Read in తెలుగు / ಕನ್ನಡ / தமிழ் / देवनागरी / English (IAST)
(శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యులు విరచించిన దేవీ భుజంగ స్తోత్రం కేవలం స్తోత్రం మాత్రమే కాదు, ఇది కుండలినీ యోగ రహస్యాలను, అద్వైత వేదాంత సారాన్ని తనలో నింపుకున్న పరమ పవిత్రమైన స్తవము. జగన్మాత అయిన పరాశక్తిని సృష్టి స్థితి లయ కారిణిగా, యోగుల హృదయ కమలంలో ప్రకాశించే జ్ఞాన జ్యోతిగా వర్ణించే సందర్భం ఇది. భక్తుని చిత్తాన్ని సంసార వాసనల నుండి మళ్ళించి, పరమాత్మ వైపు నడిపించే దివ్యమైన స్తోత్రమిది. ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించడం వల్ల మనసులోని అశాంతి తొలగి, పరదేవత అనుగ్రహం లభిస్తుంది. సాధకులకు తత్త్వబోధ కలిగి, సంసార బంధనాల పట్ల వైరాగ్యం, మోక్షంపై ఆసక్తి కలుగుతాయి.)
విరించ్యాదిభిః పంచభిర్లోకపాలైః
సమూఢే మహానందపీఠే నిషణ్ణమ్ |
ధనుర్బాణపాశాంకుశప్రోతహస్తం
మహస్త్రైపురం శంకరాద్వైతమవ్యాత్ || ౧ ||
బ్రహ్మ మొదలైన ఐదుగురు లోకపాలకులు (బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్ర, ఈశ్వర, సదాశివ) మోస్తున్న మహానంద పీఠంపై ఆశీనురాలైనది, ధనుస్సు, బాణము, పాశము, అంకుశములను ధరించిన హస్తములు కలది మరియు శంకరునితో అద్వైత స్థితిలో (అభిన్నంగా) ఉన్నట్టి త్రిపురసుందరి మమ్మల్ని రక్షించుగాక.
యదన్నాదిభిః పంచభిః కోశజాలైః
శిరఃపక్షపుచ్ఛాత్మకైరంతరంతః |
నిగూఢే మహాయోగపీఠే నిషణ్ణం
పురారేరథాంతఃపురం నౌమి నిత్యమ్ || ౨ ||
అన్నమయ మొదలైన ఐదు కోశముల (పంచకోశములు) లోపల, శిరస్సు, పక్షములు, పుచ్ఛము వంటి అవయవములు కలిగిన పక్షి రూపముగా వర్ణింపబడే తైత్తరీయ ఉపనిషత్తు సారమై, మహాయోగ పీఠమున నిగూఢముగా ఉన్నట్టి, పరమశివుని అంతఃపుర సుందరివైన నిన్ను నిత్యం నమస్కరిస్తున్నాను.
విరించాదిరూపైః ప్రపంచే విహృత్య
స్వతంత్రా యదా స్వాత్మవిశ్రాంతిరేషా |
తదా మానమాతృప్రమేయాతిరిక్తం
పరానందమీడే భవాని త్వదీయమ్ || ౩ ||
ఓ భవానీ! బ్రహ్మాది రూపములతో ఈ ప్రపంచమంతా విహరించి (సృష్టించి), ఎప్పుడు నీవు స్వతంత్రంగా నీ ఆత్మ స్వరూపంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటావో (లయము), అప్పుడు ప్రమాత, ప్రమాణ, ప్రమేయములకు అతీతమై వెలిగే నీ పరమానంద స్వరూపాన్ని నేను స్తుతిస్తున్నాను.
వినోదాయ చైతన్యమేకం విభజ్య
ద్విధా దేవి జీవః శివశ్చేతి నామ్నా |
శివస్యాపి జీవత్వమాపాదయంతీ
పునర్జీవమేనం శివం వా కరోషి || ౪ ||
ఓ దేవీ! నీవు కేవలం వినోదం కోసం ఏకైకమైన చైతన్యాన్ని (పరమాత్మను) జీవుడు మరియు శివుడు అని రెండుగా విభజించావు. శివుడిని జీవత్వానికి (సంసారానికి) గురయ్యేలా చేస్తూ, మళ్ళీ అదే జీవుడిని నీ అనుగ్రహంతో శివ స్వరూపుడిగా (ముక్తుడిగా) మారుస్తున్నావు.
సమాకుంచ్య మూలం హృది న్యస్య వాయుం
మనో భ్రూబిలం ప్రాపయిత్వా నివృత్తాః |
తతః సచ్చిదానందరూపే పదే తే
భవంత్యంబ జీవాః శివత్వేన కేచిత్ || ౫ ||
ఓ అమ్మా! మూలాధార చక్రాన్ని కుంచింపజేసి (మూలబంధము), హృదయంలో వాయువును నిలిపి, మనస్సును భ్రూమధ్యంలో (ఆజ్ఞా చక్రం) స్థిరపరిచిన కొందరు యోగులు, మాయ నుండి నివృత్తులై నీ సచ్చిదానంద పదమును పొంది శివ స్వరూపులుగా మారుతున్నారు.
శరీరేఽతికష్టే రిపౌ పుత్రవర్గే
సదాభీతిమూలే కలత్రే ధనే వా |
న కశ్చిద్విరజ్యత్యహో దేవి చిత్రం
కథం త్వత్కటాక్షం వినా తత్త్వబోధః || ౬ ||
అయ్యో దేవీ! ఎంతో కష్టమైన ఈ శరీరంపై కానీ, శత్రువులపై కానీ, పుత్రులపై కానీ, ఎల్లప్పుడూ భయానికి మూలమైన భార్య, ధనముపై కానీ మానవులకు ఏమాత్రం వైరాగ్యం కలగడం లేదు. ఇది ఎంతటి చిత్రం! నీ కటాక్షం లేకుండా మనిషికి తత్త్వబోధ కలగడం అసాధ్యం కదా!
శరీరే ధనేఽపత్యవర్గే కలత్రే
విరక్తస్య సద్దేశికాదిష్టబుద్ధేః |
యదాకస్మికం జ్యోతిరానందరూపం
సమాధౌ భవేత్తత్త్వమస్యంబ సత్యమ్ || ౭ ||
ఓ అమ్మా! ఎవరైతే తన శరీరం, ధనం, సంతానం మరియు భార్యపై వైరాగ్యం పొంది, సద్గురువు ఉపదేశించిన బుద్ధితో ఉంటారో.. అట్టివారికి సమాధి స్థితిలో అకస్మాత్తుగా ఆనందమయమైన ఒక జ్యోతి సాక్షాత్కరిస్తుంది. “తత్త్వమసి” (నీవే అది/పరబ్రహ్మము) అనే మహావాక్యం ద్వారా సూచింపబడే ఆ సత్యస్వరూపం నీవే!
మృషాన్యో మృషాన్యః పరో మిశ్రమేనం
పరః ప్రాకృతం చాపరో బుద్ధిమాత్రమ్ |
ప్రపంచం మిమీతే మునీనాం గణోఽయం
తదేతత్త్వమేవేతి న త్వాం జహీమః || ౮ ||
ఈ ప్రపంచం గురించి మునుల సమూహం రకరకాలుగా లెక్కిస్తోంది. కొందరు ఇది అసత్యమని (మృషా), కొందరు ఇది పరమాత్మ కంటే వేరైనదని, మరికొందరు మిశ్రమమని, ఇంకొందరు ఇది కేవలం బుద్ధి మాతృక అని చెబుతారు. కానీ ఓ దేవీ! ఏది ఏమైనా ఇదంతా నీవే అని గ్రహించి, మేము నిన్ను ఎన్నటికీ విడిచిపెట్టము.
నివృత్తిః ప్రతిష్ఠా చ విద్యా చ శాంతి-
స్తథా శాంత్యతీతేతి పంచీకృతాభిః |
కలాభిః పరే పంచవింశాత్మికాభి-
స్త్వమేకైవ సేవ్యా శివాభిన్నరూపా || ౯ ||
నివృత్తి, ప్రతిష్ఠ, విద్య, శాంతి మరియు శాంత్యతీత అనే ఐదు కలలో (శక్తులుగా), ఇరవై ఐదు తత్వముల స్వరూపంగా ప్రకాశించే ఓ పరాశక్తీ! శివునితో ఏకమై ఉన్న (అభిన్నరూపా) నిన్ను ఒక్కదానినే మేము సేవించదగినదిగా భావిస్తున్నాము.
అగాధేఽత్ర సంసారపంకే నిమగ్నం
కలత్రాదిభారేణ ఖిన్నం నితాంతమ్ |
మహామోహపాశౌఘబద్ధం చిరాన్మాం
సముద్ధర్తుమంబ త్వమేకైవ శక్తా || ౧౦ ||
ఓ అమ్మా! అగాధమైన ఈ సంసారమనే ఊబిలో (పంకము) కూరుకుపోయి, భార్యాబిడ్డలనే భారంతో అలసిపోయి, చాలా కాలంగా మోహం అనే పాశములతో కట్టబడి ఉన్న నన్ను ఉద్ధరించడానికి నీవు తప్ప మరొకరు సమర్థులు లేరు.
సమారభ్య మూలం గతో బ్రహ్మచక్రం
భవద్దివ్యచక్రేశ్వరీధామభాజః |
మహాసిద్ధిసంఘాతకల్పద్రుమాభా-
నవాప్యాంబ నాదానుపాస్తే చ యోగీ || ౧౧ ||
ఓ జననీ! యోగి అయినవాడు మూలాధార చక్రం నుండి ప్రారంభించి, శిరస్సున ఉన్న సహస్రార చక్రం (బ్రహ్మచక్రం) వరకు చేరుకుంటాడు. నీ దివ్యమైన చక్రేశ్వరీ ధామాన్ని ఆశ్రయించి, సకల సిద్ధులను ఇచ్చే కల్పవృక్షం వలె ప్రకాశించే నీ దివ్య అనుభూతిని పొంది, ఆ పరమాత్మ యొక్క అనాహత నాదాన్ని ఉపాసిస్తాడు.
గణేశైర్గ్రహైరంబ నక్షత్రపంక్త్యా
తథా యోగినీరాశిపీఠైరభిన్నమ్ |
మహాకాలమాత్మానమామృశ్య లోకం
విధత్సే కృతిం వా స్థితిం వా మహేశి || ౧౨ ||
ఓ మహేశ్వరీ! గణేశులు (అష్ట గణాధిపతులు), గ్రహములు, నక్షత్ర సమూహములు, యోగినీ గణములు, రాశులు మరియు పీఠములతో అభిన్నమై ఉన్న (నీకంటే వేరు కాని) కాల స్వరూపిణివి నీవే. నీవు నిన్ను నీవు ‘మహాకాలుడు’గా (శివునిగా) భావన చేస్తూ, ఈ లోకము యొక్క సృష్టిని లేదా స్థితిని (రక్షణను) నిర్వహిస్తున్నావు.
లసత్తారహారామతిస్వచ్ఛచేలాం
వహంతీం కరే పుస్తకం చాక్షమాలామ్ |
శరచ్చంద్రకోటిప్రభాభాసురాం త్వాం
సకృద్భావయన్భారతీవల్లభః స్యాత్ || ౧౩ ||
మెరిసే ముత్యాల హారాలు ధరించి, అత్యంత స్వచ్ఛమైన తెల్లని వస్త్రమును కట్టుకుని, చేతిలో పుస్తకాన్ని మరియు అక్షమాలను (జపమాల) ధరించి, కోటి శరచ్చంద్రుల కాంతితో ప్రకాశించే నీ ‘శారదా’ రూపాన్ని ఒక్కసారి మనసులో ధ్యానించినవాడు.. సాక్షాత్తు బ్రహ్మదేవునితో సమానమైన వాక్చాతుర్యాన్ని పొందుతాడు.
సముద్యత్సహస్రార్కబింబాభవక్త్రాం
స్వభాసైవ సిందూరితాజాండకోటిమ్ |
ధనుర్బాణపాశాంకుశాంధారయంతీం
స్మరంతః స్మరం వాపి సంమోహయేయుః || ౧౪ ||
ఉదయిస్తున్న వేల సూర్యుల కాంతి వంటి ముఖము కలది, తన దేహ కాంతి చేతనే కోట్లాది బ్రహ్మాండాలను కుంకుమ వర్ణము (సిందూరం) లో ముంచెత్తేది, ధనుర్బాణములను మరియు పాశాంకుశములను ధరించిన నీ ‘లలితా’ రూపాన్ని స్మరించేవారు.. సాక్షాత్తు మన్మథుడిని సైతం మోహింపజేయగల శక్తిని పొందుతారు.
మణిస్యూతతాటంకశోణాస్యబింబాం
హరిత్పట్టవస్త్రాం త్వగుల్లాసిభూషామ్ |
హృదా భావయంస్తప్తహేమప్రభాం త్వాం
శ్రియో నాశయత్యంబ చాంచల్యభావమ్ || ౧౫ ||
మణిమయమైన తాటంకముల (దుద్దుల) కాంతిచే ఎర్రబడిన ముఖబింబము కలది, పచ్చని పట్టువస్త్రమును ధరించి, దేహముపై ప్రకాశించే ఆభరణములు కలది, కరిగించిన బంగారం వంటి రంగులో ఉన్న నీ ‘మహాలక్ష్మి’ రూపాన్ని హృదయంలో ధ్యానించే భక్తుని చెంత.. లక్ష్మీదేవి తన చంచల స్వభావాన్ని వదిలి స్థిరంగా నివసిస్తుంది.
మహామంత్రరాజాంతబీజం పరాఖ్యం
స్వతో న్యస్తబిందు స్వయం న్యస్తహార్దమ్ |
భవద్వక్త్రవక్షోజగుహ్యాభిధానం
స్వరూపం సకృద్భావయేత్స త్వమేవ || ౧౬ ||
మహామంత్ర రాజమైన శ్రీవిద్యలోని ‘హ్రీం’ (పరాఖ్య) బీజము నీ స్వరూపమే. బిందువుగాను, హార్దకళగాను నిలిచి ఉన్న నీ రూపం.. నీ ముఖము, వక్షస్థలము మరియు గుహ్య భాగములతో (కామకళా స్వరూపంగా) ముడిపడి ఉంది. ఇట్టి నీ పరమ రహస్య స్వరూపాన్ని ఒక్కసారి మనసులో నిలుపుకున్న వాడు.. సాక్షాత్తు నీవే (శివ-శక్త్యైక్య స్థితి) అవుతాడు.
తథాన్యే వికల్పేషు నిర్విణ్ణచిత్తా-
స్తదేకం సమాధాయ బిందుత్రయం తే |
పరానందసంధానసింధౌ నిమగ్నాః
పునర్గర్భరంధ్రం న పశ్యంతి ధీరాః || ౧౭ ||
ఓ దేవీ! ఇతర ప్రాపంచిక వికల్పాల (ఆలోచనల) వల్ల విసిగిపోయిన ధైర్యవంతులైన సాధకులు (ధీరాః), నీలోని బిందు త్రయాన్ని (శ్రీచక్రంలోని రహస్యార్థం) ఏకాగ్రతతో ధ్యానిస్తారు. అట్టివారు బ్రహ్మానందమనే సాగరంలో మునిగి తేలుతూ, తిరిగి తల్లి గర్భమనే రంధ్రం (పునర్జన్మ) చూడరు. అనగా వారు జన్మరాహిత్యాన్ని పొందుతారు.
త్వదున్మేషలీలానుబంధాధికారా-
న్విరించ్యాదికాంస్త్వద్గుణాంభోధిబిందూన్ |
భజంతస్తితీర్షంతి సంసారసింధుం
శివే తావకీనా సుసంభావనేయమ్ || ౧౮ ||
ఓ శివే! నీ కనురెప్పల కదలిక (ఉన్మేష లీలా) వల్ల అధికారాన్ని పొందిన బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు కూడా నీ గుణ సముద్రంలోని చిన్న బిందువుల వంటివారే. అట్టివారిని భజించడం ద్వారానే సామాన్యులు సంసార సాగరాన్ని దాటాలని కోరుకుంటారు. కానీ నీ స్వరూపాన్ని నేరుగా భావించడం (ఉపాసించడం) అంతకంటే గొప్పది.
కదా వా భవత్పాదపోతేన తూర్ణం
భవాంభోధిముత్తీర్య పూర్ణాంతరంగః |
నిమజ్జంతమేనం దురాశావిషాబ్ధౌ
సమాలోక్య లోకం కథం పర్యుదాస్సే || ౧౯ ||
ఓ తల్లీ! నీ పాదాలనే నావ (పాదపోత) సహాయంతో ఈ సంసార సముద్రాన్ని నేను ఎప్పుడు వేగంగా దాటగలను? నా అంతరంగం ఎప్పుడు పరిపూర్ణమౌతుంది? దురాశలనే విష సముద్రంలో మునిగిపోతున్న నన్ను చూసి కూడా నీవు ఎందుకు ఉపేక్షిస్తున్నావు? నన్ను ఉద్ధరించుము.
కదావా హృషీకాణి సామ్యం భజేయుః
కదా వా న శత్రుర్న మిత్రం భవాని |
కదా వా దురాశావిషూచీవిలోపః
కదా వా మనో మే సమూలం వినశ్యేత్ || ౨౦ ||
ఓ భవానీ! నా ఇంద్రియాలు ఎప్పుడు నిశ్చలత్వాన్ని (సామ్యం) పొందుతాయి? శత్రువు, మిత్రుడు అనే భేదభావం నాలో ఎప్పుడు నశిస్తుంది? దురాశ అనే ఈ కలరా వ్యాధి (విషూచీ) ఎప్పుడు తొలగిపోతుంది? నా మనస్సు (అజ్ఞానంతో కూడినది) ఎప్పుడు మూలంతో సహా నశించి నీలో లీనమవుతుంది?
నమోవాకమాశాస్మహే దేవి యుష్మ-
త్పదాంభోజయుగ్మాయ తిగ్మాయ గౌరి |
విరించ్యాదిభాస్వత్కిరీటప్రతోలీ-
ప్రదీపాయమానప్రభాభాస్వరాయ || ౨౧ ||
ఓ గౌరీ! ప్రకాశించే నీ పాదపద్మాలకు మేము నమస్కరిస్తున్నాము. నీ పాదాలు ఎంతటివి అంటే—బ్రహ్మ మొదలైన దేవతల కిరీటాలనే వీధులకు అవి దీపముల వంటివి. దేవతలు నీకు నమస్కరించినప్పుడు వారి కిరీటాలలోని రత్నాలకు నీ పాదాల కాంతి తోడై మరింతగా ప్రకాశిస్తాయి. అట్టి నీ పాదాలనే మేము శరణు వేడుతున్నాము.
కచే చంద్రరేఖం కుచే తారహారం
కరే స్వాదుచాపం శరే షట్పదౌఘమ్ |
స్మరామి స్మరారేరభిప్రాయమేకం
మదాఘూర్ణనేత్రం మదీయం నిధానమ్ || ౨౨ ||
శిరస్సున చంద్రకళను, వక్షస్థలమున ముత్యాల హారమును, చేతిలో తియ్యని చెరకు విల్లును (స్వాదుచాపం), బాణములుగా తుమ్మెదలను (షట్పదౌఘమ్) ధరించినదానా! పరమశివుని ఏకైక సంకల్ప స్వరూపిణివి, ఆనందంతో ఘూర్ణిస్తున్న నేత్రములు కలదానా! నా నిధివైన నిన్ను నేను స్మరిస్తున్నాను.
శరేష్వేవ నాసా ధనుష్వేవ జిహ్వా
జపాపాటలే లోచనే తే స్వరూపే |
త్వగేషా భవచ్చంద్రఖండే శ్రవో మే
గుణే తే మనోవృత్తిరంబ త్వయి స్యాత్ || ౨౩ ||
ఓ అమ్మా! నా నాసిక (ముక్కు) నీ బాణముల మీదే, నా నాలుక నీ ధనుస్సు మీదే, నా కన్నులు జపాపుష్పం వలె ఎర్రని నీ స్వరూపం మీదే ఉండాలి. నా చర్మము నీ చంద్రకళను, నా చెవులు నీ గుణములను ఆశ్రయించి ఉండాలి. నా మనోవృత్తి ఎల్లప్పుడూ నీ యందే లగ్నమై ఉండుగాక! (అనగా పంచేంద్రియాలు నీ సేవలోనే తరించాలి).
జగత్కర్మధీరాన్వచోధూతకీరాన్
కుచన్యస్తహారాంకృపాసింధుపూరాన్ |
భవాంభోధిపారాన్మహాపాపదూరాన్
భజే వేదసారాంశివప్రేమదారాన్ || ౨౪ ||
జగత్తును నడిపించడంలో నేర్పరి, చిలుక పలుకులను మించిన మధురమైన వాక్కు కలది, కృపా సముద్రము, సంసార సాగరాన్ని దాటించేది, మహా పాపాలను దూరం చేసేది, వేదముల సారమైనది మరియు శివుని ప్రాణేశ్వరి అయిన ఆ పరాశక్తిని నేను భజిస్తున్నాను.
సుధాసింధుసారే చిదానందనీరే
సముత్ఫుల్లనీపే సురత్రాంతరీపే |
మణివ్యూహసాలే స్థితే హైమశాలే
మనోజారివామే నిషణ్ణం మనో మే || ౨౫ ||
అమృత సముద్రము మధ్యలో, చిదానందమనే నీటితో నిండిన మణిద్వీపంలో, వికసించిన కదంబ వృక్షాల (నీప) నీడన, రత్న ప్రాకారాల మధ్య ఉన్న బంగారు భవనంలో, శివుని వామభాగమున ఆసీనురాలైన నీ యందు నా మనస్సు స్థిరంగా ఉండుగాక.
దృగంతే విలోలా సుగంధీషుమాలా
ప్రపంచేంద్రజాలా విపత్సింధుకూలా |
మునిస్వాంతశాలా నమల్లోకపాలా
హృది ప్రేమలోలామృతస్వాదులీలా || ౨౬ ||
చంచలమైన కటాక్ష వీక్షణములు కలది, సుగంధ పుష్పమాలలు ధరించినది, ఈ ప్రపంచమనే ఇంద్రజాలానికి మూలమైనది, ఆపద అనే సముద్రానికి తీరము వంటిది, మునుల హృదయాలలో నివసించేది, లోకపాలకులచే వందింపబడేది మరియు అమృతం వంటి క్రీడలు కల ఆ తల్లి నా హృదయంలో ప్రేమతో వెలుగుగాక.
జగజ్జాలమేతత్త్వయైవాంబ సృష్టం
త్వమేవాద్య యాసీంద్రియైరర్థజాలమ్ |
త్వమేకైవ కర్త్రీ త్వమేకైవ భోక్త్రీ
న మే పుణ్యపాపే న మే బంధమోక్షౌ || ౨౭ ||
ఓ అమ్మా! ఈ జగజ్జాలమంతా నీవే సృష్టించావు. ఇంద్రియాల ద్వారా విషయ సుఖాలను పొందేది కూడా నీవే. కర్తవు నీవే, భోక్తవు నీవే. నాకంటూ పుణ్యపాపాలు లేవు, బంధమోక్షాలు లేవు (అంతా నీవే అయినప్పుడు ‘నేను’ అనే భావనకే తావులేదు). ఇది అద్వైత స్థితికి పరమావధి.
ఇతి ప్రేమభారేణ కించిన్మయోక్తం
న బుధ్వైవ తత్త్వం మదీయం త్వదీయం |
వినోదాయ బాలస్య మౌర్ఖ్యం హి మాతస్-
తదేతత్ప్రలాపస్తుతిం మే గృహాణ || ౨౮ ||
ఓ మాతా! నీపై ఉన్న ప్రేమ భారంతో, నీ తత్త్వమేమిటో, నా తత్త్వమేమిటో పూర్తిగా తెలియకపోయినా, ఏదో కొంచెం ఇలా స్తుతించాను. ఒక బాలుడు తన మూర్ఖత్వంతో చేసే మాటలు తల్లికి వినోదాన్ని ఇస్తాయి కదా! అలాగే నా ఈ ప్రలాపమును (పిచ్చి మాటలను) ఒక స్తుతిగా స్వీకరించి నన్ను అనుగ్రహించు.
మరిన్ని దేవీ స్తోత్రాలు చూడండి.
మా ప్రచురణ: "శ్రీ బగళాముఖీ స్తోత్రనిధి (తాత్పర్య సహితం)" ప్రింటింగు పూర్తి అయి కొనుగోలుకు సిద్ధంగా ఉంది.
స్తోత్రనిధి (తెలుగు) వాట్సాప్ ఛానల్ : మా తెలుగు వాట్సాప్ ఛానల్ ని ఫాలో చేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Support this Dharma Karya : If you find value in the Stotranidhi collection, please consider supporting this work. You can make a contribution through these links - PhonePe/GooglePay/BHIM (within India) or Paypal (outside India)
Buy Prabhata Stotranidhi Book: A single book with important stotras of Devatas is available in 4 languages - "తెలుగు" , "ಕನ್ನಡ" , "देवनागरि" , "English (IAST)".
విప్రులకు, ద్విజులకు విజ్ఞప్తి : మంత్ర అనుష్ఠానం లేక నేటి కాలంలో ధర్మాచరణ క్షీణిస్తూ ఉన్నది. దయచేసి మీకు ఉపదేశం ఉన్న మంత్రం కనీసం లక్ష జపం చేయండి. మీకు అతిదగ్గరలో ఉన్న దేవాలయానికి ప్రతిరోజూ వెళ్ళి అక్కడి దేవత మంత్రాన్ని కనీసం 108 జపంచేసి, ఆ దేవత బలాన్ని వృద్ధి చేయండి. దేవత అనుగ్రహం ఉంటేనే ఆ ప్రాంతంలో ధర్మం వర్ధిల్లుతుంది.
Important message to Dharmikas : Please visit your nearest Devalayam and chant mantra of that Devata atleast 108 times daily in that temple. When Devata becomes powerful, it will automatically protect Dharma.
Chant other stotras in తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ், देवनागरी, english.
Did you see any mistake/variation in the content above? Click here to report mistakes and corrections in Stotranidhi content.
