Read in తెలుగు / ಕನ್ನಡ / தமிழ் / देवनागरी / English (IAST)
[గమనిక: ఈ అధ్యాయం (శ్లోకాలు మాత్రమే) “శ్రీ దుర్గా స్తోత్రనిధి” పారాయణ గ్రంథములో కూడా ఉన్నది. Click here to buy.]
(ఈ యుద్ధ ఘట్టాలను పఠించడం వల్ల శత్రువుల మీద విజయం సిద్ధిస్తుంది. మనసులోని భయం తొలగి ధైర్యం కలుగుతుంది. ఆపదల్లో ఉన్నప్పుడు అమ్మవారి రక్షణ లభిస్తుంది.)
|| ఓం ||
ఋషిరువాచ || ౧ ||
నిహన్యమానం తత్సైన్యమవలోక్య మహాసురః |
సేనానీశ్చిక్షురః కోపాద్యయౌ యోద్ధుమథాంబికామ్ || ౨ ||
మార్కండేయ మహర్షి ఇట్లు చెప్పెను: తన సైన్యం చంపబడటం చూసి (నిహన్యమానం తత్సైన్యమ్), కోపంతో ఊగిపోయిన మహాసురుడు, సేనానాయకుడైన చిక్షురుడు అంబికా దేవిపై యుద్ధానికి (యోద్ధుమ్) వెళ్ళెను.
స దేవీం శరవర్షేణ వవర్ష సమరేఽసురః |
యథా మేరుగిరేః శృంగం తోయవర్షేణ తోయదః || ౩ ||
వర్షం కురిపించే మేఘం (తోయదః) మేరు పర్వత శిఖరంపై జలవర్షం కురిపించినట్లుగా, ఆ అసురుడు యుద్ధరంగంలో (సమరే) అమ్మవారిపై బాణవర్షాన్ని (శరవర్షేణ) కురిపించెను.
తస్యచ్ఛిత్వా తతో దేవీ లీలయైవ శరోత్కరాన్ |
జఘాన తురగాన్ బాణైర్యంతారం చైవ వాజినామ్ || ౪ ||
అప్పుడు దేవి ఎంతో సునాయాసంగా (లీలగా) ఆ బాణ సముదాయాన్ని (శరోత్కరాన్) ముక్కలు చేసి, తన బాణాలతో ఆ అసురుని గుర్రాలను (తురగాన్), గుర్రాలను నడిపే సారథిని (యంతారమ్) సంహరించెను.
చిచ్ఛేద చ ధనుః సద్యో ధ్వజం చాతిసముచ్ఛ్రితమ్ |
వివ్యాధ చైవ గాత్రేషు ఛిన్నధన్వానమాశుగైః || ౫ ||
దేవి వెంటనే అతని ధనస్సును, ఎంతో ఎత్తుగా ఉన్న జెండాను (ధ్వజమ్) ముక్కలు చేసెను. ధనస్సు విరిగిపోయిన ఆ అసురుని శరీరమంతటా (గాత్రేషు) తన వేగవంతమైన బాణాలతో (ఆశుగైః) కొట్టెను.
సచ్ఛిన్నధన్వా విరథో హతాశ్వో హతసారథిః |
అభ్యధావత తాం దేవీం ఖడ్గచర్మధరోఽసురః || ౬ ||
ధనస్సు విరిగిపోయి, రథం కోల్పోయి (విరథో), గుర్రాలు, సారథి మరణించిన స్థితిలో ఉన్న ఆ అసురుడు.. ఖడ్గము మరియు డాలును (ఖడ్గచర్మ ధరో) ధరించి దేవిపైకి దూసుకువచ్చెను.
సింహమాహత్య ఖడ్గేన తీక్ష్ణధారేణ మూర్ధని |
ఆజఘాన భుజే సవ్యే దేవీమప్యతివేగవాన్ || ౭ ||
ఎంతో వేగంగా వచ్చిన ఆ అసురుడు, పదను గల తన ఖడ్గంతో దేవి వాహనమైన సింహం తలపై (మూర్ధని) కొట్టి, ఆపై దేవి యొక్క ఎడమ భుజంపై (సవ్యే భుజే) బలంగా కొట్టెను.
తస్యాః ఖడ్గో భుజం ప్రాప్య పఫాల నృపనందన |
తతో జగ్రాహ శూలం స కోపాదరుణలోచనః || ౮ ||
ఓ రాజకుమారా (నృపనందన)! ఆ అసురుని ఖడ్గం దేవి భుజాన్ని తాకగానే ముక్కలైపోయినది (పఫాల). అప్పుడు కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్లతో (అరుణ లోచనః) అతను ఒక శూలాన్ని చేతబట్టెను.
చిక్షేప చ తతస్తత్తు భద్రకాల్యాం మహాసురః |
జాజ్వల్యమానం తేజోభీ రవిబింబమివాంబరాత్ || ౯ ||
ఆకాశం నుండి సూర్యబింబం (రవి బింబమ్) రాలుతున్నట్లుగా అత్యంత ప్రకాశవంతమైన ఆ శూలాన్ని ఆ మహాసురుడు భద్రకాళీ దేవిపైకి విసిరెను.
దృష్ట్వా తదాపతచ్ఛూలం దేవీ శూలమముంచత |
తచ్ఛూలం శతధా తేన శూలం స చ మహాసురః || ౧౦ || [తేన తచ్ఛతధా నీతం]
తనపైకి వస్తున్న ఆ శూలాన్ని చూసి దేవి తన శూలాన్ని ప్రయోగించెను. దేవి విసిరిన ఆ శూలం శత్రువు యొక్క శూలాన్ని వంద ముక్కలు చేయడమే కాకుండా (శతధా నీతమ్), ఆ మహాసురుణ్ణి కూడా హతమార్చెను.
హతే తస్మిన్ మహావీర్యే మహిషస్య చమూపతౌ |
ఆజగామ గజారూఢశ్చామరస్త్రిదశార్దనః || ౧౧ ||
మహావీరుడైన మహిషాసురుని సేనాపతి (చిక్షురుడు) హతమవ్వగా, దేవతలను పీడించేవాడు (త్రిదశార్దనః) అయిన చామరుడు ఏనుగుపై ఎక్కి (గజారూఢః) యుద్ధానికి వచ్చెను.
సోఽపి శక్తిం ముమోచాథ దేవ్యాస్తామంబికా ద్రుతమ్ |
హుంకారాభిహతాం భూమౌ పాతయామాస నిష్ప్రభామ్ || ౧౨ ||
ఆ అసురుడు దేవిపైకి ‘శక్తి’ అనే ఆయుధాన్ని ప్రయోగించెను. అంబికా దేవి వెంటనే తన హుంకారముతోనే దానిని కొట్టి, దాని కాంతిని హరించి (నిష్ప్రభామ్) నేలకూల్చెను.
భగ్నాం శక్తిం నిపతితాం దృష్ట్వా క్రోధసమన్వితః |
చిక్షేప చామరః శూలం బాణైస్తదపి సాచ్ఛినత్ || ౧౩ ||
తన శక్తి ఆయుధం విరిగి నేలపడటం చూసి కోపంతో చామరుడు ఒక శూలాన్ని విసిరెను. దేవి తన బాణములతో ఆ శూలాన్ని కూడా ముక్కలు చేసెను (సా అచ్ఛినత్).
తతః సింహః సముత్పత్య గజకుంభాంతరే స్థితః |
బాహుయుద్ధేన యుయుధే తేనోచ్చైస్త్రిదశారిణా || ౧౪ ||
అప్పుడు దేవి వాహనమైన సింహము ఒక్కసారిగా పైకి లంఘించి, ఆ ఏనుగు తలపై (కుంభస్థలంపై) నిలబడెను. అక్కడ ఆ దేవతా శత్రువుతో (చామరునితో) భీకరమైన బాహుయుద్ధము చేసెను.
యుద్ధ్యమానౌ తతస్తౌ తు తస్మాన్నాగాన్మహీం గతౌ |
యుయుధాతేఽతిసంరబ్ధౌ ప్రహారైరతిదారుణైః || ౧౫ ||
ఆ విధంగా పోరాడుతూ వారిద్దరూ ఆ ఏనుగుపై నుండి భూమిపైకి (మహీం గతౌ) పడ్డారు. అత్యంత క్రోధంతో ఒకరినొకరు దారుణంగా కొట్టుకుంటూ యుద్ధము కొనసాగించారు.
తతో వేగాత్ ఖముత్పత్య నిపత్య చ మృగారిణా |
కరప్రహారేణ శిరశ్చామరస్య పృథక్కృతమ్ || ౧౬ ||
అప్పుడు మృగరాజైన ఆ సింహం వేగంగా ఆకాశంలోకి ఎగిరి (ఖముత్పత్య), తిరిగి శత్రువుపై పడి, తన పంజాతో (కరప్రహారేణ) చామరుని తలను శరీరం నుండి వేరు చేసెను (పృథక్కృతమ్).
ఉదగ్రశ్చ రణే దేవ్యా శిలావృక్షాదిభిర్హతః |
దంతముష్టితలైశ్చైవ కరాలశ్చ నిపాతితః || ౧౭ ||
యుద్ధంలో ఉదగ్రుని దేవి రాళ్ళు, చెట్లతో కొట్టి చంపెను. అలాగే కరాలుని తన దంతములతో, పిడికిలి పోటులతో, అరచేతి దెబ్బలతో నేలకూల్చెను.
దేవీ క్రుద్ధా గదాపాతైశ్చూర్ణయామాస చోద్ధతమ్ |
బాష్కలం భిందిపాలేన బాణైస్తామ్రం తథాంధకమ్ || ౧౮ ||
కోపించిన దేవి తన గద దెబ్బలతో ఉద్ధతుని పిండిపిండి చేసెను. ‘భిండిపాలం’ అనే ఆయుధంతో బాష్కలుని, బాణాలతో తామ్రుని, అంధకుని సంహరించెను.
ఉగ్రాస్యముగ్రవీర్యం చ తథైవ చ మహాహనుమ్ |
త్రినేత్రా చ త్రిశూలేన జఘాన పరమేశ్వరీ || ౧౯ ||
మూడు కన్నులు గల పరమేశ్వరి తన త్రిశూలముతో ఉగ్రాస్యుని, ఉగ్రవీర్యుని మరియు మహాహనువును అంతం చేసెను.
బిడాలస్యాసినా కాయాత్ పాతయామాస వై శిరః |
దుర్ధరం దుర్ముఖం చోభౌ శరైర్నిన్యే యమక్షయమ్ || ౨౦ ||
దేవి తన ఖడ్గంతో బిడాలుని తలను శరీరం నుండి నరికివేసెను. దుర్ధరుడు, దుర్ముఖుడు అనే ఇద్దరు రాక్షసులను తన బాణములతో యమపురికి (యమక్షయమ్) పంపెను.
ఏవం సంక్షీయమాణే తు స్వసైన్యే మహిషాసురః |
మాహిషేణ స్వరూపేణ త్రాసయామాస తాన్ గణాన్ || ౨౧ ||
ఈ విధంగా తన సైన్యమంతా నశించిపోతుండగా (సంక్షీయమాణే), మహిషాసురుడు తన ఎద్దు రూపంతో (మాహిషేణ స్వరూపేణ) దేవి యొక్క గణాలను భయపెట్టసాగాడు (త్రాసయామాస).
కాంశ్చిత్తుండప్రహారేణ ఖురక్షేపైస్తథాపరాన్ |
లాంగూలతాడితాంశ్చాన్యాంఛృంగాభ్యాం చ విదారితాన్ || ౨౨ ||
కొందరిని తన ముఖముతో (తుండము) పొడిచి, మరికొందరిని గిట్టలతో (ఖురక్షేపైః) తొక్కి, ఇంకొందరిని తోకతో (లాంగూల) కొట్టి, మరికొందరిని తన కొమ్ములతో (శృంగాభ్యామ్) చీల్చివేసెను.
వేగేన కాంశ్చిదపరాన్నాదేన భ్రమణేన చ |
నిఃశ్వాసపవనేనాన్యాన్ పాతయామాస భూతలే || ౨౩ ||
మరికొందరిని తన వేగముతో, భయంకరమైన అరుపులతో (నాదేన), గిరగిర తిరుగుతూ తన ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసాల గాలి ద్వారానే భూమిపై పడవేసెను.
నిపాత్య ప్రమథానీకమభ్యధావత సోఽసురః |
సింహం హంతుం మహాదేవ్యాః కోపం చక్రే తతోఽంబికా || ౨౪ ||
ఆ అసురుడు దేవి యొక్క ప్రమథ గణాల సైన్యాన్ని పడగొట్టి, దేవి వాహనమైన సింహాన్ని చంపడానికి ముందుకు దూకాడు. అప్పుడు అంబికా దేవి అత్యంత కోపము వహించెను.
సోఽపి కోపాన్మహావీర్యః ఖురక్షుణ్ణమహీతలః |
శృంగాభ్యాం పర్వతానుచ్చాంశ్చిక్షేప చ ననాద చ || ౨౫ ||
మహావీర్యం గల ఆ అసురుడు కూడా కోపంతో తన గిట్టలతో భూమిని చీల్చుతూ, తన కొమ్ములతో ఎత్తైన పర్వతాలను (పర్వతానుచ్చాన్) పెకలించి విసిరివేస్తూ, భయంకరంగా గర్జించెను.
వేగభ్రమణవిక్షుణ్ణా మహీ తస్య వ్యశీర్యత |
లాంగూలేనాహతశ్చాబ్ధిః ప్లావయామాస సర్వతః || ౨౬ ||
అతను వేగంగా తిరగడం వల్ల భూమి ముక్కలైపోయినది. తన తోకతో సముద్రాన్ని (అబ్ధిః) కొట్టగా, ఆ నీరు భూమినంతటినీ ముంచెత్తినది (ప్లావయామాస).
ధుతశృంగవిభిన్నాశ్చ ఖండఖండం యయుర్ఘనాః |
శ్వాసానిలాస్తాః శతశో నిపేతుర్నభసోఽచలాః || ౨౭ ||
అతను తన కొమ్ములను విదిలించగా ఆకాశంలోని మేఘాలు (ఘనాః) ముక్కలయ్యాయి. అతని నిశ్వాస వాయువుల తాకిడికి ఆకాశం నుండి వందలాది పర్వతాలు (అచలాః) కూలిపడ్డాయి.
ఇతి క్రోధసమాధ్మాతమాపతంతం మహాసురమ్ |
దృష్ట్వా సా చండికా కోపం తద్వధాయ తదాఽకరోత్ || ౨౮ ||
ఈ విధంగా క్రోధంతో ఊగిపోతూ తనపైకి వస్తున్న ఆ మహాసురుణ్ణి చూసి, చండికా దేవి అతడిని సంహరించడానికి (తద్వధాయ) సిద్ధపడి కోపించెను.
సా క్షిప్త్వా తస్య వై పాశం తం బబంధ మహాసురమ్ |
తత్యాజ మాహిషం రూపం సోఽపి బద్ధో మహామృధే || ౨౯ ||
దేవి తన పాశాన్ని విసిరి ఆ మహాసురుణ్ణి బంధించెను. ఆ విధంగా యుద్ధరంగంలో (మహామృధే) బంధించబడగానే, అతను తన మహిష (ఎద్దు) రూపాన్ని వదిలివేసెను.
తతః సింహోఽభవత్సద్యో యావత్తస్యాంబికా శిరః |
ఛినత్తి తావత్పురుషః ఖడ్గపాణిరదృశ్యత || ౩౦ ||
వెంటనే అతను ఒక సింహముగా మారెను. అంబికా దేవి ఆ సింహం తలను నరికేలోపే, చేతిలో ఖడ్గము ధరించిన ఒక పురుషుడిగా (ఖడ్గపాణిః) కనిపించెను.
తత ఏవాశు పురుషం దేవీ చిచ్ఛేద సాయకైః |
తం ఖడ్గచర్మణా సార్ధం తతః సోఽభూన్మహాగజః || ౩౧ ||
అప్పుడు దేవి వెంటనే తన బాణములతో (సాయకైః) ఖడ్గము, డాలు ధరించిన ఆ పురుషుని ముక్కలు చేసెను. అంతట ఆ అసురుడు ఒక పెద్ద ఏనుగుగా (మహాగజః) మారెను.
కరేణ చ మహాసింహం తం చకర్ష జగర్జ చ |
కర్షతస్తు కరం దేవీ ఖడ్గేన నిరకృంతత || ౩౨ ||
ఆ ఏనుగు తన తొండముతో (కరేణ) దేవి వాహనమైన సింహాన్ని లాగి భయంకరంగా గర్జించెను. అలా లాగుతున్న ఆ ఏనుగు తొండాన్ని దేవి తన ఖడ్గంతో నరికివేసెను (నిరకృంతత).
తతో మహాసురో భూయో మాహిషం వపురాస్థితః |
తథైవ క్షోభయామాస త్రైలోక్యం సచరాచరమ్ || ౩౩ ||
ఆ తర్వాత ఆ మహాసురుడు మరల తన పాత ఎద్దు రూపాన్ని (మాహిషం వపుః) ధరించెను. మునుపటి వలెనే చరాచర జగత్తుతో కూడిన మూడు లోకాలను వణికించసాగాడు.
తతః క్రుద్ధా జగన్మాతా చండికా పానముత్తమమ్ |
పపౌ పునః పునశ్చైవ జహాసారుణలోచనా || ౩౪ ||
అప్పుడు జగన్మాత అయిన చండిక కోపించి, ఉత్తమమైన పానీయాన్ని (మధువును) మాటిమాటికీ సేవించెను. ఎర్రబడిన కళ్ళతో (అరుణ లోచనా) భయంకరంగా నవ్వెను.
ననర్ద చాసురః సోఽపి బలవీర్యమదోద్ధతః |
విషాణాభ్యాం చ చిక్షేప చండికాం ప్రతి భూధరాన్ || ౩౫ ||
తన బలపరాక్రమాల గర్వంతో ఊగిపోతున్న ఆ అసురుడు కూడా గర్జిస్తూ, తన కొమ్ములతో (విషాణాభ్యామ్) పర్వతాలను (భూధరాన్) పెకలించి దేవిపైకి విసిరెను.
సా చ తాన్ ప్రహితాంస్తేన చూర్ణయంతీ శరోత్కరైః |
ఉవాచ తం మదోద్ధూతముఖరాగాకులాక్షరమ్ || ౩౬ ||
అతను విసిరిన ఆ పర్వతాలను దేవి తన బాణ సమూహంతో పిండిపిండి చేస్తూ, మదంతో ఎర్రబడిన ముఖము కలవానితో గంభీరమైన స్వరంతో ఇట్లు పలికెను.
దేవ్యువాచ || ౩౭ ||
గర్జ గర్జ క్షణం మూఢ మధు యావత్పిబామ్యహమ్ |
మయా త్వయి హతేఽత్రైవ గర్జిష్యంత్యాశు దేవతాః || ౩౮ ||
దేవి ఇట్లు పలికెను: “ఓ మూఢుడా! నేను ఈ మధువును త్రాగే వరకు క్షణకాలం గర్జించుకో. నిన్ను నేను ఇక్కడే సంహరించిన తర్వాత, దేవతలందరూ ఆనందంతో గర్జిస్తారు (విజయధ్వానం చేస్తారు).”
ఋషిరువాచ || ౩౯ ||
ఏవముక్త్వా సముత్పత్య సాఽఽరూఢా తం మహాసురమ్ |
పాదేనాక్రమ్య కంఠే చ శూలేనైనమతాడయత్ || ౪౦ ||
మహర్షి ఇట్లు చెప్పెను: ఈ విధంగా పలికిన దేవి ఒక్కసారిగా పైకి ఎగిరి ఆ మహాసురునిపై అధిరోహించెను. తన పాదముతో అతని కంఠాన్ని (మెడను) అదిమిపట్టి, తన శూలముతో గట్టిగా పొడిచెను.
తతః సోఽపి పదాఽఽక్రాంతస్తయా నిజముఖాత్తదా |
అర్ధనిష్క్రాంత ఏవాసీద్దేవ్యా వీర్యేణ సంవృతః || ౪౧ ||
అప్పుడు దేవి తన పాదముతో అణచివేయగా (పదా ఆక్రాంతః), ఆ మహిషాసురుడు తన ఎద్దు రూపపు నోటి నుండి (నిజముఖాత్) సగము బయటకు వచ్చెను (అర్ధ నిష్క్రాంతః). దేవి యొక్క పరాక్రమము చేత బంధించబడిన వాడై అతను వేరే మార్గము లేక ఆ స్థితిలోనే ఉండిపోయెను.
అర్ధనిష్క్రాంత ఏవాసౌ యుధ్యమానో మహాసురః |
తయా మహాసినా దేవ్యా శిరశ్ఛిత్త్వా నిపాతితః || ౪౨ ||
ఆ విధంగా సగము బయటకు వచ్చి కూడా యుద్ధము చేస్తున్న ఆ మహాసురుని శిరస్సును (శిరః), దేవి తన పెద్ద ఖడ్గముతో (మహాసినా) నరికివేసి నేలకూల్చెను (నిపాతితః).
తతో హాహాకృతం సర్వం దైత్యసైన్యం ననాశ తత్ |
ప్రహర్షం చ పరం జగ్ముః సకలా దేవతాగణాః || ౪౩ ||
మహిషాసురుడు మరణించగానే, మిగిలిన దైత్య సైన్యమంతా హాహాకారాలు చేస్తూ నశించిపోయినది (ననాశ). దేవతాగణములన్నీ అత్యంత ఆనందమును (ప్రహర్షమ్) పొందినవి.
తుష్టువుస్తాం సురా దేవీం సహ దివ్యైర్మహర్షిభిః |
జగుర్గంధర్వపతయో ననృతుశ్చాప్సరోగణాః || ౪౪ ||
దేవతలు (సురాః) దివ్యులైన మహర్షులతో కలిసి దేవిని స్తుతించిరి. గంధర్వ నాయకులు పాటలు పాడగా (జగుః), అప్సరసల సమూహములు నాట్యము చేసెను (ననృతుః).
ఇతి శ్రీమార్కండేయపురాణే సావర్ణికే మన్వంతరే దేవీమాహాత్మ్యే మహిషాసురవధో నామ తృతీయోఽధ్యాయః || ౩ ||
(ఉవాచమంత్రాః – ౩, శ్లోకమంత్రాః – ౪౧, ఏవం – ౪౪, ఏవమాదితః – ౨౧౭)
చతుర్థోఽధ్యాయః (శక్రాదిస్తుతి) >>
గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన శ్రీచండీ సప్తశతిలోని అధ్యాయం (శ్లోకాలు మాత్రమే), ఈ క్రింది పుస్తకములో కూడా ఉన్నది.
శ్రీ దుర్గా స్తోత్రనిధి
(నిత్య పారాయణ గ్రంథము)
సంపూర్ణ శ్రీ దుర్గా సప్తశతీ చూడండి.
మా ప్రచురణ: "శ్రీ బగళాముఖీ స్తోత్రనిధి (తాత్పర్య సహితం)" ప్రింటింగు పూర్తి అయి కొనుగోలుకు సిద్ధంగా ఉంది.
స్తోత్రనిధి (తెలుగు) వాట్సాప్ ఛానల్ : మా తెలుగు వాట్సాప్ ఛానల్ ని ఫాలో చేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Support this Dharma Karya : If you find value in the Stotranidhi collection, please consider supporting this work. You can make a contribution through these links - PhonePe/GooglePay/BHIM (within India) or Paypal (outside India)
Buy Prabhata Stotranidhi Book: A single book with important stotras of Devatas is available in 4 languages - "తెలుగు" , "ಕನ್ನಡ" , "देवनागरि" , "English (IAST)".
విప్రులకు, ద్విజులకు విజ్ఞప్తి : మంత్ర అనుష్ఠానం లేక నేటి కాలంలో ధర్మాచరణ క్షీణిస్తూ ఉన్నది. దయచేసి మీకు ఉపదేశం ఉన్న మంత్రం కనీసం లక్ష జపం చేయండి. మీకు అతిదగ్గరలో ఉన్న దేవాలయానికి ప్రతిరోజూ వెళ్ళి అక్కడి దేవత మంత్రాన్ని కనీసం 108 జపంచేసి, ఆ దేవత బలాన్ని వృద్ధి చేయండి. దేవత అనుగ్రహం ఉంటేనే ఆ ప్రాంతంలో ధర్మం వర్ధిల్లుతుంది.
Important message to Dharmikas : Please visit your nearest Devalayam and chant mantra of that Devata atleast 108 times daily in that temple. When Devata becomes powerful, it will automatically protect Dharma.
Chant other stotras in తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ், देवनागरी, english.
Did you see any mistake/variation in the content above? Click here to report mistakes and corrections in Stotranidhi content.
