Kanda Sashti Kavacham (with Telugu Meaning) – కందర్ షష్ఠి కవచం (తమిళం)

స్తోత్రనిధి → శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రాలు → కందర్ షష్ఠి కవచం

[గమనిక: ఈ స్తోత్రము “శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రనిధి” పారాయణ గ్రంథములో కూడా ఉన్నది. Click here to buy.]

(శ్రీ బాలదేవరాయ స్వామి వారు రచించిన ఈ ‘కంద షష్ఠి కవచం’ కార్తికేయుని భక్తులకు అత్యంత శక్తివంతమైన రక్షణ కవచం. శత్రువుల నుండి, రోగాల నుండి మరియు దుష్ట శక్తుల నుండి తనను తాను రక్షించుకోవాలని భక్తుడు తన శరీరంలోని ప్రతి అవయవాన్ని కాపాడమని స్వామిని వేడుకునే సందర్భం ఇది. తమిళ సంప్రదాయం ప్రకారం, ఈ కవచం పఠించిన తర్వాత కర్పూర నీరాజనం ఇచ్చి, స్వామివారి విభూతిని నుదుట ధరించడం వల్ల అనుకున్న కార్యాలు సిద్ధిస్తాయి.)

|| కాప్పు ||
తుదిప్పోర్‍క్కు వల్వినైపోం తున్బం పోం
నెంజిల్ పదిప్పోర్కు సెల్వం పలిత్తు కదిత్తోంగుమ్
నిష్టైయుం కైకూడుం, నిమలరరుళ్ కందర్
షష్ఠి కవచన్ తనై |

కాప్పు (ప్రార్థన): ఎవరైతే ఈ కంద షష్ఠి కవచాన్ని నిత్యం స్తుతిస్తారో, వారి కఠినమైన కర్మలు మరియు దుఃఖాలు తొలగిపోతాయి. దీనిని మనసులో నిలుపుకున్న వారికి సంపదలు వృద్ధి చెందుతాయి, ఉన్నతమైన పదవులు లభిస్తాయి మరియు యోగ నిష్ఠ సిద్ధిస్తుంది. నిర్మలమైన ఆ కందస్వామి అనుగ్రహం తప్పక కలుగుతుంది.

కుఱళ్ వెణ్బా |
అమరర్ ఇడర్తీర అమరం పురింద
కుమరన్ అడి నెంజే కుఱి |

కుఱళ్ వెణ్బా (చిన్న పద్యం): దేవతల కష్టాలను తీర్చడానికి యుద్ధం చేసిన ఆ కుమారస్వామి (మురుగన్) పాదాలను, ఓ మనసా! నీవు ఎల్లప్పుడూ స్మరించు.

|| నూల్ ||
షష్ఠియై నోక్క శరవణ భవనార్
శిష్టరుక్కుదవుం శెంకదిర్ వేలోన్
పాదమిరండిల్ పన్మణిచ్ చదంగై
గీతం పాడ కింకిణి యాడ
మైయ నడనం చెయ్యుం మయిల్ వాహననార్ (౫)

నూల్ (ప్రధాన భాగం)
(1-5): షష్ఠి తిథి నాడు అనుగ్రహించే శరవణ భవుడు, సజ్జనులను ఆదుకునే సూర్యకాంతి వంటి వేలాయుధాన్ని ధరించినవాడు. స్వామి తన రెండు పాదాలకు రత్నాలు పొదిగిన అందెలు (చదంగై) ధరించి, కింకిణులు గలగలా మ్రోగుతుండగా, సంగీత నాదాలతో నెమలి వాహనంపై నృత్యం చేస్తూ వస్తున్నాడు.

కైయిల్ వేలాల్ ఎనైక్కాక్కవెన్‍ఱు వందు
వర వర వేలాయుధనార్ వరుగ
వరుగ వరుగ మయిలోన్ వరుగ
ఇందిరన్ ముదలా ఎండిశై పోట్ర
మందిర వడివేల్ వరుగ వరుగ (౧౦)

(6-10): తన చేతిలో ఉన్న వేలాయుధంతో నన్ను రక్షించమని వేడుకుంటున్నాను. ఓ వేలాయుధా! వెంటనే రా. నెమలి వాహనం కలవాడా! రా, రా. ఇంద్రుడు మొదలైన అష్టదిక్పాలకులు నిన్ను కొనియాడుతుండగా, మంత్ర స్వరూపమైన నీ వేలాయుధంతో రా, రా.

వాసవన్ మరుగా వరుగ వరుగ
నేశక్ కుఱమగళ్ నినైవోన్ వరుగ
ఆఱుముగం పడైత్త అయ్యా వరుగ
నీఱిడుం వేలవన్ నిత్తం వరుగ
శిరగిరి వేలవన్ సీక్కిరం వరుగ (౧౫)

(11-15): ఇంద్రుని అల్లుడా (వాసవన్ మరుగా)! రా, రా. తనను ప్రేమించే కురవంచి (వల్లీదేవి) మనసులో నిలిచేవాడా! రా. ఆరు ముఖములు కల అయ్యా! రా. విభూతిని ధరించే వేలవా! నిత్యం రా. శిరగిరి (చెన్నిమలై) పై వెలసిన వేలవా! వేగంగా (సీక్కిరం) రా.

శరహణ భవనార్ సడుదియిల్ వరుగ
రహణ భవశ రరరర రరర
రిహణ భవశ రిరిరిరి రిరిరి
విణభవ శరహణ వీరా నమో నమ
నిభవ శరహణ నిఱ నిఱ నిఱెన (౨౦)

(16-20): శరవణ భవుడా! వెంటనే (సడుదియిల్) రా. స్వామివారి నామాన్ని వివిధ శబ్ద రూపాల్లో (రరరర, రిరిరిరి) స్మరిస్తూ, శరవణ భవ అనే వీరుడికి నమస్కరిస్తున్నాను. ఓ నిత్యానంద స్వరూపుడా! వెంటనే ప్రకాశిస్తూ (నిఱ నిఱ నిఱెన) దయచేయి.

వశర హణభ వరుగ వరుగ
అసురర్ కుడి కెడుత్త అయ్యా వరుగ
ఎన్నై యాళుం ఇళైయోన్ కైయిల్
పన్నిరండాయుధం పాశాంకుశముం
పరంద విళి’గళ్ పన్నిరండిలంగ (౨౫)

(21-25): శరవణ భవుడా! వెంటనే రా, రా. అసురుల వంశాన్ని అంతం చేసిన అయ్యా! రా. నన్ను పాలించే ఇలవేల్పు (ఇళైయోన్ – కుమారస్వామి) తన చేతులలో పన్నెండు ఆయుధాలను, పాశాంకుశాలను ధరించి, పన్నెండు విశాలమైన కన్నులు ప్రకాశిస్తుండగా దర్శనమివ్వు.

విరైందెనైక్ కాక్క వేలోన్ వరుగ
ఐయుం కిలియుం అడైవుడన్ సౌవుం
ఉయ్యొళి సౌవుం, ఉయిరైయుం కిలియుం
కిలియుం సౌవుం కిళరోళియైయుం
నిలై పెట్రెన్మున్ నిత్తముం ఒళిరుం (౩౦)

(26-30): వేలాయుధధారీ! నన్ను కాపాడటానికి వేగంగా రా. ఐం (ఐయుం), క్లీం (కిలియుం), సౌః (సౌవుం) అనే బీజాక్షరాల శక్తితో, జీవ శక్తిగా, వెలుగుగా నా ముందు నిలిచి నిత్యం ప్రకాశించు.

షణ్ముగన్ నీయుం తనియొళి యొవ్వుం
కుండలియాం శివ గుహన్ దినం వరుగ
ఆఱుముగముం అణిముడి ఆఱుం
నీఱిడు నెట్రియుం నీండ పురువముం
పన్నిరు కణ్ణుం పవళచ్ చెవ్వాయుం (౩౫)

(31-35): షణ్ముఖుడవైన నీవు, కుండలినీ శక్తివి, శివకుమారుడైన గుహుడివి, ప్రతిరోజూ నా వద్దకు రా. నీ ఆరు ముఖాలు, ఆరు కిరీటాలు (అణిముడి), విభూతి ధరించిన నొసలు, అందమైన కనుబొమ్మలు, పన్నెండు కన్నులు మరియు పగడపు వర్ణం వంటి ఎర్రని పెదవులు ఎంత సుందరంగా ఉన్నాయో!

నన్నెఱి నెట్రియిల్ నవమణిచ్ చుట్టియుం
ఈరాఱు సెవియిల్ ఇలగుకుండలముం
ఆఱిరు తిణ్బుయత్ తళి’గియ మార్బిల్
పల్బూషణముం పదక్కముం తరిత్తు
నన్మణి పూండ నవరత్న మాలైయుం (౪౦)

(36-40): నీ నుదుటిపై తొమ్మిది రత్నాలు పొదిగిన చుట్టి (పాపట బిళ్ళ), పన్నెండు చెవులకు మెరిసే కుండలాలు, పన్నెండు దృఢమైన భుజాలు, అందమైన వక్షస్థలంపై అనేక ఆభరణాలు మరియు పతకాలు (పదక్కము) ధరించి ఉన్నావు. రత్నాలతో కూడిన నవరత్న మాలలు నీ మెడలో శోభిస్తున్నాయి.

ముప్పురి నూలుం ముత్తణి మార్బుం
శెప్పళ’గుడైయ తిరువయి ఱుందియుం
తువండ మరుంగిల్ శుడరొళి పట్టుం
నవరత్నం పదిత్త నఱ్‍ చీఱావుం
ఇరుతొడైయళ’గుం ఇణైముళ’ందాళుం (౪౫)

(41-45): నీ వక్షస్థలంపై ముప్పేట జందెము (ముప్పురి నూలు), ముత్యాల హారాలు శోభిస్తున్నాయి. వర్ణనాతీతమైన అందం కలిగిన నీ ఉదరము (తిరువయిరు), నాభి (ఉంది) మరియు మెరిసే పట్టు వస్త్రము ధరించిన నీ నడుము (మరుంగిల్) ఎంతో ప్రకాశవంతంగా ఉన్నాయి. నవరత్నాలు పొదిగిన మొలతాడు, అందమైన తొడలు మరియు మోకాళ్ళు (ముళందాళ్) కలవాడవైన ఓ మురుగా!

తిరువడి యదనిల్ శిలంబొలి ముళ’ంగ
సగగణ సగగణ సగగణ సగణ
మొగమొగ మొగమొగ మొగమొగ మొగన
నగనగ నగనగ నగనగ నగెన
డిగుగుణ డిగుడిగు డిగుగుణ డిగుణ (౫౦)

రరరర రరరర రరరర రరర
రిరిరిరి రిరిరిరి రిరిరిరి రిరిరి
డుడుడుడు డుడుడుడు డుడుడుడు డుడుడు
డగుడగు డిగుడిగు డంగు డింగుగు
విందు విందు మయిలోన్ విందు (౫౫)

(46-55): నీ దివ్య పాదాలకు ఉన్న అందెలు (శిలంబొలి) ‘ఘల్లు ఘల్లు’మని మ్రోగుతుండగా… సగగణ, మొగమొగ, నగనగ, డిగుడిగు, రరరర, రిరిరిరి, డుడుడుడు వంటి మంత్ర శబ్దాల లయతో, నెమలి వాహనంపై నాట్యం చేస్తూ వేగంగా (విందు) నా ముందుకు రా.

ముందు ముందు మురుగవేల్ ముందు
ఎందనై యాళుం ఏరగచ్ చెల్వ !
మైందన్ వేండుం వరమగిళ్‍’న్దుదవుం
లాలా లాలా లాలా వేశముం
లీలా లీలా లీలా వినోద నెన్‍ఱు (౬౦)

(56-60): మురుగవేల్! అందరికంటే ముందుగా వచ్చి నన్ను ఆదుకో. స్వామిమలై (ఏరగం) లో కొలువై ఉండి నన్ను పాలించే సెల్వకుమారా! నీ బిడ్డనైన నేను కోరే వరాలను సంతోషంతో ప్రసాదించు. నీది దివ్యమైన వేషం (లాలా లాలా), నీవి అద్భుతమైన లీలలు (లీలా లీలా).

ఉన్‍ఱిరు వడియై ఉఱుదియెణ్ ఱెణ్ణుం
ఎన్తలైవైత్తున్ ఇణైయడి కాక్క
ఎన్నుయిర్క్ కుయిరాం ఇఱైవన్ కాక్క
పన్నిరు విళి’యాల్ బాలనై కాక్క
అడియేన్ వదనం అళ’గువేల్ కాక్క (౬౫)

(61-65): నీ దివ్య పాదాలనే పరమ సత్యమని నమ్మి నా శిరస్సుపై ధరిస్తున్నాను. నీ రెండు పాదాలు నా తల మీద ఉండి రక్షించుగాక. నా ప్రాణానికి ప్రాణమైన దేవుడు (ఇరైవన్) నన్ను కాపాడుగాక. నీ పన్నెండు కన్నుల కాంతితో ఈ బాలడిని కాపాడు. ముఖము (వదనం): నీ అందమైన వేలాయుధం (అళగువేల్) కాపాడుగాక.

పొడిపునై నెట్రియై పునిదవేల్ కాక్క
కదిర్వేల్ ఇరండుం కణ్ణినై కాక్క
విదిసెవి ఇరండుం వేలవర్ కాక్క
నాసిగళ్ ఇరండుం నల్వేల్ కాక్కా
పేశియ వాయ్దనై పెరువేల్ కాక్క (౭౦)

(65-70): నొసలు (నెట్రి): విభూతి ధరించిన నా నొసటిని పవిత్రమైన వేల్ (పునిదవేల్) కాపాడుగాక.
కన్నులు: సూర్యకాంతి వంటి నీ రెండు వేలాయుధాలు (కదిర్వేల్) నా రెండు కళ్ళను కాపాడుగాక.
చెవులు: వినికిడి గల నా రెండు చెవులను ఆ వేలాయుధధారి (వేలవర్) కాపాడుగాక.
నాశిక (ముక్కు): నా రెండు నాశికా రంధ్రాలను మేలైన వేల్ (నల్వేల్) కాపాడుగాక.
నోరు: నేను మాట్లాడే నా నోటిని గొప్పదైన వేల్ (పెరువేల్) కాపాడుగాక.

ముప్పత్తిరుపల్ మునైవేల్ కాక్క
శెప్పియ నావై చెవ్వేల్ కాక్క
కన్నం ఇరండుం కదిర్వేల్ కాక్క
ఎన్నిళం కళు’త్తై ఇనియవేల్ కాక్క
మార్బై రత్తిన వడివేల్ కాక్క (౭౫)

(71-75): దంతములు: ముప్పైరెండు పళ్లను తీక్షణమైన వేల్ (మునైవేల్) కాపాడుగాక.
నాలుక: మాట్లాడే నా నాలుకను మంగళప్రదమైన వేల్ (చెవ్వేల్) కాపాడుగాక.
చెక్కిళ్లు (కన్నం): నా రెండు చెక్కిళ్లను కాంతివంతమైన వేల్ (కదిర్వేల్) కాపాడుగాక.
మెడ (కళుత్తు): నా సుకుమారమైన మెడను తీయని వేల్ (ఇనియవేల్) కాపాడుగాక.
రొమ్ము (మార్బు): నా వక్షస్థలాన్ని రత్నాలు పొదిగిన వేలాయుధం (రత్తిన వడివేల్) కాపాడుగాక.

శెరిళ ములైమార్ తిరువేల్ కాక్క
వడివేల్ ఇరుతోళ్ వళంపెఱ కాక్క
పిడరిగళ్ ఇరండుం పెరువేల్ కాక్క
అళ’గుడన్ ముదుగై అరుళ్వేల్ కాక్క
పళు’పదినాఱుం పరువేల్ కాక్క (౮౦)

(76-80): వక్షము: నా రొమ్ము భాగమును లక్ష్మీప్రదమైన వేల్ (తిరువేల్) కాపాడుగాక.
భుజములు: అందమైన నా రెండు భుజాలను వాడియైన వేల్ (వడివేల్) సుఖశాంతులతో కాపాడుగాక.
మెడ వెనుక (పిడరి): నా మెడ వెనుక భాగాలను పెద్ద వేల్ (పెరువేల్) కాపాడుగాక.
వీపు (ముదుగు): నా వెన్ను భాగాన్ని అందంగా, నీ కరుణ అనే వేల్ (అరుళ్వేల్) కాపాడుగాక.
పక్కటెముకలు: శరీరంలోని పదహారు పక్కటెముకలను బలమైన వేల్ (పరువేల్) కాపాడుగాక.

వెట్రివేల్ వయిట్రై విళంగవే కాక్క
సిట్రిడై అళ’గుఱ చెవ్వేల్ కాక్క
నాణాం కయిట్రై నల్వేల్ కాక్క
ఆణ్కుఱి యిరండుం అయిల్వేల్ కాక్క
పిట్టం ఇరండుం పెరువేల్ కాక్క (౮౫)

(81-85): కడుపు (వయిరు): నా ఉదరమును విజయవంతమైన వేల్ (వెట్రివేల్) ప్రకాశిస్తూ కాపాడుగాక.
నడుము (ఇడై): నా చిన్న నడుమును మంగళకరమైన వేల్ (చెవ్వేల్) కాపాడుగాక.
మొలతాడు (నాణ్): నా మొలతాడు కట్టిన భాగాన్ని మేలైన వేల్ (నల్వేల్) కాపాడుగాక.
గుహ్యాంగాలు: ఆ అవయవాలను వాడియైన వేల్ (అయిల్వేల్) కాపాడుగాక.
పిరుదులు (పిట్టం): నా రెండు పిరుదులను పెద్ద వేల్ (పెరువేల్) కాపాడుగాక.

వట్టక్కుదత్తై వల్వేల్ కాక్క
పణైత్తొడై ఇరండుం పరువేల్ కాక్క
కణైక్కాల్ ముళ’ందాళ్ కదిర్వేల్ కాక్క
ఐవిరల్ అడియినై అరుళ్వేల్ కాక్క
కైగళ్ ఇరండుం కరుణై వేల్ కాక్క (౯౦)

(86-90): మలద్వారము: ఆ భాగాన్ని శక్తివంతమైన వేల్ (వల్వేల్) కాపాడుగాక.
తొడలు: దృఢమైన నా రెండు తొడలను బలమైన వేల్ (పరువేల్) కాపాడుగాక.
పిక్కలు మరియు మోకాళ్ళు: నా పిక్కలను, మోకాళ్లను ప్రకాశించే వేల్ (కదిర్వేల్) కాపాడుగాక.
పాదములు: ఐదు వేళ్లు కలిగిన నా రెండు పాదాలను కరుణామయమైన వేల్ (అరుళ్వేల్) కాపాడుగాక.
చేతులు: నా రెండు చేతులను దయామయమైన వేల్ (కరుణై వేల్) కాపాడుగాక.

మున్ కైయిరండుం మురణ్వేల్ కాక్క
పిన్ కైయిరండుం పిన్నవళ్ ఇరుక్క
నావిల్ సరస్వతి నట్రుణైయాగ
నాబిక్కమలం నల్వేల్ కాక్క
ముప్పాల్ నాడియై మునైవేల్ కాక్క (౯౫)

(91-95): ముంజేతులు: నా రెండు ముంజేతులను పరాక్రమము గల వేల్ (మురణ్వేల్) కాపాడుగాక.
వెనుక చేతులు: నా వెనుక చేతులను లక్ష్మీ స్వరూపిణి (పిన్నవళ్) కాపాడుగాక.
వాక్కు: నా నాలుకపై సరస్వతీ దేవి మంచి తోడుగా ఉండి నడిపించుగాక.
నాభి: నా నాభి కమలమును మేలైన వేల్ (నల్వేల్) కాపాడుగాక.
నాడులు: శరీరంలోని మూడు ప్రధాన నాడులను (ఇడ, పింగళ, సుషుమ్న) తీక్షణమైన వేల్ (మునైవేల్) కాపాడుగాక.

ఎప్పొళు’దుం ఎనై ఎదిర్వేల్ కాక్క
అడియేన్ వశనం అశైవుళ నేరం
కడుగవే వందు కనకవేల్ కాక్క
వరుం పగల్ తన్నిల్ వజ్రవేల్ కాక్క
అరైయిరుళ్ తన్నిల్ అనైయవేల్ కాక్క (౧౦౦)

(96-100)
ఎల్లప్పుడూ (ఎప్పొళుదుం) నాకు ఎదురుగా ఉండి నీ వేల్ నన్ను కాపాడుగాక. నేను అలసిపోయినప్పుడు లేదా అశక్తుడనైనప్పుడు, బంగారు వేల్ (కనకవేల్) వేగంగా వచ్చి నన్ను కాపాడుగాక. పగటి వేళల్లో వజ్రవేల్, అర్ధరాత్రి వేళల్లో అగ్ని వంటి వేల్ నన్ను రక్షించుగాక.

ఏమత్తిల్ సామత్తిల్ ఎదిర్వేల్ కాక్క
తామదం నీక్కి చతుర్వేల్ కాక్క
కాక్క కాక్క కనకవేల్ కాక్క
నోక్క నోక్క నొడియిల్ నోక్క
తాక్క తాక్క తడైయఱ తాక్క (౧౦౫)

పార్క పార్క పావం పొడిపడ
పిల్లి శూనియం పెరుంపగైయగల
వల్ల భూతం వలాట్టిగ పేయ్గళ్
అల్లఱ్‍పడుత్తుం అడంగ మునియుం
పిళ్ళైగళ్ తిన్నుం పుళ’క్కడై మునియుం (౧౧౦)

(101-110): తెల్లవారుజామున (యామములలో) ఎదురువేల్ కాపాడుగాక. ఆలస్యం చేయకుండా చతుర్వేల్ నన్ను రక్షించుగాక. కాపాడు.. కాపాడు.. ఓ బంగారు వేల్! నన్ను రక్షించు. నా వైపు దృష్టి సారించు, ఒక్క క్షణంలో నన్ను అనుగ్రహించు. అడ్డంకులు లేకుండా ఆపదలను ముక్కలు చేయి. నేను చూస్తుండగానే నా పాపాలు పొడిపొడి అయిపోవాలి. పిల్లి-శూన్యం: చేతబడి, మంత్రతంత్రాలు మరియు గొప్ప శత్రుత్వాలు తొలగిపోవాలి. దుష్ట శక్తులు: బలమైన భూతాలు, భయంకరమైన పిశాచాలు (వలాట్టిగ పేయ్గళ్), కష్టపెట్టే అడంగ ముని (దుష్ట దేవతలు), చిన్న పిల్లలను పీడించే పుళక్కడై ముని వంటివన్నీ నీ ప్రభావంతో అణిగిపోవాలి.

కొళ్ళివాయ్ పేయ్గళుం కుఱళైప్ పేయ్గళుం
పెణ్ గళైత్తొడరుం బ్రమ్మరాచ్చదరుం
అడియనైక్కండాల్ అలఱిక్కలంగిడ
ఇరిశికాట్టేరి ఇత్తున్బ శేనైయుం
ఎల్లినుం ఇరుట్టిలుం ఎదిర్పడుం అణ్ణరుం (౧౧౫)

కనపూశై కొళ్ళుం కాళియోడనైవరుం
విట్టాంకారరుం మిగుపల పేయ్గళుం
తండియకారరుం చండాళర్గళుం
ఎన్ పెయర్ శొల్లవుం ఇడివిళు’న్ దొడిడ
ఆనైయడియినిల్ అరుంపావైగళుం (౧౨౦)

(111-120): కొళ్ళివాయి దయ్యాలు (నిప్పులు గక్కే ప్రేతాలు), పొట్టి దయ్యాలు (కురళై పేయ్), ఆడవారిని వేధించే బ్రహ్మరాక్షసులు – ఇవన్నీ అడియేనిని (నీ దాసుడనైన నన్ను) చూడగానే భయంతో కేకలు వేస్తూ పారిపోవాలి. అడవిలో తిరిగే కాటేరిలు, దుష్ట సేనలు, చీకటిలో ఎదురయ్యే అఘోరాలు, కాళికా దేవితో కలిసి పూజలు అందుకునే శక్తులు, విట్టాంకార దయ్యాలు, చండాల శక్తులు – ఇవన్నీ నా పేరు (మురుగ భక్తుడనే పేరు) వినగానే పిడుగు పడినట్లు భయపడి దూరంగా పారిపోవాలి.

పూనై మయిరుం పిళ్ళైగళ్ ఎన్బుం
నగముం మయిరుం నీళ్ముడి మండైయుం
పావైగళుడనే పలకలశత్తుడన్
మనైయిఱ్ పుదైత్త వంజనై తనైయుం
ఒట్టియ పావైయుం ఒట్టియ శెరుక్కుం (౧౨౫)

(121-125): ఏనుగు అడుగుల కింద దొరికే మట్టితో చేసిన బొమ్మలు, పిల్లి వెంట్రుకలు, చిన్నపిల్లల ఎముకలు, గోళ్లు, కపాలం (మండై), మంత్రించిన కలశాలు – ఇవన్నీ ఉపయోగించి నా ఇంట్లో (మనైయిల్) ఎవరైనా కుతంత్రంతో పాతిపెట్టిన క్షుద్ర వస్తువులన్నీ నశించిపోవాలి.

కాశుం పణముం కావుడన్ శోఱుం
ఓదుమంజనముం ఒరువళి’ప్ పోక్కుం
అడియనైక్కండాల్ అలైందు కులైందిడ
మాట్రార్ వంచగర్ వందు వణంగిడ
కాలదూదాళ్ ఎనైక్ కండాల్ కలంగిడ (౧౩౦)

(126-130): వశీకరణ కోసం చేసిన బొమ్మలు, సూదులు గుచ్చిన ప్రతిమలు, నాణేలు, డబ్బు, బలి ఇచ్చిన అన్నం (కావు), మంత్రించిన మై (అంజనం) – ఇవన్నీ నన్ను చూడగానే వాటి శక్తిని కోల్పోయి చెల్లాచెదురు కావాలి. నన్ను వంచించాలనుకునే శత్రువులు నా వద్దకు వచ్చి భక్తితో తల వంచాలి. సాక్షాత్తు యమదూతలు కూడా నన్ను చూసి భయపడాలి.

అంజి నడుంగిడ అరండు పురండిడ
వాయ్‍విట్టలఱి మదికెట్టోడ
పడియినిల్ ముట్టప్పాశక్కయిట్రాల్
కట్టుడన్ అంగం కదఱిడక్కట్టు
కట్టి యురుట్టు కాల్ కైముఱియ (౧౩౫)

(131-135): వారు భయంతో వణికిపోతూ, నేలపై దొర్లుతూ, బుద్ధి కోల్పోయి పిచ్చిగా కేకలు వేస్తూ పారిపోవాలి. నీ పాశపు త్రాడుతో (పాశక్కయిట్రాల్) వారిని గట్టిగా కట్టివేయి. వారి అంగాంగాలు కదలకుండా బంధించి, వారి కాలుచేతులు విరిగిపోయేలా కట్టి పడేయి (అంటే శత్రువుల హాని చేసే శక్తిని హరించమని భావం).

కట్టు కట్టు కదఱిడక్కట్టు
ముట్టు ముట్టు ముళి’గళ్ పిదుంగిడ
చెక్కు చెక్కు చెదిల్ చెదిలాగ
చొక్కు చొక్కు శూర్‍ప్పగై చొక్కు
కుత్తు కుత్తు కూర్వడి వేలాల్ (౧౪౦)

పట్రు పట్రు పగలవన్ తణలెరి
తణలెరి తణలెరి తణలదువాగ
విడువిడు వేలై వెరుండదు ఓడ
పులియుం నరియుం పున్నరి నాయుం
ఎలియుం కరడియుం ఇనిత్తొడర్‍ందోడ (౧౪౫)

(141-145): సూర్యుని (పగలవన్) ప్రచండమైన వేడి (తణలెరి) ఎలాగైతే చీకటిని దహిస్తుందో, నీ నామ స్మరణతో నా కష్టాలను అలా దహించు. నా వైపు వచ్చే క్రూర మృగాలైన పులులు (పులి), నక్కలు (నరి), అడవి కుక్కలు, ఎలుకలు మరియు ఎలుగుబంట్లు (కరడి) – ఇవన్నీ భయపడి దూరంగా పారిపోవాలి (వెరుండదు ఓడ).

తేళుం పామ్బుం శెయ్యాన్ పూరాన్
కడివిడ విషంగళ్ కడిత్తుయ రంగం
ఏఱియ విషంగళ్ ఎళిదుడన్ ఇరంగ
ఒళుప్పుం చుళుక్కుం ఒరుతలై నోయుం
వాదం శయిత్తియం వలిప్పుప్పిత్తం (౧౫౦)

(146-150)
తేళ్లు (తేళ్), పాములు (పాంబు), జెర్రులు (శెయ్యాన్), పూరాన్ వంటి విష కీటకాలు ఒకవేళ కరిచినా, ఆ విషం నా శరీరంలోకి ఎక్కకూడదు. శరీరంలోకి ఎక్కిన విషమైనా సరే, నీ అనుగ్రహంతో సులభంగా దిగిపోవాలి (ఎళిదుడన్ ఇరంగ). నొప్పులు: ఒళ్లు నొప్పులు, బెణుకులు (చుళుక్కు), పార్శ్వపు నొప్పి (ఒరుతలై నోయి – Migraine) తొలగిపోవాలి.  దోషాలు: వాతం, శైత్యం (జలుబు/దగ్గు), వలిప్పు (ఫిట్స్/క్షయ), పిత్తం వంటి దోషాలు హరించుకుపోవాలి.

శూలై సయంగున్మం శొక్కుచ్ చిఱంగు
కుడైచ్చల్ శిలంది కుడల్ విప్పిరిది
పక్కప్పిళవై పడర్తొడై వాళై’
కడువన్ పడువన్ కైత్తాళ్ శిలంది
పఱ్‍కుత్తు అరణై పరువరై ఆప్పుం (౧౫౫)

(151-155): తీవ్ర వ్యాధులు: శూల నొప్పి, క్షయ (సయం), కున్మం (కడుపులో అల్సర్లు), చర్మ వ్యాధులు (చిఱంగు), కడుపులోని వికారం, పేగులకు సంబంధించిన వ్యాధులు అన్నీ నయం కావాలి. ఇతర బాధలు: పక్కటెముకల నొప్పి, తొడలపై వచ్చే గడ్డలు, చేతులు-కాళ్ల వాపులు, పంటి నొప్పి (పఱ్‍కుత్తు), అరణై (పక్షవాతం వంటివి) …

ఎల్లాప్పిణియుం ఎన్‍ఱనైక్కండాల్
నిల్లా దోడ నీయెనక్కరుళ్వాయ్
ఈరేళ్’ ఉలగముం ఎనక్కుఱ వాగ
ఆణుం పెణ్ణుం అనైవరుం ఎనక్కా
మణ్ణాళరశరుం మగిళ్’న్దుఱ వాగవూ (౧౬౦)

(156-160): … ఇలాంటి ఎలాంటి వ్యాధి (ఎల్లాప్పిణియుం) అయినా సరే, నన్ను చూడగానే నా దరి చేరకుండా పారిపోవాలి. ఇందుకు నీవు నాకు అనుగ్రహించవయ్యా (నీ యెనక్కరుళ్వాయ్). పదునాల్గు లోకాలు (ఈరేళ్ ఉలగముం) నాకు చుట్టాలుగా (మిత్రులుగా) మారిపోవాలి. స్త్రీలు, పురుషులు అందరూ నన్ను ప్రేమగా చూడాలి. ఈ భూమిని పాలించే రాజులు (మన్నారశరుం) కూడా సంతోషంతో నాతో స్నేహంగా ఉండాలి.

ఉన్నైత్ తుదిక్క ఉన్ తిరునామం
శరవణ బవనే శైలొళి బవనే
తిరిపుర బవనే తిగళొ’ళి బవనే
పరిపుర బవనే పవమొళి బవనే
అరితిరు మరుగా అమరాపదియై (౧౬౫)

(161-165): నిన్ను స్తుతించడానికి నీ దివ్య నామాలు ఎన్నో ఉన్నాయి! ఓ శరవణ భవుడా! పర్వత కాంతిలా మెరిసేవాడా! ముప్పురాలను (త్రిపురాలను) దాటినవాడా! ప్రకాశవంతమైన తేజస్సు కలవాడా! పరిపుర (విశ్వమంతా వ్యాపించిన) భవుడా! నీవు శ్రీమహావిష్ణువు (అరి) మేనల్లుడివి (మరుగా).

కాత్తుద్దేవర్గళ్ కడుంజిరై విడుత్తాయ్
కందా గుహనే కదిర్ వేలవనే
కార్తిగై మైందా కడంబా కడంబనై
ఇడుంబనై అళి’త్త ఇనియ వేల్ మురుగా
తణికాచలనే శంకరన్ పుదల్వా (౧౭౦)

(166-170): అమరావతిని కాపాడి, దేవతలందరినీ భయంకరమైన కారాగారం (కడుంజిరై) నుండి విడిపించావు. ఓ కందా! గుహా! సూర్యకాంతి వంటి వేలాయుధాన్ని ధరించినవాడా! కృత్తికల పుత్రుడా! కడంబ మాలలను ధరించేవాడా! ఇడుంబాసురుని సంహరించిన తీయని వేల్ మురుగా! తిరుత్తణి (తణికాచలం) లో వెలసినవాడా! శంకరుని కుమారుడా!

కదిర్కామత్తుఱై కదిర్వేల్ మురుగా
పళ’ని పదివాళ్’ బాలకుమారా
ఆవినన్ కుడివాళ్’ అళ’గియ వేలా
సెందిన్ మామలైయుఱుం చంగల్వరాయా
శమరాపురివాళ్’ షణ్ముగత్తరసే (౧౭౫)

(171-175): కదిర్కామం: కదిర్కామ క్షేత్రంలో వెలసిన వేలాయుధధారీ!
పళని: పళని క్షేత్రంలో నివసించే బాల కుమారా!
తిరు ఆవినన్ కుడి: అందమైన వేలాయుధంతో అక్కడ కొలువై ఉన్నావు.
తిరుచెందూర్: సముద్ర తీరాన ఉన్న ఆ కొండపై వెలసిన చంగల్వరాయా (సుబ్రహ్మణ్యా)!
తిరుప్పరన్ కుండ్రం/శమరాపురి: షణ్ముఖుడవైన ఓ రాజువు నీవే!

కారార్ కుళ’లాల్ కలైమగళ్ నన్‍ఱాయ్
ఎన్ నా ఇరుక్క యానునైప్పాడ
ఎనైత్తొడర్న్దిరుక్కుం ఎందై మురుగనై
పాడినేన్ ఆడినేన్ పరవశమాగ
ఆడినేన్ నాడినేన్ ఆవినన్ బూదియై (౧౮౦)

(176-180)
నల్లని కురులు కలిగిన సరస్వతీ దేవి (కలైమగళ్) నా నాలుకపై నిలిచి ఉండగా, నేను నిన్ను గానం చేస్తున్నాను. నా వెంటే ఉండి నన్ను నడిపించే నా తండ్రి (ఎందై) మురుగనై నేను పాడుతున్నాను, పరవశంతో నృత్యం చేస్తున్నాను. ఆవినన్ కుడి (పళని) లో ఇచ్చే పవిత్రమైన విభూతిని (బూదియై) నా దేహమంతా పూసుకుని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను.

నేశముడన్ యాన్ నెట్రియిలణియ
పాశవినైగళ్ పట్రదు నీంగి
ఉన్పదం పెఱవే ఉన్నరుళాగ
అన్బుడన్ రక్షి అన్నముం చొన్నముం
మెత్తమెత్తాగ వేలాయుదనార్ (౧౮౫)

(181-185): ఓ స్వామీ! నేను ప్రేమతో (నేశముడన్) నీ విభూతిని నా నుదుట ధరించగానే, నన్ను బంధించి ఉంచిన సంసార పాశాలు, కర్మలు ఒక్కసారిగా నీ నీడలో తొలగిపోవాలి. నీ పాదాలను చేరుకోవడానికి నీ కరుణ నాకు తోడుండాలి. నన్ను ప్రేమతో రక్షించు. నాకు ఆహారాన్ని (అన్నముం), బంగారాన్ని (చొన్నముం) సమృద్ధిగా ప్రసాదించు.

సిద్దిపెట్రడియెన్ శిఱప్పుడన్ వాళ్’గ
వాళ్’గ వాళ్’గ మయిలోన్ వాళ్’గ
వాళ్’గ వాళ్’గ వడివేల్ వాళ్’గ
వాళ్’గ వాళ్’గ మలైక్కురు వాళ్’గ
వాళ్’గ వాళ్’గ మలైక్కుఱ మగళుడన్ (౧౯౦)

(186-190): నీ దాసుడనైన నేను సిద్ధులను పొంది, లోకంలో గొప్పగా జీవించాలి. జయము జయము: నెమలి వాహనం కలవాడికి జయము! జయము జయము: వాడియైన వేలాయుధానికి జయము! జయము జయము: పర్వతాలపై వెలసిన గురువుకు (మురుగన్) జయము! జయము జయము: పర్వత పుత్రిక అయిన వల్లీదేవితో కూడిన స్వామికి జయము!

వాళ్’గ వాళ్’గ వారణత్తువశం
వాళ్’గ వాళ్’గ ఎన్ వఱుమైగళ్ నీంగ
ఎత్తనై కుఱైగళ్ ఎత్తనై పిళై’గళ్
ఎత్తనై అడియెన్ ఎత్తనై శెయినుం
పెట్రవన్ నీగురు పొఱుప్పదున్కడన్ (౧౯౫)

(191-195): జయము జయము: కోడి ధ్వజము (వారణత్తువశం) కలవాడికి జయము! నా దారిద్ర్యము (వఱుమైగళ్) తొలగిపోవడానికి నీవే నాకు జయమును ఇవ్వాలి. ఓ స్వామీ! నేను ఎన్ని లోపాలు (కుఱైగళ్) చేసినా, ఎన్ని తప్పులు (పిళైగళ్) చేసినా, నీవు నా తండ్రివి (పెట్రవన్), నా గురువువు. వాటన్నింటినీ ఓర్చుకోవడం నీ బాధ్యత (కడన్).

పెట్రవళ్ కుఱమగళ్ పెట్రవళామే
పిళ్ళై యెన్‍ఱన్బాయ్‍ప్ పిరియమళిత్తు
మైందన్ ఎన్ మీదు ఉన్ మనమగిళ్’ందరుళి
తంజమెన్‍ఱడియార్ తళై’త్తిడ అరుళ్’శెయ్
కందర్ షష్ఠి కవచం విరుంబియ (౨౦౦)

(196-200): వల్లీదేవి కూడా నాకు తల్లి వంటిదే. నన్ను నీ సొంత బిడ్డగా భావించి, ప్రేమతో (అన్బాయ్) నన్ను స్వీకరించు. నీ కుమారుడనైన నాపై మనసు పెట్టి అనుగ్రహించు. నిన్ను శరణు (తంజం) వేడిన భక్తులందరూ వర్ధిల్లాలి. ఎవరైతే ఈ కంద షష్ఠి కవచాన్ని ఇష్టపడి (విరుంబియ) పఠిస్తారో… (దీని తదుపరి వంతుల్లో దీని ఫలితం చెప్పబడుతుంది).

బాలన్ దేవరాయన్ పగర్‍న్దదై
కాలైయిల్ మాలైయిల్ కరుత్తుడన్ నాళుం
ఆచారత్తుడన్ అంగం తులక్కి
నేశముడన్ ఒరు నినైవదువాగి
కందర్ షష్ఠి కవచం ఇదనై (౨౦౫)

(201-205): బాలదేవరాయ స్వామి చెప్పిన ఈ కవచాన్ని ప్రతిరోజూ ఉదయం, సాయంత్రం భక్తితో, నిశ్చలమైన మనస్సుతో ధ్యానించాలి.

చిందై కలంగాదు దియానిప్పవర్గళ్
ఒరునాళ్ ముప్పత్తాఱురుక్కొండు
ఒదియే జెపిత్తు ఉగన్దు నీఱణియ
అష్టదిక్కుళ్ళోరడంగలుం వశమాయ్
దిశై మన్నరెణ్మర్ శెయలదరుళువర్ (౨౧౦)

(206-210): ఎవరైతే ఒక రోజులో ముప్పై ఆరు సార్లు (ముప్పత్తాఱు ఉరు) ఈ కవచాన్ని జపించి, సంతోషంతో విభూతిని (నీరు) ధరిస్తారో వారికి అసాధ్యమైనది ఏదీ ఉండదు. అలా జపించే వారికి ఎనిమిది దిక్కులలో ఉన్నవారందరూ వశమవుతారు. అష్టదిక్పాలకులు (దిశై మన్నర్ ఎణ్మర్) వారికి అనుకూలమైన పనులు చేస్తారు.

మాట్రలరెల్లాం వందు వణంగువర్
నవకోళ్ మగిళ్’న్దు నన్మై యళిత్తిడుం
నవమద నెనవుం నల్లెళి’ల్ పెఱువర్
ఎంద నాళుం ఈరెట్టాయ్ వాళ్’వర్
కందర్ కైవేలాం కవచత్తడియై (౨౧౫)

(211-214): శత్రువులందరూ (మాట్రలర్) స్వయంగా వచ్చి భక్తితో తల వంచుతారు. నవగ్రహాలు (నవకోళ్) సంతోషించి వారికి మేలు చేస్తాయి. వారు మన్మథుని వంటి అందాన్ని (నవమదన్), తేజస్సును పొందుతారు. అంతేకాకుండా, వారు ఎల్లప్పుడూ పదహారు ఏళ్ల ప్రాయం (మార్కండేయుని వలె నిత్య యవ్వనం మరియు దీర్ఘాయువు) కలవారిగా వర్ధిల్లుతారు.

వళి’యాయ్ కాణ మెయ్యాయ్ విళంగుం
విళి’యాఱ్కాణ వెరుండిడుం పేయ్గళ్
పొల్లా దవరైప్పొడిపొడియాక్కుం
నల్లోర్ నినైవిల్ నడనం పురియుం
సర్వ సద్గురు శంకరాత్తడి (౨౨౦)

(215-220): కందస్వామి చేతిలోని వేలాయుధమే ఈ కవచ రూపంలో భక్తులకు రక్షణగా ఉంటుంది. ఈ కవచం సత్యమైన మార్గాన్ని చూపిస్తుంది. దీనిని పఠించే భక్తుల కళ్లల్లోని తేజస్సును చూడగానే దయ్యాలు (పేయ్గళ్) భయపడి పారిపోతాయి. దుర్మార్గుల కుతంత్రాలను ఇది పొడిపొడి చేస్తుంది. సజ్జనుల మనస్సులలో ఈ కవచం నాట్యం చేస్తుంది (అంటే ఎప్పుడూ గుర్తుంటుంది). సర్వ సద్గురువైన శంకరుని కుమారుడి పాదాలే మనకు రక్ష.

అఱిందెనదుళ్ళం అష్టలక్ష్మిగళిల్
వీరలక్ష్మిక్కు విరుందుణవాగ
శూర పద్మావైత్తుణిత్తగై యదనాల్
ఇరువత్తేళ్’వర్‍క్కు ఉవందముదళిత్త
గురుపరన్ పళ’నిక్ కున్‍ఱిల్ ఇరుక్కుం (౨౨౫)

(221-225): నా హృదయంలో కొలువై ఉన్న అష్టలక్ష్ములలో వీరలక్ష్మికి విందు భోజనంగా (గౌరవంగా), శూరపద్ముడనే రాక్షసుడిని ముక్కలుగా చీల్చి పారేశావు. ఆ పరాక్రమంతో ఇరవై ఏడుగురు (27 నక్షత్రాలు లేదా దేవతలు) సంతృప్తి చెందేలా అనుగ్రహించిన గురుపరమాత్ముడవు నీవు. పళని కొండపై వెలసిన ఓ స్వామీ!

చిన్నక్కుళ’ందై శేవడి పోట్రి
ఎనైత్తడుత్తాట్కొళ ఎన్‍ఱనదుళ్ళం
మేవియ వడివుఱుం వేలవా పోట్రి
దేవర్గళ్ సేనాపతియే పోట్రి
కుఱమగళ్ మనమగిళ్’ కోవే పోట్రి (౨౩౦)

(226-230): చిన్న బాలుడి రూపంలో ఉన్న నీ పవిత్ర పాదాలకు (శేవడి) నమస్కారం. నన్ను ఆదుకుని, నీలో ఐక్యం చేసుకో. నా హృదయంలో అందమైన రూపంతో వెలిగే వేలాయుధధారీ! నీకు నమస్కారం. దేవతలందరికీ సేనాపతివైనవాడా (మహాసేనా)! నీకు నమస్కారం. వల్లీదేవి మనసుని రంజింపజేసే కోవే (రాజా)! నీకు నమస్కారం.

తిఱమిగు దివ్వియ దేగా పోట్రి
ఇడుంబా యుదనే ఇడుంబా పోట్రి
కడంబా పోట్రి కందా పోట్రి
వెట్చి పునైయుం వేళే పోట్రి
ఉయర్గిరి కనకసబైక్కోరరశే (౨౩౫)

(231-235): అద్భుతమైన దివ్య శరీరం కలవాడా! ఇడుంబాసురుడికి ఆయుధమైనవాడా (అంటే ఇడుంబుడిని సేవకుడిగా చేసుకున్నవాడా)! కడంబ వృక్షం ఇష్టమైనవాడా! ఓ కందా! అడవి పూలను (వెట్చి) ధరించిన మన్మథుడి వంటి సుందరుడా! బంగారు సభ వంటి పర్వతంపై (కనకసభ) వెలసిన మహారాజువా! నీకు నమస్కారం.

మయిల్నడమిడువొయ్ మలరడి శరణం
శరణం శరణం శరవణ భవ ఓం
శరణం శరణం షణ్ముగా శరణం || (౨౩౮)

(236-238): నెమలి వాహనంపై నృత్యం చేసే నీ మంగళకరమైన పాద పద్మాలను శరణు వేడుతున్నాను. శరణం శరణం శరవణ భవ ఓం! శరణం శరణం షణ్ముఖా శరణం!

---

గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన స్తోత్రము, ఈ పుస్తకములో కూడా ఉన్నది.

శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రనిధి

(నిత్య పారాయణ గ్రంథము)

See Details – Click here to buy

---

మరిన్ని శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రాలు చూడండి.

---