యజమానుని సోదరీ! మంచు మా తలలపై పడుతున్నా లెక్కచేయక నీ ఇంటి వాకిలి పట్టుకుని నిలబడ్డాము. కోపంతో లంకాధీశుడైన రావణుని సంహరించిన, మనసుకి ఎంతో ఇష్టమైన ఆ రాముని (మనత్తుక్కినియానై) మేము కీర్తిస్తున్నా నీవు నోరు విప్పి మాట్లాడవా? ఇదెలాంటి గాఢ నిద్ర? ఇరుగు పొరుగు వారు అందరూ మేల్కొన్నారని నీకు తెలియదా?

పుళ్ళిన్ వాయ్ కీణ్డానై ప్పొల్లా వరక్కనై
క్కిళ్ళి క్కళైన్దానై క్కీర్తిమై పాడిప్పోయ్,
పిళ్ళైగళెల్లారుం పావైక్కళంబుక్కార్,
వెళ్ళి యెళు’న్దు వియాళ’ముఱంగిట్రు,
పుళ్ళుం శిలమ్బిన కాణ్! పోదరిక్కణ్ణినాయ్,
కుళ్ళక్కుళిర క్కుడైన్దు నీరాడాదే,
పళ్ళిక్కిడత్తియో పావాయ్! నీ నన్నాళాల్,
కళ్ళం తవిర్‍న్దు కలన్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౩ ||

బకాసురుడనే పక్షి నోరు చీల్చినవానిని (పుళ్ళిన్ వాయ్ కీణ్డానై), దుష్టుడైన రావణాసురుని తలలను అనాలోచితంగా గిల్లి పారేసినట్లు (క్కిళ్ళి క్కళైన్దానై) సంహరించిన ఆ రాముని కీర్తిని పాడుతూ.. మిగిలిన గోపికలందరూ వ్రతం చేసే చోటికి (పావైక్కళం) చేరుకున్నారు. చుక్క (వెళ్ళి – శుక్రుడు) ఉదయించింది, గురుగ్రహం (వియాళ’మ్) అస్తమించింది. పక్షులు కిలకిలారావాలు చేస్తున్నాయి చూడు! పువ్వు వంటి అందమైన కన్నులున్న పిల్లా (పోదరిక్కణ్ణినాయ్)! చల్లని నీటిలో మునిగి స్నానమాడి మాతో కలవకుండా, ఇంకా పడకపైనే పడుకుంటావా? ఈ శుభదినాన నీ కపటమును (నిద్రను) వీడి, మాతో కలిసి ఆనందంగా రా.

ఉంగళ్ పుళై’క్కడై త్తోట్టత్తు వావియుళ్,
శెంగళు’ నీర్ వాయ్ నెగిళ్’న్దు అమ్బల్ వాయ్ కూమ్బిన కాణ్,
శెంగల్ పొడి క్కూఱై వెణ్బల్ తవత్తవర్,
తంగళ్ తిరుక్కోయిల్ శంగిడువాన్ పోగిన్ఱార్,
ఎంగళై మున్నం ఎళు’ప్పువాన్ వాయ్ పేశుమ్,
నంగాయ్ ఎళు’న్దిరాయ్ నాణాదాయ్ నావుడైయాయ్,
శంగొడు శక్కరమేన్దుం తడక్కైయన్,
పంగయక్కణ్ణానై ప్పాడేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౪ ||

మీ ఇంటి పెరటి తోటలోని (పుళై’క్కడై త్తోట్టత్తు) దిగుడు బావిలో, ఎర్ర కలువలు వికసించాయి, తెల్ల కలువలు ముడుచుకుపోయాయి చూడు! ఎర్రని కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, తెల్లని పళ్లు కలిగిన యతులు (తవత్తవర్).. తమ ఆలయాల తలుపులు తీసి శంఖు నాదం చేయడానికి వెళుతున్నారు. “రేపు అందరికంటే ముందే లేచి మిమ్మల్ని మేల్కొల్పుతాను” అని ప్రగల్భాలు పలికిన ఓ పూర్ణురాలైన పిల్లా! (నంగాయ్), సిగ్గులేకుండా ఇంకా పడుకున్నావా? వాక్చాతుర్యం గలదానా, నిద్రలే! శంఖ చక్రాలను ధరించిన విశాలమైన హస్తములు కలవాడు, పద్మము వంటి కన్నులు కలవాడైన ఆ పరమాత్మను కీర్తించడానికి బయటకు రా.

ఎల్లే! ఇళంకిళియే ఇన్నముఱంగుదియో,
శిల్లెన్ఱళై’యేన్మిన్ నంగైమీర్ పోదరుగిన్ఱేన్,
వల్లై ఉన్ కట్టురైగళ్ పండే యున్ వాయఱిదుమ్,
వల్లీర్‍గళ్ నీంగళే నానేదానాయిడుగ,
ఒల్లై నీ పోదాయ్ ఉనక్కెన్న వేఱుడైయై,
ఎల్లారుం పోన్దారో? పోన్దార్ పోన్దెణ్ణిక్కొళ్,
వల్లానై కొన్ఱానై మాట్రారై మాట్రళి’క్క
వల్లానై, మాయానై పాడేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౫ ||

బయట గోపికలు: ఓ పసి చిలుక వంటిదానా! ఇంకా నిద్రిస్తున్నావా?
లోపల గోపిక: ఓ పుణ్యవతులారా! అలా కఠినంగా (శిల్లెన్ఱు) అరవకండి, ఇదిగో ఇప్పుడే వచ్చేస్తున్నాను.
బయట గోపికలు: నీ మాటల చమత్కారం మాకు ముందే తెలుసులే! (పండే యున్ వాయఱిదుమ్).
లోపల గోపిక: మీరే గటికలు, పోనీ ఆ తప్పు నాదే అనుకోండి (నానేదానాయిడుగ).
బయట గోపికలు: త్వరగా రా, నీకు ఇంకా వేరే పనులేమున్నాయి?
లోపల గోపిక: అందరూ వచ్చారా?
బయట గోపికలు: అందరూ వచ్చారు, కావాలంటే వచ్చి లెక్కపెట్టుకో! కువలయాపీడమనే ఏనుగును చంపినవానిని, శత్రువుల గర్వాన్ని అణిచే పరాక్రమవంతుని, ఆశ్చర్యకరమైన లీలలు చేసే మాయావిని మనం పాడుదాం, రా!

నాయగనాయ్ నిన్ఱ నన్దగోపనుడైయ
కోయిల్ కాప్పానే, కొడిత్తోన్ఱుం తోరణ
వాయిల్ కాప్పానే, మణిక్కదవం తాళ్ తిఱవాయ్,
ఆయర్ శిఱుమియరోముక్కు, అఱైపఱై
మాయన్ మణివణ్ణన్ నెన్నలే వాయ్ నేర్‍న్దాన్,
తూయోమాయ్ వన్దోం తుయిలెళ’ప్పాడువాన్,
వాయాల్ మున్నమున్నం మాట్రాదే అమ్మా, నీ
నేయ నిలైక్కదవం నీక్కేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౬ ||

మా అందరికీ నాయకుడైన (నాయగనాయ్) నందగోపుని యొక్క భవనాన్ని (కోయిల్) కాపాడేవాడా! ధ్వజములతో, తోరణములతో శోభిల్లే ఈ సింహద్వారాన్ని రక్షించేవాడా! రత్నాలు పొదిగిన ఈ తలుపుల గడియను తీయి. జ్ఞానము లేని మమ్ము వంటి గోపబాలికలకు (ఆయర్ శిఱుమియరోముక్కు), చిత్రమైన లీలలు చేసే మణివణ్ణుడు (కృష్ణుడు) నిన్ననే “మీకు మోక్షమనే కానుకను (పఱై) ఇస్తాను” అని వాగ్దానం చేశాడు. మేము ఎటువంటి కోరికలు లేని నిర్మల హృదయముతో (తూయోమాయ్), స్వామిని నిద్రలేపే పాటలు పాడటానికి వచ్చాము. ఓ అయ్యా! నీ నోటితో ముందే “వీలుకాదు” అని అనకుండా, దయతో పరమాత్మ పట్ల మాకున్న అనురాగానికి ప్రతీకలైన ఈ తలుపులను తెరువుము.

అమ్బరమే తణ్ణీరే శోఱే అఱం శెయ్యుమ్,
ఎమ్బెరుమాన్ నన్దగోపాలా ఎళు’న్దిరాయ్,
కొమ్బనార్‍క్కెల్లాం కొళున్దే కుల విళక్కే,
ఎమ్బెరుమాట్టి యశోదాయ్ అఱివుఱాయ్,
అమ్బరమూడఱుత్తు ఓంగి ఉలగళన్ద,
ఉమ్బర్ కోమానే! ఉఱంగాదెళు’న్దిరాయ్,
శెం పొఱ్కళ’లడి చ్చెల్వా బలదేవా,
ఉమ్బియుం నీయుముఱంగేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౭ ||

వస్త్రములను (అమ్బరమే), చల్లని నీటిని, అన్నమును దానము చేయుటయే ధర్మముగా భావించే మా స్వామి నందగోపాలా! నిద్రలేవు. పూలతీగ వంటి స్త్రీలందరికీ మేటి వంటిదానా, గోపకుల దీపము వంటిదానా, మా యజమానురాలు యశోదమ్మ (యశోదాయ్)! నీవు మేల్కొనుము. ఆకాశమంత ఎత్తుకు పెరిగి (అమ్బరమూడఱుత్తు) లోకాలను కొలిచిన దేవదేవా! స్వామీ కృష్ణా! నీవు నిద్రను వీడి లెమ్ము. ఎర్రని బంగారు వీరతాడు ధరించిన పాదములు కలిగిన ఐశ్వర్యవంతుడా బలరామా (బలదేవా)! నీ తమ్ముడు (కృష్ణుడు) మరియు నీవు ఇద్దరూ నిద్రలేవండి.

ఉన్దు మద గళిట్రనోడాద తోళ్వలియన్,
నన్దగోపాలన్ మరుమగళే! నప్పిన్నాయ్!,
గన్దం కమళు’ం కుళ’లీ కడైతిఱవాయ్,
వన్దు ఎంగుం కోళి’ యళై’త్తన కాణ్, మాదవి
పన్దల్ మేల్ పల్‍కాల్ కుయిలినంగళ్ కూవిన కాణ్,
పన్దార్ విరలి ఉన్ మైత్తునన్ పేర్ పాడ,
శెన్దామరై క్కైయాల్ శీరార్ వళైయొళిప్ప,
వన్దు తిఱవాయ్ మగిళ్’న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౮ ||

మదపుటేనుగులను సైతం ఎదిరించే పరాక్రమవంతుడైన నందగోపుని కోడలా! నప్పిన్న పిరాట్టి! (నీళాదేవీ!). సుగంధ పరిమళాలు వెదజల్లే కురులు కలదానా, తలుపు తీయి. చూడు! కోళ్లు అన్ని దిక్కులా కూస్తున్నాయి. మాధవీ లతలతో (కురువింద తీగలు) నిండిన పందిళ్ల మీద కోయిలలు పదేపదే కూస్తున్నాయి. బంతిని ధరించిన వేళ్లు గలదానా (పన్దార్ విరలి)! నీ భర్త (కృష్ణుని) నామాలను మేము పాడుతుండగా, ఎర్ర తామర వంటి నీ చేతులకున్న గాజులు శబ్దం చేస్తుండగా, సంతోషంగా వచ్చి తలుపు తీయి.

కుత్తు విళక్కెరియ క్కోట్టుక్కాల్ కట్టిల్ మేల్,
మెత్తెన్ఱ పంచశయనత్తిన్ మేలేఱి,
కొత్తలర్ పూంగుళ’ల్ నప్పిన్నై కొంగైమేల్,
వైత్తు క్కిడన్ద మలర్ మార్ పా వాయ్ తిఱవాయ్,
మైత్తడం కణ్ణినాయ్ నీయున్ మణాళనై,
ఎత్తనై పోదుం తుయిలెళ’వొట్టాయ్ కాణ్,
ఎత్తనైయేలుం పిరివాట్ర గిల్లైయాల్,
తత్తువమన్ఱు తగవేలోరెమ్బావాయ్ || ౧౯ ||

గుత్తు దీపాలు (కుత్తు విళక్కు) వెలుగుతుండగా, ఏనుగు దంతాలతో చేసిన కాళ్లు గల మంచముపై, ఐదు గుణములు కలిగిన మెత్తని పాన్పు మీద (పంచశయనత్తిన్).. గుత్తులు పూసిన పూలదండలు ధరించిన నప్పిన్న పిరాట్టి హృదయముపై చేతులు వేసి పవళించిన విశాలమైన వక్షస్థలము కలవాడా (మలర్ మార్ పా)! ఓ కృష్ణా, నోరు విప్పి మాట్లాడు. కాటుక ధరించిన విశాలమైన కన్నులు గల ఓ నప్పిన్నా! నీవు నీ ప్రాణనాథుని (మణాళనై) ఒక్క క్షణం కూడా నిద్రలేవనివ్వడం లేదు. ఆయనను ఒక్క నిమిషం కూడా నీ నుండి విడిచి ఉండలేవు. ఇది నీకు తగిన తత్వము కాదు, నీ వంటి దయామయికి ఇది ధర్మము కాదు (మా కోసం ఆయనను మేల్కొలుపు).

ముప్పత్తు మూవరమరర్కు మున్ శెన్ఱు,
కప్పం తవిర్కుం కలియే తుయిలెళా’య్,
శెప్పముడైయాయ్ తిఱలుడైయాయ్, శెట్రార్కు
వెప్పం కొడుక్కుం విమలా తుయిలెళా’య్,
శెప్పన్న మెన్ములై శెవ్వాయి శిఱుమరుంగుల్,
నప్పిన్నై నంగాయ్ తిరువే తుయిలెళా’య్,
ఉక్కముం తట్టొళియుం తన్దున్ మణాళనై,
ఇప్పోదే యెమ్మై నీరాట్టేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౦ ||

ముప్పై మూడు కోట్ల దేవతలకు ఆపద రాకముందే వెళ్లి వారి భయాన్ని తొలగించే పరాక్రమవంతుడా (కలియే)! నిద్రలేవు. ఆశ్రిత రక్షణలో తిరుగులేనివాడా, శత్రువులకు తాపాన్ని కలిగించే నిర్మలుడా (విమలా)! నిద్రలేవు. బంగారు కలశముల వంటి హృదయము, ఎర్రని పెదవులు, సన్నని నడుము కలిగిన ఓ నప్పిన్నమ్మ! లక్ష్మీ స్వరూపురాలా (తిరువే)! నీవు మేల్కొనుము. వివన కర్రను (ఉక్కముం), అద్దాన్ని (తట్టొళియుం) మాకు ఇచ్చి.. నీ భర్త అయిన కృష్ణుని ద్వారా మాకు వ్రత స్నానము (నీరాట్టే) చేయించుము.

ఏట్ర కలంగళ్ ఎదిర్‍పొంగి మీదళిప్ప,
మాట్రాదే పాల్ శొరియుం వళ్ళల్ పెరుం పశుక్కళ్,
ఆట్రప్పడైత్తాన్ మగనే అఱివుఱాయ్,
ఊట్రముడైయాయ్ పెరియాయ్, ఉలగినిల్
తోట్రమాయ్ నిన్ఱ శుడరే తుయిలెళా’య్,
మాట్రారునక్కు వలితొలైన్దు ఉన్ వాశఱ్కణ్,
ఆట్రాదు వన్దు ఉన్నడి పణియుమాపోలే,
పోట్రియాం వన్దోం పుగళ్’న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౧ ||

పాలు పితకడానికి పెట్టిన పాత్రలన్నీ నిండి పొర్లిపోయేలా, ఏమాత్రం విరామం లేకుండా పాలను కురిపించే ఉదార స్వభావం గల కోట్లాది ఆవులను కలిగిన నందగోపుని కుమారుడా (ఆట్రప్పడైత్తాన్ మగనే)! మేల్కొనుము. భక్తుల పట్ల అచంచలమైన అనురాగం గలవాడా (ఊట్రముడైయాయ్), అందరికంటే గొప్పవాడా, ఈ లోకంలో అవతరించిన దివ్య జ్యోతి వంటివాడా! నిద్రలేవు. నీ పరాక్రమానికి తట్టుకోలేక, నీ శత్రువులు తమ బలాన్ని, గర్వాన్ని కోల్పోయి నీ ఇంటి వాకిలి ముందర నిలబడి నీ పాదాలను ఆశ్రయించినట్లే.. మేము కూడా నీ గుణగణాలను కీర్తిస్తూ నీ శరణు కోరి వచ్చాము. మమ్మల్ని అనుగ్రహించు.

అంగణ్ మా ఞాలత్తరశర్, అభిమాన
బంగమాయ్ వన్దు నిన్ పళ్ళిక్కట్టిఱ్కీళే’,
శంగమిరుప్పార్ పోల్ వన్దు తలైప్పెయ్‍దోమ్,
కింకిణి వాయ్‍చ్చెయ్‍ద తామరై ప్పూప్పోలే,
శెంగణ్ శిఱుచ్చిఱిదే యెమ్మేల్ విళి’యావో,
తింగళుమాదిత్తియను మెళు’న్దాఱ్పోల్,
అంగణిరణ్డుంకొణ్డు ఎంగళ్ మేల్ నోక్కుదియేల్,
ఎంగళ్ మేల్ శాపమిళి’న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౨ ||

అందమైన, విశాలమైన ఈ భూమండలాన్ని పాలించే రాజులు.. తమ అహంకారాన్ని వీడి (అభిమాన బంగమాయ్), నీ మంచం కింద గుంపులుగా చేరి నీ శరణు కోరినట్లు.. మేము కూడా నీ పాదాల చెంతకు వచ్చి చేరాము. అరవిరిసిన తామర పూల వలె ఉన్న నీ ఎర్రని కన్నులను (శెంగణ్) మెల్లమెల్లగా మాపై విప్పవా? సూర్యచంద్రులు (తింగళుమాదిత్తియనుమ్) ఒకేసారి ఉదయించినట్లున్న నీ ఆ రెండు కన్నులతో మాపై దృష్టి సారిస్తే.. మాపై ఉన్న పాపపు శాపాలు (శాపమిళి’న్దు) అన్నీ తొలగిపోతాయి స్వామీ!

మారిమలై ముళై’ఞ్జిల్ మన్ని క్కిడన్దుఱంగుమ్,
శీరియ శింగమఱివుట్రు త్తీవిళి’త్తు,
వేరి మయిర్‍ప్పొంగ వెప్పాడుం పేర్‍న్దుఉదఱి,
మూరి నిమిర్‍న్దు ముళ’ంగి ప్పుఱప్పట్టు,
పోదరుమా పోలే నీ పూవైప్పూవణ్ణా, ఉన్
కోయిల్ నిన్ఱు ఇంగనే పోన్దరుళి, కోప్పుడైయ
శీరియ శింగాశనత్తిరున్దు, యాం వన్ద
కారియమారాయ్‍న్దరుళేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౩ ||

వర్షాకాలంలో కొండ గుహలో పడుకున్న శ్రేష్ఠమైన సింహం.. నిద్ర మేల్కొని, కళ్లలో నిప్పులు కురిపిస్తూ, జూలు విదిల్చి, శరీరాన్ని విరుచుకుంటూ గంభీరంగా గర్జిస్తూ బయటకు విచ్చేసినట్లుగా.. ఓ అతివస పూవు (పూవైప్పూ) వంటి రంగు కలవాడా! నీవు నీ భవనం నుండి బయటకు వేంచేసి, అలంకరించబడిన శ్రేష్ఠమైన సింహాసనంపై ఆసీనుడవు కావలెను. అప్పుడు మేము ఏ పని (కారియము) కోసం వచ్చామో అడిగి తెలుసుకుని మమ్మల్ని అనుగ్రహించు.

అన్ఱు ఇవ్వులగమళన్దాయ్ అడిపోట్రి,
శెన్ఱంగుత్ తెన్నిలంగై శెట్రాయ్ తిఱల్ పోట్రి,
పొన్ఱ చ్చగడముదైత్తాయ్ పుగళ్’ పోట్రి,
కన్ఱు కుణిలా వెఱిన్దాయ్ కళ’ల్ పోట్రి,
కున్ఱు కుడైయాయ్ ఎడుత్తాయ్ గుణం పోట్రి,
వెన్ఱు పగై కెడుక్కుం నిన్‍కైయిల్ వేల్ పోట్రి,
ఎన్ఱెన్ఱున్ శేవగమే యేత్తి ప్పఱై కొళ్వాన్,
ఇన్ఱు యాం వన్దోం ఇరన్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౪ ||

నాడు త్రివిక్రముడవై ఈ లోకాలను కొలిచిన నీ పాదాలకు మంగళం (అడిపోట్రి). లంకపై దండెత్తి రావణాసురుని సంహరించిన నీ పరాక్రమానికి మంగళం (తిఱల్ పోట్రి). శకటాసురుని తన్ని చంపిన నీ కీర్తికి మంగళం (పుగళ్’ పోట్రి). దూడ రూపంలో వచ్చిన వత్సాసురుని వెలగపండు రాల్చడానికి విసిరిన నీ కాలి వీరతాళ్లకు మంగళం (కళ’ల్ పోట్రి). గోవర్ధన గిరిని గొడుగులా ఎత్తిన నీ దయకు మంగళం (గుణం పోట్రి). శత్రువులను జయించే నీ చేతిలోని ఆయుధానికి మంగళం (వేల్ పోట్రి). ఇలా నీ శౌర్యప్రతాపాలను కీర్తిస్తూ, నీ అనుగ్రహం అనే కానుకను (పఱై) పొందడానికి మేము నీ దగ్గరకు వచ్చాము.

ఒరుత్తి మగనాయ్ ప్పిఱన్దు, ఓరిరవిల్
ఒరుత్తి మగనాయ్ ఒళిత్తు వళర,
తరిక్కిలానాగిత్తాన్ తీంగు నినైన్ద,
కరుత్తై ప్పిళై’ప్పిత్తు క్కంజన్ వయిట్రిల్,
నెరుప్పెన్న నిన్ఱ నెడుమాలే, ఉన్నై
అరుత్తిత్తు వన్దోం పఱై తరుదియాగిల్,
తిరుత్తక్క శెల్వముం శేవగముం యాంపాడి,
వరుత్తముం తీర్‍న్దు మగిళ్’న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౫ ||

ఒక పుణ్యవతికి (దేవకి) కుమారుడిగా జన్మించి, అదే రాత్రి మరో పుణ్యవతికి (యశోద) కుమారుడిగా మారి రహస్యంగా పెరిగినవాడా! నిన్ను సహించలేక కీడు తలపెట్టిన కంసుని ఆలోచనలను అడుగడుగునా దెబ్బతీసి, వాని కడుపులో మంట (భయం) పుట్టించిన గొప్పవాడా (నెడుమాలే)! మేము నిన్ను వేడుకుంటూ వచ్చాము. నీవు గనుక మాకు మోక్షమనే కానుకను ఇస్తే, నీ అపారమైన ఐశ్వర్యం గురించి, నీ వీర కృత్యాల గురించి మేము పాడుకుని మా బాధలన్నీ మరిచిపోయి ఆనందిస్తాము.

మాలే ! మణివణ్ణా ! మార్గళి’ నీరాడువాన్,
మేలైయార్ శెయ్‍వనగళ్ వేండువన కేట్టియేల్,
ఞాలత్తైయెల్లాం నడుంగ మురల్వన,
పాలన్న వణ్ణత్తు ఉన్ పాంచజన్నియమే,
పోల్వన శంగంగళ్ పోయ్‍ప్పాడుడైయనవే,
శాలప్పెరుం పఱైయే పల్లాండిశైప్పారే,
కోల విళక్కే కొడియే వితానమే,
ఆలినిలైయాయ్ అరుళేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౬ ||

ఓ ఆశ్రితవత్సలుడా (మాలే)! మణి వంటి నీలమేఘ శ్యాముడా! మా పెద్దలు ఆచరించిన మార్గశిర వ్రతం చేయడానికి మాకు కొన్ని వస్తువులు కావాలి, విను. భూలోకమంతా గజగజలాడేలా శబ్దం చేసే, పాలు వంటి తెల్లని రంగు గల నీ ‘పాంచజన్యం’ వంటి శంఖాలు కావాలి. ఎంతో శబ్దం చేసే పెద్ద నగారాలు (పఱై), మంగళాశాసనాలు చేసే భక్తులు, అందమైన దీపాలు, జెండాలు మరియు మేలుకట్టు (వితానమే) కావాలి. ప్రళయ కాలంలో మర్రి ఆకుపై (ఆలినిలైయాయ్) పవళించిన ఓ స్వామీ! వీటిని మాకు అనుగ్రహించు.

కూడారై వెల్లుం శీర్ గోవిందా, ఉన్ తన్నై
పాడి పఱై కొణ్డు యాం పెఱు శమ్మానమ్,
నాడు పుగళుం పరిశినాల్ నన్ఱాగ,
శూడగమే తోళ్ వళైయే తోడే శెవిప్పూవే,
పాడగమే ఎన్ఱనైయ పల్‍గలనుం యామణివోమ్,
ఆడై యుడుప్పోం అదన్ పిన్నే పాఱ్‍శోఱు,
మూడ నెయ్ పెయ్‍దు ముళ’ంగై వళి’వార,
కూడియిరున్దు కుళిర్‍న్దేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౭ ||

నిన్ను ఆశ్రయించని వారిని సైతం నీ గుణాలతో గెలిచే ఓ గోవిందా! నిన్ను కీర్తించి, నీ నుండి మేము పొందే బహుమానాలు (శమ్మానమ్) ఎలాంటివో తెలుసా? లోకమంతా మెచ్చుకునేలా.. మేము అందమైన గాజులు (శూడగమే), భుజకీర్తులు (తోళ్ వళైయే), కర్ణాభరణాలు, పాదకటకాలు ఇలా ఎన్నో ఆభరణాలను ధరిస్తాము. పట్టు వస్త్రాలు కట్టుకుంటాము. ఆ పైన.. పాత్ర నిండా నెయ్యి పోసి, ఆ నెయ్యి మేము తింటున్నప్పుడు మోచేతి దాకా కారిపోయేలా ఉన్న మధురమైన పరమాన్నాన్ని (పాఱ్‍శోఱు) నీతో కలిసి ఆరగిస్తాము. అలా అందరం కలిసి ఉండి ఆనందిస్తాము.

కఱవైగళ్ పిన్ శెన్ఱు కానం శేర్‍న్దుణ్బోమ్,
అఱివొన్ఱు మిల్లాద వాయ్‍క్కులత్తు, ఉన్తన్నై
పిఱవి పెరున్దనై ప్పుణ్ణియుం యాముడైయోమ్,
కుఱై ఒన్ఱుమిల్లాద గోవిందా, ఉన్ తన్నోడు
ఉఱవేల్ నమక్కు ఇంగొళి’క్క ఒళి’యాదు,
అఱియాద పిళ్ళైగళోం అన్బినాల్, ఉన్ తన్నై
శిఱుపేరళై’త్తనవుం శీఱి యరుళాదే,
ఇఱైవా! నీ తారాయ్ పఱై యేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౮ ||

ఆవుల వెంట అడవులకు వెళ్లి, అక్కడే తిని బతికే.. ఎటువంటి జ్ఞానము లేని (అఱివొన్ఱు మిల్లాద) గొల్ల కులంలో నీవు పుట్టడం మేము చేసుకున్న పుణ్యం. ఏ లోటూ లేని ఓ గోవిందా! నీకు మాకు మధ్య ఉన్న బంధం (ఉఱవేల్) ఎన్నటికీ విడదీయలేనిది. మేము అజ్ఞానులమైన పిల్లలము. నీపై ఉన్న ప్రేమతో నిన్ను ఏకవచనంతో పిలిచి ఉండవచ్చు (శిఱుపేరళై’త్తనవుం), ఆ తప్పులను మన్నించు. ఓ స్వామీ! మాపై కోపగించుకోకుండా మాకు కావాల్సిన కైంకర్యాన్ని అనుగ్రహించు.

శిట్రం శిఱు కాలే వందున్నై శేవిత్తు, ఉన్
పోట్రామరై అడియే పోట్రుం పొరుళ్ కేళాయ్,
పెట్రం మేయ్‍త్తుణ్ణుం కులత్తిల్ పిఱన్దు, నీ
కుట్రేవల్ ఎంగళై కొళ్ళామల్ పోగాదు,
ఇట్రై పఱై కొళ్వానన్ఱు కాణ్ గోవిందా,
ఎట్రైక్కుం ఏళ్’ ఏళ్’ పిఱవిక్కుమ్, ఉన్ తన్నోడు
ఉట్రోమే యావోం ఉనక్కే నాం ఆట్చెయ్‍వోమ్,
మట్రై నం కామంగళ్ మాట్రేలోరెమ్బావాయ్ || ౨౯ ||

అతి వేకువజామునే (శిట్రం శిఱు కాలే) నీ దగ్గరకు వచ్చి, నిన్ను సేవించి, నీ బంగారు తామర పాదాలను మేము కీర్తించడానికి గల అసలు కారణం (పొరుళ్) విను గోవిందా! పశువులను కాచుకుని జీవించే ఈ గొల్ల కులంలో జన్మించిన నీవు.. మా చేత అంతరంగిక కైంకర్యములను (కుట్రేవల్) స్వీకరించకుండా ఉండకూడదు. మేము ఈ రోజు ఏదో ఒక తాత్కాలికమైన కానుక (పఱై) కోసం ఇక్కడికి రాలేదు. ఈ జన్మలోనే కాదు, ఇకముందు రాబోయే ఏడడుగుల ఏడు జన్మల దాకా (ఏళ్’ ఏళ్’ పిఱవిక్కుమ్) నీతోనే మాకు బంధం ఉండాలి. మేము నీకే దాసులమై ఉండాలి, నీకే సేవ చేయాలి. మా మనసులలోని ఇతర ప్రాపంచిక కోరికలను (మట్రై నం కామంగళ్) నీవే తొలగించాలి.

వంగక్కడల్ కడైన్ద మాదవనై కేశవనై,
తింగళ్ తిరుముగత్తు చ్చెయిళై’యార్ శెన్ఱిఱైంజి,
అంగప్పఱై కొండవాట్రై, అణిపుదువై
పైంగమలత్ తణ్‍తెరియల్ పట్టర్ పిరాన్ కోదై శొన్న,
శంగ త్తమిళ్’ మాలై ముప్పదుం తప్పామే,
ఇంగు ఇప్పరిశుఱైప్పార్ ఈరిరండు మాల్వరైత్తోళ్,
శెంగన్ తిరుముగత్తు చ్చెల్వ త్తిరుమాలాల్,
ఎంగుం తిరువరుళ్ పెట్రు ఇన్బుఱువరెమ్బావాయ్ || ౩౦ ||

నాడు ఓడలతో నిండిన పాలసముద్రాన్ని మధించిన మాధవుని, కేశవుని.. చంద్రుని వంటి అందమైన ముఖము కలిగిన గోపికలు ఆశ్రయించి, మోక్షమనే కానుకను (పఱై) పొందిన విధానాన్ని.. అందమైన శ్రీవిల్లిపుత్తూరులో జన్మించిన, పద్మమాలలు ధరించిన పెరియాళ్వార్ల (పట్టర్ పిరాన్) పుత్రిక గోదాదేవి (కోదై) వివరించింది. ఆమె రచించిన ఈ ముప్పై పాశురాల (శంగ త్తమిళ్ మాలై)ను ఎవరైతే క్రమం తప్పకుండా పఠిస్తారో.. వారు నాలుగు పర్వతాల వంటి భుజములు, ఎర్రని కన్నులు, అందమైన ముఖము కలిగిన ఆ శ్రీమన్నారాయణుని (తిరుమాలాల్) పరిపూర్ణ అనుగ్రహాన్ని పొందుతారు. వారు ఎక్కడ ఉన్నా భగవంతుని కృపకు పాత్రులై ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా (ఇన్బుఱువర్) ఉంటారు.

ఆండాళ్ తిరువడిగళే శరణమ్ ||

<< మరిన్ని శ్రీ వేంకటేశ్వర స్తోత్రాలు  చూడండి. మరిన్ని శ్రీ విష్ణు స్తోత్రాలు చూడండి. మరిన్ని శ్రీ కృష్ణ స్తోత్రాలు చూడండి.

---

గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన స్తోత్రము, ఈ క్రింది పుస్తకములో కూడా ఉన్నది.

శ్రీ వేంకటేశ్వర స్తోత్రనిధి

(నిత్య పారాయణ గ్రంథము)

Click here to buy

---

మరిన్ని శ్రీ వేంకటేశ్వర స్తోత్రాలు  చూడండి. మరిన్ని శ్రీ విష్ణు స్తోత్రాలు చూడండి. మరిన్ని శ్రీ కృష్ణ స్తోత్రాలు చూడండి.

---