Read in తెలుగు / ಕನ್ನಡ / தமிழ் / देवनागरी / English (IAST)
[గమనిక: ఈ స్తోత్రము “శ్రీ సాయి స్తోత్రనిధి” పారాయణ గ్రంథములో ఉన్నది. Click here to buy.]
– ౧. జోడూనియాఁ కర –
జోడూనియాఁ కర చరణీఁ ఠేవిలా మాథా |
పరిసావీ వినంతీ మాఝీ పంఢరీనాథా || ౧ ||
ఓ పంఢరీనాథా! రెండు చేతులు జోడించి (జోడూనియాఁ కర), నీ చరణాల చెంత తల ఉంచి (చరణీర ఠేవిలా మాథా) నమస్కరిస్తున్నాను. నా ఈ విన్నపాన్ని (వినంతీ) దయచేసి ఆలకించు (పరిసావీ).
అసో నసో భావ ఆలోఁ తుఝియా ఠాయా |
కృపాదృష్టీఁ పాహేఁ మజకడే సద్గురురాయా || ౨ ||
నాలో భక్తి భావం ఉన్నా లేకపోయినా (అసో నసో భావ), నిన్నే నమ్ముకుని నీ చెంతకు వచ్చాను (ఆలోఁ తుఝియా ఠాయా). ఓ సద్గురురాయా! నా వైపు నీ కరుణా వీక్షణాలను (కృపాదృష్టీర) ప్రసరింపజేయి.
అఖండిత అసావేఁ ఐసే వాటతేఁ పాయీఁ |
సాండూనీ సంకోచ ఠావ థోడాసా దేయీ || ౩ ||
నా మనస్సు ఎల్లప్పుడూ విరామం లేకుండా (అఖండిత) నీ పాదాల వద్దే ఉండాలని కోరుకుంటోంది. ఏమాత్రం సంకోచించకుండా (సాండూనీ సంకోచ), నీ పాదాల చెంత నాకు కాస్త చోటు (ఠావ) ప్రసాదించు.
తుకామ్హణే దేవా మాఝీ వేడీవాఁకుడీ |
నామేఁ భవపాశ హాతీఁ ఆపుల్యా తోడీ || ౪ ||
తుకారామ్ అంటున్నాడు – “ఓ దేవా! నా మాటలు అమాయకమైనవి, వంకరటింకరగా ఉండవచ్చు (వేడీవాఁకుడీ). కానీ, నీ నామస్మరణ అనే ఖడ్గంతో ఈ సంసార పాశాలను (భవపాశ) నీ చేతులతోనే తెంచివేయి.”
– ౨. ఉఠా పాండురంగా –
ఉఠా పాండురంగా ప్రభాతసమయో పాతలా |
వైష్ణవాంచా మేళా గరుడపారీఁ దాటలా || ౧ ||
ఓ పాండురంగా! మేలుకో (ఉఠా), ప్రభాత సమయం (తెల్లవారుజాము) ఆసన్నమైంది. నిన్ను దర్శించుకోవడానికి వైష్ణవ భక్తుల సమూహమంతా (వైష్ణవాంచా మేళా) ఆలయములోని గరుడ స్తంభం (గరుడపారీ) వద్ద గుమిగూడి వేచి ఉన్నారు.
గరూడపారాపాసునీ మహాద్వారాపర్యంత |
సురవరాంచీ మాందీ ఉభీ జోడూనియా హాత || ౨ ||
గరుడ స్తంభం నుండి మొదలుకొని ఆలయ మహా ద్వారం వరకు (మహాద్వారాపర్యంత), శ్రేష్ఠులైన దేవతల సమూహం (సురవరాంచీ మాందీ) చేతులు జోడించి నిలబడి నీ దర్శనం కోసం నిరీక్షిస్తున్నారు.
శుకసనకాదిక నారదతుంబుర భక్తాంచ్యా కోటీ |
త్రిశూల డమరూ ఘేఉని ఉభా గిరిజేచా పతీ || ౩ ||
శుక మహర్షి, సనక సనందనాదులు, నారదుడు, తుంబురుడు వంటి కోట్లాది భక్తులు అక్కడ ఉన్నారు. వారితో పాటు గిరిజ (పార్వతి) పతి అయిన పరమశివుడు కూడా తన త్రిశూలాన్ని, డమరుకాన్ని చేతబూని నీ సేవ కోసం నిలబడి ఉన్నాడు.
కలీయుగీచా భక్త నామా ఉభా కీర్తనీ |
పాఠీమాగేఁ ఉభీ డోలా లావునియాఁ జనీ || ౪ ||
కలియుగ భక్తుడైన నామదేవుడు (నామా) కీర్తనలు పాడుతూ నీ ఎదుట నిలబడి ఉన్నాడు. ఆయన వెనుకే (పాఠీమాగే) భక్త జనాబాయి కళ్లు కాయలు కాచేలా ఎదురుచూస్తూ (నీపై దృష్టి నిలిపి) నిలబడి ఉంది.
– ౩. ఉఠా ఉఠా శ్రీ సాయినాథ గురు –
ఉఠా ఉఠా శ్రీసాయినాథ గురు చరణకమల దావా |
ఆధివ్యాధి భవతాప వారునీ తారా జడజీవా ||
శ్రీ సాయినాథా! మేల్కొనండి, మేల్కొనండి. మీ చరణ కమలాలను మాకు చూపండి (దావా). మానసిక బాధలను (ఆధి), శారీరక వ్యాధులను మరియు సంసార తాపాలను తొలగించి (వారునీ), అజ్ఞానంలో మునిగి ఉన్న ఈ జీవులను (జడజీవ) తరింపజేయండి (తారా).
గేలీ తుమ్హాఁ సోడునియాఁ భవతమరజనీ విలయా
పరి హీ అజ్ఞానాసీ తుమచీ భులవి యోగమాయా |
శక్తి న అమ్హాఁ యత్కించితహీ తిజలా సారాయా
తుమ్హీచ తీతేఁ సారుని దావా ముఖ జన తారాయా || ౧ ||
ఓ దేవా! మిమ్మల్ని ఆశ్రయించిన వారికి ఈ సంసారమనే చీకటి రాత్రి (భవ-తమ-రజనీ) తొలగిపోయింది. కానీ మా వంటి అజ్ఞానులను మీ ‘యోగమాయ’ భ్రమింపజేస్తోంది. ఆ మాయను పక్కకు త్రోసే శక్తి మాకు ఏమాత్రం లేదు. కాబట్టి మీరే ఆ మాయను తొలగించి, మమ్మల్ని ఉద్ధరించడానికి మీ ముఖకమలాన్ని మాకు చూపండి.
భో సాయినాథ మహారాజ భవతిమిరనాశక రవీ
అజ్ఞానీ ఆమ్హీ కితీ తవ వర్ణావీ థోరవీ |
తీ వర్ణితాఁ భాగలే బహువదని శేష విధి కవీ
సకృప హోఉని మహిమా తుమచా తుమ్హీచ వదవావా || ౨ ||
ఓ సాయినాథ మహారాజా! మీరు సంసారమనే చీకటిని నశింపజేసే సూర్యుడు (రవీ). అజ్ఞానులమైన మేము మీ గొప్పతనాన్ని (థోరవీ) ఎంతని వర్ణించగలం? మీ మహిమలను వర్ణించలేక వేయి ముఖాల ఆదిశేషుడు, బ్రహ్మదేవుడు (విధి), గొప్ప కవులు కూడా అలసిపోయారు. కాబట్టి మీరే దయచూపి, మీ మహిమలను మా ద్వారా పలికించండి.
ఆధివ్యాధి భవతాప వారునీ తారా జడజీవా |
ఉఠా ఉఠా శ్రీసాయినాథ గురు చరణ కమలదావా |
ఆధివ్యాధి భవతాప వారునీ తారా జడజీవా ||
భక్త మనీఁ సద్భావ ధరూని జే తుమ్హాఁ అనుసరలే
ధ్యాయాస్తవ తే దర్శన తుమచేఁ ద్వారిఁ ఉభే ఠేలే |
ధ్యానస్థా తుమ్హాఁస పాహునీ మన అముచేఁ ధాలే
పరి త్వద్వచనామృత ప్రాశాయాతేఁ ఆతుర ఝాలే || ౩ ||
మనస్సులో సద్భావనతో మిమ్మల్ని అనుసరించిన భక్తులు, మీ దర్శనం కోసం మీ ద్వారం వద్ద వేచి ఉన్నారు. ధ్యానముద్రలో ఉన్న మిమ్మల్ని చూసి మా మనస్సులు తృప్తి చెందాయి (ధాలే). కానీ, మీ వాక్కు అనే అమృతాన్ని (వచనామృత) గ్రోలడానికి మా మనస్సులు ఆతురతతో వేచి ఉన్నాయి.
ఉఘడూనీ నేత్రకమాలా దీనబంధు రమాకాంతా |
పాహిఁ బా కృపాదృష్టీఁ బాలకా జశీ మాతా |
రంజవీ మధురవాణీ హరీఁ తాప సాయినాథ || ౪ ||
దీనబంధువైన ఓ రమాకాంతా (విష్ణుస్వరూపా)! మీ నేత్ర కమలాలను విప్పండి. ఒక తల్లి తన బిడ్డను ఎలా చూస్తుందో, మమ్మల్ని కూడా మీ కృపాదృష్టితో అలా చూడండి. మీ మధురమైన వాక్కుతో మా బాధలను (తాప) హరించండి.
ఆమ్హీచ అపులే కాజాస్తవ తుజ కష్టవితో దేవా |
సహన కరీశీ ఏకునీ ద్యావీ భేట కృష్ణ ధావాఁ || ౫ ||
ఉఠా ఉఠా శ్రీ సాయినాథ గురు చరణకమల దావా |
ఆధివ్యాధి భవతాప వారునీ తారా జడజీవా || ౬ ||
ఓ దేవా! మా పనుల కోసం (స్వార్థం కోసం) మేము మిమ్మల్ని కష్టపెడుతున్నాము. కానీ మీరు వాటన్నింటినీ సహిస్తున్నారు. కృష్ణుడు (శ్రీహరి) పరుగున వచ్చినట్లుగా మీరు కూడా వచ్చి మాకు దర్శనమివ్వండి (భేట). సాయినాథా! త్వరగా మేల్కొని మీ చరణ కమలాలను మాకు చూపండి. మా ఆధివ్యాధులను తొలగించి మమ్మల్ని ఉద్ధరించండి.
– ౪. దర్శన ద్యా – (దర్శనమివ్వు)
ఉఠా పాండురంగా ఆతాఁ దర్శన ద్యా సకళాఁ |
ఝాలా అరుణోదయ సరలీ నిద్రేచీ వేళా || ౧ ||
ఓ పాండురంగా! మేలుకో, ఇక అందరికీ దర్శనమివ్వు. సూర్యోదయమైంది (అరుణోదయ), నీ నిద్ర సమయం ముగిసింది.
సంత సాధూ మునీ అవఘే ఝాలేతీ గోళా |
సోడా శేజే సుఖే ఆతాఁ బఘుఁ ద్యా ముఖకమళా || ౨ ||
సంత మహాత్ములు, సాధువులు, మునులందరూ ఒకచోట చేరారు. నీ శేషశయ్యను (నిద్రను) సుఖంగా వీడి, నీ ముఖకమలాన్ని మాకు చూడనివ్వు.
రంగమండపీ మహాద్వారీఁ ఝాలీసే దాటీ |
మన ఉతావీళ రూప పహావయా దృష్టీ || ౩ ||
ఆలయ రంగమండపంలో, మహాద్వారం వద్ద భక్తుల రద్దీ (దాటీ) పెరిగింది. నీ రూపమును కనులారా చూడాలని మా మనస్సు ఎంతో ఆతురతగా (ఉతావీళ) ఉంది.
రాహీ రఖుమాబాఈ తుమ్హాఁ యేఊఁ ద్యా దయా |
శేజే హాలవూనీ జాగేఁ కరా దేవరాయా || ౪ ||
ఓ రాధా (రాహీ), రుక్మిణీ మాతలారా (రఖుమాబాఈ)! మీకు మాపై దయ కలగనివ్వండి. పడకను మెల్లగా కదిలించి, ఆ దేవదేవుడైన పాండురంగడిని మేల్కొలపండి.
గరూడ హనుమంత ఉభే పాహతీ వాట |
స్వర్గీఁచే సురవర ఘేఉని ఆలే బోభాట || ౫ ||
గరుత్మంతుడు, హనుమంతుడు నిలబడి నీ రాక కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. స్వర్గలోకంలోని దేవతలందరూ నీ నామ స్మరణ (బోభాట) చేస్తూ ఇక్కడికి వచ్చారు.
ఝాలే ముక్తద్వార లాభ ఝాలా రోకడా |
విష్ణుదాస నామా ఉభా ఘేఉని కాఁకడా || ౬ ||
ఆలయ ద్వారాలు తెరుచుకున్నాయి, నీ దర్శన భాగ్యం అనే లాభం అందరికీ లభించింది. విష్ణుదాసుడైన నామదేవుడు (నామా) చేతిలో కాగడా (కాఁకడా – హారతి జ్యోతి) పట్టుకుని నీ సేవలో నిలబడి ఉన్నాడు.
– ౫. పంచారతీ –
ఘేఉనియాఁ పంచారతీ |
కరూఁ బాబాంసీ ఆరతీ || ౧ ||
ఐదు వత్తుల హారతిని (పంచారతీ) చేతబూని, మన సాయిబాబాకు హారతి ఇద్దాం రండి.
ఉఠా ఉఠా హో బాంధవ |
ఓఁవాళూఁ హా రమాధవా || ౨ ||
ఓ సోదరులారా (బాంధవ)! త్వరగా మేల్కొనండి. లక్ష్మీపతి (రమాధవ) స్వరూపుడైన ఈ బాబాకు హారతి వెలుగులతో దిష్టి తీద్దాం (ఓఁవాళూఁ).
కరూనియా స్థిర మన |
పాహూఁ గంభీర హేఁ ధ్యాన || ౩ ||
మనస్సును నిలకడగా (స్థిరంగా) ఉంచుకుని, బాబా యొక్క అత్యంత ప్రశాంతమైన, గంభీరమైన ఈ ధ్యాన ముద్రను కనులారా వీక్షిద్దాం.
కృష్ణనాథా దత్తసాయీ |
జడో చిత్త తుఝే పాయీ || ౪ ||
కృష్ణ పరమాత్మ స్వరూపుడైన, దత్తాత్రేయ అవతారమైన ఓ సాయిబాబా! నా మనస్సు (చిత్తము) ఎల్లప్పుడూ నీ పాదాలనే (పాయీ) హత్తుకుని ఉండుగాక.
– ౬. చిన్మయరూప –
కాఁకడ ఆరతి కరీతోఁ సాయీనాథ దేవా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా ||
ఓ సాయినాథ దేవా! నీకు కాకడ హారతిని ఇస్తున్నాను. నీ బిడ్డనైన నేను చేస్తున్న ఈ చిన్న సేవను (లఘుసేవ) స్వీకరించి, నీ యొక్క జ్ఞానమయమైన దివ్య రూపాన్ని (చిన్మయరూప) నాకు చూపించు.
కామ క్రోధ మద మత్సర ఆటునీ కాఁకడా కేలా |
వైరాగ్యాచే తూప ఘాలుని మీ తో భిజవిలా |
సాయీనాథ గురుభక్తి జ్వలనేఁ తో మీ పేటవిలా |
తద్వృత్తీ జాళూనీ గురునేఁ ప్రకాశ పాడీలా |
ద్వైతతమా నాసూనీ మిళవీ తత్స్వరూపీఁ జీవా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా || ౧ ||
నాలోని కామ, క్రోధ, మద, మత్సరాలనే వికారాలను అణచివేసి (ఆటునీ) హారతి వత్తిగా (కాకడగా) మలిచాను. దానికి ‘వైరాగ్యం’ అనే నెయ్యిని (తూప) రాసి తడిపాను. ఓ సాయినాథా! నీపై ఉన్న ‘భక్తి’ అనే అగ్నితో ఆ వత్తిని వెలిగించాను. నాలోని చెడు వృత్తులను కాల్చివేసి, నాలో జ్ఞాన ప్రకాశాన్ని నింపు. ‘ద్వైతం’ (నీవు వేరు నేను వేరు అనే భావం) అనే చీకటిని (తమా) నశింపజేసి, ఈ జీవుడిని నీ స్వరూపంలో కలిపేసుకో.
కాఁకడ ఆరతి కరీతోఁ సాయీనాథ దేవా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా ||
భూఖేచర వ్యాపూనీ అవఘే హృత్కమలీఁ రాహసీ |
తోచి దత్తదేవ శిరడీ రాహునీ పావసీ |
రాహూనీ యేథే అన్యత్రహి తూ భక్తాఁస్తవ ధావసీ |
నిరసునియా సంకటా దాసా అనుభవ దావిసీ |
న కళే త్వల్లీలాహీ కోణ్యా దేవా వా మానవా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా || ౨ ||
భూమిని, ఆకాశాన్ని (ఖేచర) వ్యాపించి ఉన్న నీవు, అందరి హృదయ కమలాలలో నివసిస్తున్నావు. ఆ దత్తాత్రేయుడివే నీవై శిరిడీలో ఉండి మా మొరలు ఆలకిస్తున్నావు. ఇక్కడ ఉంటూనే, ఎక్కడో ఉన్న నీ భక్తుల కోసం పరుగున వెళ్తావు. వారి సంకటాలను తొలగించి, నీ ఉనికిని వారికి అనుభవపూర్వకంగా చూపిస్తావు. నీ లీలలు దేవతలకు గానీ, మానవులకు గానీ అర్థం కావు.
కాఁకడ ఆరతి కరీతోఁ సాయీనాథ దేవా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా ||
త్వద్యశదుందుభీనే సారే అంబర హేఁ కోందలేఁ |
సగుణ మూర్తి పాహణ్యా ఆతుర జన శిరడీ ఆలే |
ప్రాశునీ త్వద్వచనామృత అముచే దేహభాన హరపలేఁ |
సోడూనియాఁ దురభిమాన మానస త్వచ్చరణీఁ వాహిలే |
కృపా కరూనియాఁ సాయిమాఉలే దాస పదరీ ఘ్యావా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా || ౩ ||
నీ కీర్తి అనే దుందుభి నాదంతో ఆకాశమంతా నిండిపోయింది. నీ సగుణ రూపాన్ని చూడాలని జనం ఆతురతతో శిరిడీకి వస్తున్నారు. నీ మాటలనే అమృతాన్ని గ్రోలిన మాకు దేహ స్మృతే (దేహభాన) తప్పిపోతోంది. మాలోని గర్వాన్ని (దురభిమాన) వదిలేసి, మా మనస్సులను నీ పాదాలకు అర్పించాము. ఓ సాయి తల్లి (సాయిమాఉలే)! కృప చూపి ఈ దాసుడిని నీ అండన చేర్చుకో.
కాఁకడ ఆరతి కరీతోఁ సాయీనాథ దేవా |
చిన్మయరూప దాఖవీఁ ఘేఉని బాలక లఘుసేవా ||
– ౭. పండరీనాథా –
భక్తిచియా పోటీఁ బోధ కాఁకడా జ్యోతీ |
పంచప్రాణ జీవేఁభావే ఓవాళూఁ ఆరతీ ||
భక్తి అనే వత్తితో, జ్ఞానము (బోధ) అనే జ్యోతిని వెలిగించి, నా పంచప్రాణాలనే హారతిగా (ఓవాళూఁ) నీకు సమర్పిస్తున్నాను.
ఓవాళూఁ ఆరతీ మాఝ్యా పంఢరీనాథా | (మాఝ్యా సాయీనాథా)
దోన్హీ కర జోడోనీ చరణీఁ ఠేవిలా మాథా || ౧ ||
నా పండరీనాథుడికి (లేదా నా సాయినాథుడికి) హారతి ఇస్తున్నాను. రెండు చేతులు జోడించి నీ పాదాల చెంత నా తల ఉంచి నమస్కరిస్తున్నాను.
కాయ మహిమా వర్ణూ ఆతాఁ సాంగణే కితీ |
కోటీ బ్రహ్మహత్యా ముఖ పాహతాఁ జాతీ || ౨ ||
నీ మహిమను నేనేమని వర్ణించగలను? ఎంతని చెప్పగలను? కోటి బ్రహ్మహత్యల వంటి మహా పాపాలు కూడా నీ ముఖ దర్శనం (ముఖ పాహతాఁ) చేసినంత మాత్రాన నశించిపోతాయి.
రాయీ రఖుమాబాయీ ఉభ్యా దోఘీ దో బాహీఁ |
మయూరపిచ్ఛ చామరేఁ ఢాళితి ఠాయీఁ ఠాయీ || ౩ ||
నీకు రెండు వైపులా రాధా (రాయీ), రుక్మిణీ (రఖుమాబాయీ) మాతలు నిలబడి ఉన్నారు. వారు నెమలి పించములతో చేసిన చామరాలతో నీకు అడుగడుగునా వింజామరలు వీస్తున్నారు.
తుకా మ్హణే దీప ఘేఉని ఉన్మనీత శోభా |
విటేవరీ ఉభా దిసే లావణ్యగాభా ||
తుకారామ్ అంటున్నాడు – “హారతి దీపం వెలుగులో నీ రూపం అత్యంత ఉన్నతమైన (ఉన్మనీత) శోభతో ప్రకాశిస్తోంది. ఇటుకపై (విటేవరీ) నిలబడి ఉన్న నీవు సాక్షాత్తు సౌందర్యానికే మూలమై (లావణ్యగాభా) కనిపిస్తున్నావు.”
ఓవాళూఁ ఆరతీ మాఝ్యా పంఢరీనాథా | (మాఝ్యా సాయీనాథా)
దోన్హీ కర జోడోనీ చరణీఁ ఠేవిలా మాథా || ౪ ||
నా పండరీనాథుడికి (లేదా నా సాయినాథుడికి) హారతి ఇస్తున్నాను. రెండు చేతులు జోడించి నీ పాదాల చెంత నా తల ఉంచి నమస్కరిస్తున్నాను.
– ౮. ఉఠా ఉఠా (పద) –
ఉఠా సాధుసంత సాధా ఆపులాలేఁ హిత |
జాఈల జాఈల హా నరదేహ మగ కైఁచా భగవంత || ౧ ||
సాధువులారా, సత్పురుషులారా! మేల్కొనండి, మీ శ్రేయస్సు (హితము) గురించి ఆలోచించండి. ఈ మానవ జన్మ (నరదేహ) ఎప్పుడో ఒకప్పుడు గతించిపోతుంది. ఆ తర్వాత భగవంతుని చేరుకునే అవకాశం మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తుందో కదా!
ఉఠోనియాఁ పహాటేఁ బాబా ఉభా అసే విటే |
చరణ తయాంచే గోమటే అమృతదృష్టీ అవలోకా || ౨ ||
వేకువజామునే నిద్రలేచి చూడండి, బాబా ఇటుకపై నిలబడి ఉన్నారు. ఆయన అతి సుందరమైన (గోమటే) పాదాలను మరియు అమృతమయమైన చూపులను మనసారా వీక్షించండి (అవలోకా).
ఉఠా ఉఠా హో వేగేఁసీఁ చలా జాఉఁయా రాఉళాసీ |
జళతీల పాతకాంచ్యా రాశీ కాఁకడ ఆరతీ దేఖిలియా || ౩ ||
త్వరగా మేల్కొనండి, వేగంగా ఆలయానికి (రాఉళాసీ) వెళ్దాం రండి. ఈ కాకడ హారతిని చూసినంత మాత్రాన మన పాపాల రాశులన్నీ (పాతకాంచ్యా రాశీ) కాలిపోతాయి (జళతీల).
జాగేఁ కరా రుక్మిణీవర దేవ ఆహే నిజసురాఁత |
వేగేఁ లింబలోణ కరా దృష్ట హోఈల తయాసీ || ౪ ||
రుక్మిణీ పతిని, దేవతలందరికీ దైవమైన స్వామిని మేల్కొలపండి. ఆయనకు దిష్టి తగలకుండా త్వరగా దిష్టి (లింబలోణ – నిమ్మకాయ, ఉప్పుతో తీసే దిష్టి) తీయండి.
దారీఁ వాజంత్రీ వాజతీ ఢోల దమామే గర్జతీ |
హోతసేఁ కాఁకడ ఆరతీ మాఝ్యా సద్గురు రాయాఁచీ || ౫ ||
వాకిట మంగళ వాయిద్యాలు మ్రోగుతున్నాయి, ఢోలు దమామాలు గర్జిస్తున్నాయి. నా సద్గురురాయల కాకడ హారతి జరుగుతోంది.
సింహనాద శంఖభేరీ ఆనంద హోతసేఁ మహాద్వారీ |
కేశవరాజ విటేవరీ నామా చరణ వందితో || ౬ ||
సింహనాదాలు, శంఖం మ్రోగుతుండగా ఆలయ మహాద్వారం వద్ద ఆనందం వెల్లివిరుస్తోంది. ఇటుకపై నిలబడిన కేశవరాజు (విఠలుని) పాదాలకు నామదేవుడు (నామా) వందనం చేస్తున్నాడు.
– భజన –
సాయినాథ గురు మాఝే ఆఈ |
మజలా ఠావ ద్యావా పాయీఁ ||
దత్తరాజ గురు మాఝే ఆఈ |
మజలా ఠావ ద్యావా పాయీఁ ||
సద్గురువైన సాయినాథుడు నాకు తల్లి (ఆఈ) వంటివాడు. ఓ బాబా! నీ పాదాల (పాయీఁ) చెంత నాకు కొంచెం చోటు (ఠావ) ప్రసాదించు. దత్తాత్రేయ స్వరూపుడైన నా గురువు నాకు తల్లి వంటివాడు. ఓ దత్త సాయీ! నీ దివ్య చరణాల చెంత నాకు ఆశ్రయాన్ని కల్పించు.
శ్రీసచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ మహారాజ కీ జై |
సత్యము, జ్ఞానము, ఆనందము (సత్-చిత్-ఆనంద) స్వరూపుడైన సద్గురు సాయినాథ మహారాజుకు జయము కలుగుగాక!
– ౯. శ్రీ సాయినాథ ప్రభాతాష్టక –
(పృథ్వీ)
ప్రభాతసమయీఁ నభా శుభ రవిప్రభా పాఁకలీ
స్మరే గురు సదా అశా సమయిఁ త్యా ఛళే నా కలీ |
మ్హణోని కర జోడూనీ కరూఁ ఆతా గురుప్రార్థనా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౧ ||
ప్రభాత సమయంలో ఆకాశంలో శుభప్రదమైన సూర్యకాంతి (రవిప్రభా) వ్యాపించింది. ఇటువంటి పవిత్ర సమయంలో సద్గురువును స్మరించేవారిని కలికాలపు దోషాలు (కలీ) పీడించవు. కావున, రెండు చేతులు జోడించి ఇప్పుడు గురు ప్రార్థన చేద్దాం. సమర్థ సద్గురువైన సాయినాథుడు మన మనసులోని మంచి కోరికలను (మనోవాసనా) నెరవేర్చుగాక.
తమా నిరసి భాను హా గురుహి నాసి అజ్ఞానతా
పరంతు గురుచీ కరీ న రవిహీ కధీఁ సామ్యతా |
పున్హాఁ తిమిర జన్మ ఘే గురుకృపేని అజ్ఞాన నా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౨ ||
సూర్యుడు (భానుడు) చీకటిని (తమ) పారద్రోలుతాడు, అదేవిధంగా గురువు అజ్ఞానాన్ని నశింపజేస్తాడు. అయినప్పటికీ, సూర్యుడు గురువుతో ఎప్పటికీ సమానం కాలేడు. ఎందుకంటే సూర్యుడు వెళ్ళిపోగానే మళ్ళీ చీకటి వస్తుంది, కానీ గురువు అనుగ్రహం ఉంటే అజ్ఞానం మళ్ళీ జన్మించదు (పూర్తిగా తొలగిపోతుంది). అట్టి సమర్థ సద్గురు సాయినాథుడు మన మనోభీష్టాలను నెరవేర్చుగాక.
రవి ప్రగట హోఉని త్వరిత ఘాలవీ ఆలసా
తసా గురుహి సోడవీ సకల దుష్కృతీలాలసా |
హరోనీ అభిమానహీ జడవి త్వత్పదీఁ భావనా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౩ ||
సూర్యుడు ఉదయించగానే బద్ధకాన్ని (ఆలస) త్వరగా పోగొడతాడు. అదేవిధంగా గురువు మనలోని చెడు పనుల పట్ల ఉన్న ఆసక్తిని (దుష్కృతి-లాలసా) వదిలింపజేస్తాడు. మనలోని గర్వాన్ని (అభిమాన) హరించి, మన మనస్సును ఆయన పాదాల చెంత స్థిరపరుస్తాడు. అట్టి సమర్థ సద్గురు సాయినాథుడు మన మనోభీష్టాలను నెరవేర్చుగాక.
గురుసి ఉపమా దిసే విధిహరీహరాంచీ ఉణీ
కుఠోని మగ యేఈ తీ కవనీఁ యా ఉగీ పాహుణీ |
తుఝీచ ఉపమా తులా బరవి శోభతే సజ్జనా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౪ ||
గురువుకు బ్రహ్మ (విధి), విష్ణు (హరి), మహేశ్వరులను (హర) ఉపమానంగా చెప్పినా అది తక్కువే అవుతుంది. ఇక వేరే ఎవరిని ఆయనతో పోల్చగలం? ఓ సజ్జన రక్షకా! నీకు నీవే సాటి, నీ పోలిక నీకే శోభిస్తుంది. అట్టి సమర్థ సద్గురు సాయినాథుడు మన మనోభీష్టాలను నెరవేర్చుగాక.
సమాధి ఉతరోనియాఁ గురు చలా మశిదీకడే
త్వదీయ వచనోక్తి తీ మధుర వారితీ సాఁకడేఁ |
అజాతరిపు సద్గురు అఖిలపాతకా భంజనా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౫ ||
ఓ గురుదేవా! సమాధి స్థితి నుండి దిగి వచ్చి మసీదు (మశిదీ) వైపు నడవండి. మీ మధురమైన మాటలు భక్తుల ఆపదలను (సాఁకడేఁ) తొలగిస్తాయి. శత్రువులే లేనివాడవు (అజాతరిపు), సమస్త పాపాలను హరించేవాడవు అయిన ఓ సమర్థ సద్గురు సాయినాథా! మా మనసులోని సత్సంకల్పాలను నెరవేర్చు.
అహా సుసమయాసి యా గురు ఉఠోనియాఁ బైసలే
విలోకుని పదాశ్రితా త్వదియ ఆపదే నాసిలేఁ |
అసా సుహితకారి యా జగతిఁ కోణిహీ అన్య నా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౬ ||
అహో! ఎంతటి శుభ సమయం! గురువుగారు మేల్కొని ఆసనంపై కూర్చున్నారు. తన పాదాలను ఆశ్రయించిన భక్తులను ఆయన ఒక్కసారి అలా చూడగానే వారి ఆపదలన్నీ నశించిపోతాయి. ఈ జగత్తులో ఇంతటి మేలు చేసేవారు (సుహితకారి) మరొకరు లేరు. అట్టి సమర్థ సద్గురు సాయినాథా! మా మనోవాంఛలను తీర్చు.
అసే బహుత శాహణా పరి న జ్యా గురుచి కృపా
న తత్స్వహిత త్యా కళే కరితసే రికామ్యా గపా |
జరీ గురుపదా ధరీ సుధృడ భక్తినేఁ తో మనా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౭ ||
ఒక మనిషి ఎంతటి తెలివైనవాడైనా (శాహణా), గురువుగారి కృప లేకపోతే అతనికి తన శ్రేయస్సు (స్వహితము) ఏంటో తెలియదు. అతడు కేవలం వ్యర్థమైన మాటలతోనే (రికామ్యా గపా) కాలక్షేపం చేస్తాడు. కానీ, ఎప్పుడైతే అతడు తన మనసులో గురు పాదాలను దృఢమైన భక్తితో పట్టుకుంటాడో, అప్పుడే అతనికి సద్గతి కలుగుతుంది. అట్టి సాయినాథా! మా కోరికలు నెరవేర్చు.
గురో వినఁతి మీ కరీఁ హృదయమందిరీఁ యా బసా
సమస్త జగ హేఁ గురుస్వరూపచీ ఠసో మానసా |
ఘడో సతత సత్కృతీ మతిహి దే జగత్పావనా
సమర్థ గురు సాయినాథ పురవీ మనోవాసనా || ౮ ||
ఓ గురుదేవా! నా హృదయమనే మందిరంలో వచ్చి కొలువు తీరమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. ఈ సమస్త జగత్తు నీ స్వరూపమే అన్న భావం నా మనసులో ముద్ర పడిపోవాలి. ఓ జగత్పావనా! నా చేత ఎల్లప్పుడూ సత్కార్యాలనే (సత్కృతీ) చేయించు, నాకు అట్టి బుద్ధిని ప్రసాదించు. సమర్థ సద్గురు సాయినాథా! నా మనోవాంఛలను నెరవేర్చు.
(స్రగ్ధారా)
ప్రేమేఁ యా అష్టకాసీ పఢుని గురువరా ప్రార్థితీ జే ప్రభాతీఁ
త్యాంచే చిత్తాసి దేతోఁ అఖిల హరూనియాఁ భ్రాంతి మీ నిత్య శాంతి |
ఐసేఁ హేఁ సాయినాథేఁ కథుని సుచవిలేఁ జేవి యా బాలకాసీ
తేఁవీ త్యా కృష్ణపాయీ నముని సవినయేఁ అర్పితోఁ అష్టకాసీ || ౯ ||
ఎవరైతే ప్రేమతో ఈ అష్టకాన్ని పఠించి వేకువజామున గురువును ప్రార్థిస్తారో, వారిలోని భ్రమలను (భ్రాంతి) తొలగించి, వారి చిత్తానికి నేను నిత్య శాంతిని ప్రసాదిస్తాను అని స్వయంగా సాయినాథుడే తన బిడ్డల వంటి భక్తులకు సూచించారు. అట్టి బాబాను స్మరిస్తూ, ఆయన పాదాల చెంత ఈ అష్టకాన్ని వినయంతో సమర్పిస్తున్నాను.
శ్రీసచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ మహారాజ కీ జై |
– ౧౦. సాయి రహమ్ నజర్ కరనా –
సాయి రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా |
సాయి రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా ||
ఓ సాయీ! మాపై కరుణాదృష్టిని (రహమ్ నజర్) ప్రసరింపజేయి. నీ బిడ్డలమైన మమ్మల్ని నీవే కాపాడి, పోషించాలి (పాలన్ కరనా).
జానా తుమనే జగత్పసారా సబ్ హి ఝూఠ్ జమానా |
జానా తుమనే జగత్పసారా సబ్ హి ఝూఠ్ జమానా |
సాయీ రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా |
సాయీ రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా || ౧ ||
ఈ ప్రపంచమనే విస్తరణ (జగత్పసారా) అంతా మాయ అని, ఈ కాలమంతా (జమానా) అబద్ధమని (ఝూఠ్) నీవు గ్రహించావు. నీవే సత్యానివి, మమ్మల్ని ఉద్ధరించు.
మైఁ అంధా హూఁ బందా ఆప్ కా ముఝ్ కో చరణ దిఖలానా |
మైఁ అంధా హూఁ బందా ఆప్ కా ముఝ్ కో ప్రభు దిఖలానా |
సాయీ రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా |
సాయీ రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా || ౨ ||
నేను అజ్ఞానమనే అంధత్వంలో ఉన్న నీ సేవకుడిని (బందా). నాకు నీ దివ్య చరణాలను చూపించు. నాలోని పరమాత్మను (ప్రభువును) దర్శించే భాగ్యాన్ని ప్రసాదించు.
దాస గనూ కహే అబ్ క్యా బోలూఁ థక్ గయి మేరీ రసనా |
దాస గనూ కహే అబ్ క్యా బోలూఁ థక్ గయి మేరీ రసనా |
సాయీ రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా |
సాయీ రహమ్ నజర్ కరనా బచ్చోఁకా పాలన్ కరనా || ౩ ||
దాసగణు అంటున్నాడు – “స్వామీ! ఇప్పుడు నేనేమి చెప్పగలను? నిన్ను స్తుతించి స్తుతించి నా నాలుక (రసనా) అలసిపోయింది (థక్ గయి). ఇక నీవే కరుణించాలి.”
– ౧౧. రహమ్ నజర్ కరో –
రహమ్ నజర్ కరో అబ్ మోరే సాయీఁ
తుమ బిన నహీఁ ముఝే మాఁ బాప్ భాయీ ||
రహమ్ నజర్ కరో ||
ఓ నా సాయీ! ఇప్పుడు నాపై కరుణ చూపించు. నీవు తప్ప నాకు తల్లి, తండ్రి, సోదరుడు ఎవరూ లేరు. నీవే నా సర్వస్వము.
మైఁ అంధా హూఁ బందా తుమ్హారా |
మైఁ అంధా హూఁ బందా తుమ్హారా |
మైఁ నా జానూఁ మై నా జానూఁ
మైఁ నా జానుఁ అల్లా ఇలాహీ || ౧
రహమ్ నజర్ కరో ||
నేను నీ అజ్ఞానియైన సేవకుడిని. ఆ అల్లాహ్ యొక్క లోతైన మర్మము కానీ, దైవత్వం (ఇలాహీ) కానీ నాకు తెలియదు. నాకు తెలిసినదల్లా నీవు మాత్రమే.
ఖాలీ జమానా మైఁనే గమాయా |
ఖాలీ జమానా మైఁనే గమాయా |
సాథీ ఆఖిరీ (కా) సాథీ ఆఖిరీ (కా)
సాథీ ఆఖిరీ తూ ఔర్ న కోయీ || ౨
రహమ్ నజర్ కరో ||
నా జీవిత కాలాన్ని (జమానా) వ్యర్థంగా గడిపేశాను. కానీ చివరికి నాకు తోడుగా నిలిచే ఏకైక సాథివి (సాథీ ఆఖిరీ) నీవే, నీవు తప్ప మరెవరూ లేరు.
అప్నే మసీద్ కా ఝాడూ గనూ హై |
అప్నే మసీద్ కా ఝాడూ గనూ హై |
మాలిక్ హమారే మాలిక్ హమారే
మాలిక్ హమారే తుమ్ బాబా సాయీ || ౩
రహమ్ నజర్ కరో ||
నీ మసీదును (ద్వారకామయిని) ఊడ్చే చీపురు వంటివాడు ఈ దాసగణు (అనగా నేను నీ మసీదులో ఒక అల్ప సేవకుడిని). మా అందరికీ యజమానివి (మాలిక్), దైవానివి నీవే ఓ సాయి బాబా!
– ౧౨. జని పద –
తుజ కాయ దేఊఁ సావళ్యా మీ ఖాయా తరీ |
మీ దుబళీ బటిక నామ్యాచీ జాణ శ్రీహరీ ||
ఓ నల్లనివాడా (సావళ్యా)! నీకు తినడానికి నేను ఏమి ఇవ్వగలను? నేను నామదేవుని ఇంట్లో పని చేసే (బటిక) ఒక పేదరాలునని (దుబళీ) నీకు తెలుసు కదా శ్రీహరీ!
ఉచ్ఛిష్ట తులా దేణేఁ హీ గోష్ట నా బరీ |
తూఁ జగన్నాథ తుజ దేఊఁ కశీ రే భాకరీ ||
నీకు ఎంగిలి (ఉచ్ఛిష్ట) పదార్థాలు ఇవ్వడం మంచి పద్ధతి కాదు. నీవు ఈ జగత్తుకే నాథుడవు (జగన్నాథ), అట్టి నీకు నేను ఈ పొడి రొట్టె ముక్కను (భాకరీ) ఎలా ఇవ్వగలను?
నకో అంత మదీయ పాహూఁ సఖ్యా భగవంతా | శ్రీకాంతా |
మధ్యాహ్నరాత్ర ఉలటోని గేలీ హి ఆతాఁ | ఆణ చిత్తా ||
ఓ నా ప్రాణ సఖుడవైన భగవంతుడా! నా సహనాన్ని పరీక్షించకు. అర్ధరాత్రి ఎప్పుడో గడచిపోయింది, తెల్లవారబోతోంది, అది గమనించి మేల్కొను.
జా హోఈల తుఝా రే కాఁకడా కీఁ రాఉళాంతరీఁ |
ఆణతీల భక్త నైవేద్యహి నానాపరీ ||
స్వామీ! ఆలయంలో (రాఉళాంతరీ) నీకు కాకడ హారతి ఇచ్చే సమయం అయింది. భక్తులు నీ కోసం రకరకాల నైవేద్యాలను (నానాపరీ) తీసుకువస్తారు. కాబట్టి త్వరగా మేల్కొను.
తుజ కాయ దేఊఁ సావళ్యా మీ ఖాయా తరీ |
మీ దుబళీ బటిక నామ్యాచీ జాణ శ్రీహరీ ||
ఓ నల్లనివాడా (సావళ్యా)! నీకు తినడానికి నేను ఏమి ఇవ్వగలను? నేను నామదేవుని ఇంట్లో పని చేసే (బటిక) ఒక పేదరాలునని (దుబళీ) నీకు తెలుసు కదా శ్రీహరీ!
– ౧౩. శ్రీసద్గురు పద –
శ్రీసద్గురు బాబా సాయీ
తుజవాంచుని ఆశ్రయ నాహీఁ భూతలీ ||
శ్రీ సద్గురు సాయినాథా! ఈ భూమండలం మీద నీవు తప్ప నాకు వేరే ఆశ్రయం లేదు.
మీ పాపీ పతిత ధీమందా |
తారణేఁ మలా గురునాథా ఝఢకరీ || ౧ ||
నేను పాపాత్ముడిని, పతనమైనవాడిని మరియు మందబుద్ధిని (ధీమందా). ఓ గురునాథా! నన్ను త్వరగా (ఝఢకరీ) ఈ కష్టాల నుండి దరిచేర్చు.
తూఁ శాంతిక్షమేచా మేరూ |
తూఁ భవార్ణవీఁచేఁ తారూఁ గురువరా || ౨ ||
నీవు శాంతికి మరియు ఓర్పుకు మేరు పర్వతం వంటివాడవు. ఈ సంసార సముద్రాన్ని (భవార్ణవ) దాటించే పడవవు (తారూ) నీవే ఓ గురువరా!
గురువరా మజసి పామరా,
అతాఁ ఉద్ధరా,
త్వరిత లవలాహీ,
మీ బుడతో భవభయ డోహీ ఉద్ధరా || ౩
ఓ గురుదేవా! అల్పుడనైన నన్ను త్వరగా ఉద్ధరించు. భయంకరమైన ఈ సంసారమనే సుడిగుండంలో (భవభయ డోహీ) మునిగిపోతున్న నన్ను నీవే కాపాడాలి.
శ్రీసద్గురు బాబా సాయీ
తుజవాంచుని ఆశ్రయ నాహీఁ భూతలీ ||
శ్రీ సద్గురు సాయినాథా! ఈ భూమండలం మీద నీవు తప్ప నాకు వేరే ఆశ్రయం లేదు.
శ్రీసచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ్ మహరాజ్ కీ జై ||
సత్యము, జ్ఞానము, ఆనంద స్వరూపుడైన సద్గురు సాయినాథునికి జయము.
రాజాధిరాజ యోగిరాజ పరబ్రహ్మ సాయినాథ్ మహారాజ్ శ్రీసచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ్ మహరాజ్ కీ జై ||
రాజులకు రాజైనవాడు, యోగులందరికీ చక్రవర్తి, సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన సాయినాథునికి జయము.
<< మరిన్ని శ్రీ సాయిబాబా స్తోత్రాలు చూడండి.
గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన స్తోత్రము, ఈ పుస్తకములో కూడా ఉన్నది.
శ్రీ సాయి స్తోత్రనిధి
(నిత్య పారాయణ గ్రంథము)
మరిన్ని శ్రీ సాయిబాబా స్తోత్రాలు చూడండి.
మా ప్రచురణ: "శ్రీ బగళాముఖీ స్తోత్రనిధి (తాత్పర్య సహితం)" ప్రింటింగు పూర్తి అయి కొనుగోలుకు సిద్ధంగా ఉంది.
స్తోత్రనిధి (తెలుగు) వాట్సాప్ ఛానల్ : మా తెలుగు వాట్సాప్ ఛానల్ ని ఫాలో చేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Support this Dharma Karya : If you find value in the Stotranidhi collection, please consider supporting this work. You can make a contribution through these links - PhonePe/GooglePay/BHIM (within India) or Paypal (outside India)
Buy Prabhata Stotranidhi Book: A single book with important stotras of Devatas is available in 4 languages - "తెలుగు" , "ಕನ್ನಡ" , "देवनागरि" , "English (IAST)".
విప్రులకు, ద్విజులకు విజ్ఞప్తి : మంత్ర అనుష్ఠానం లేక నేటి కాలంలో ధర్మాచరణ క్షీణిస్తూ ఉన్నది. దయచేసి మీకు ఉపదేశం ఉన్న మంత్రం కనీసం లక్ష జపం చేయండి. మీకు అతిదగ్గరలో ఉన్న దేవాలయానికి ప్రతిరోజూ వెళ్ళి అక్కడి దేవత మంత్రాన్ని కనీసం 108 జపంచేసి, ఆ దేవత బలాన్ని వృద్ధి చేయండి. దేవత అనుగ్రహం ఉంటేనే ఆ ప్రాంతంలో ధర్మం వర్ధిల్లుతుంది.
Important message to Dharmikas : Please visit your nearest Devalayam and chant mantra of that Devata atleast 108 times daily in that temple. When Devata becomes powerful, it will automatically protect Dharma.
Chant other stotras in తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ், देवनागरी, english.
Did you see any mistake/variation in the content above? Click here to report mistakes and corrections in Stotranidhi content.
