Read in తెలుగు / ಕನ್ನಡ / தமிழ் / देवनागरी / English (IAST)
(గమనిక: ఈ స్తోత్రము “శ్రీ గణేశ స్తోత్రనిధి” పారాయణ గ్రంథములో కూడా ఉన్నది. Click here to buy.)
అస్య గాయత్రీ మంత్రః |
ఓం తత్పురుషాయ విద్మహే వక్రతుండాయ ధీమహి | తన్నో దంతిః ప్రచోదయాత్ ||
ఓంకారమాద్యం ప్రవదంతి సంతో
వాచః శ్రుతీనామపి యం గృణంతి |
గజాననం దేవగణానతాంఘ్రిం
భజేఽహమర్ధేందుకళావతంసమ్ || ౧ ||
సజ్జనులు (సంతః) ఎవరిని ఆది ఓంకారముగా (ఓంకారమాద్యం) చెబుతారో; వేద వాక్కులు (వాచః శ్రుతీనాం) ఎవరిని కీర్తిస్తాయో; దేవతల సమూహములచే వందనం చేయబడిన పాదములు కలవానిని; నుదుట నెలవంకను (అర్ధేందుకళా) అలంకారముగా ధరించిన ఆ గజాననుని నేను భజిస్తున్నాను.
పాదారవిందార్చన తత్పరాణాం
సంసారదావానలభంగదక్షమ్ |
నిరంతరం నిర్గతదానతోయై-
-స్తం నౌమి విఘ్నేశ్వరమంబుదాభమ్ || ౨ ||
తన పాదపద్మములను అర్చించడంలో నిమగ్నమైన వారికి (పాదారవిందార్చన తత్పరాణాం), సంసారమనే అడవి మంటలను (సంసారదావానల) ఆర్పడంలో సమర్థుడైనవానిని; నిరంతరం స్రవించే మదజలముతో తడిసి, నీల మేఘము వలె (అంబుదాభమ్) ప్రకాశించే ఆ విఘ్నేశ్వరుని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
కృతాంగరాగం నవకుంకుమేన
మత్తాలిజాలం మదపంకమగ్నమ్ |
నివారయంతం నిజకర్ణతాలైః
కో విస్మరేత్పుత్రమనంగశత్రోః || ౩ ||
కొత్త కుంకుమతో అలంకరించబడిన దేహము కలవానిని; ఆ కుంకుమ మరియు మదజలము యొక్క సువాసనకు ముసిరిన తుమ్మెదలను (మత్తాలిజాలం) తన చెవులనే విసనకర్రలతో (నిజకర్ణతాలైః) అదిలించేవానిని; శివుని (అనంగశత్రోః – మన్మథుని శత్రువు) కుమారుడైన అట్టి గణపతిని ఎవరు మాత్రం మరచిపోగలరు (కో విస్మరేత్)?
శంభోర్జటాజూటనివాసిగంగా-
-జలం సమానీయ కరాంబుజేన |
లీలాభిరారాచ్ఛివమర్చయంతం
గజాననం భక్తియుతా భజంతి || ౪ ||
శివుని జటాజూటంలో నివసించే గంగానది జలమును (జటాజూటనివాసిగంగాజలం) తన చేతితో (లేదా తొండముతో) గ్రహించి; లీలామాత్రముగా దగ్గరే ఉన్న తండ్రిని (శివుని) అభిషేకించి అర్చించే (లీలాభిరారాచ్ఛివమర్చయంతం) ఆ గజాననుని భక్తులు భక్తితో భజిస్తారు.
కుమారముక్తౌ పునరాత్మహేతోః
పయోధరౌ పర్వతరాజపుత్ర్యాః |
ప్రక్షాలయంతం కరశీకరేణ
మౌగ్ధ్యేన తం నాగముఖం భజామి || ౫ ||
కుమారస్వామి పాలు తాగిన తర్వాత (కుమారభుక్తౌ), తాను కూడా పాలు తాగడం కోసం (ఆత్మహేతోః); పార్వతీదేవి (పర్వతరాజపుత్ర్యాః) పయోధరములను తన తొండములోని నీటి తుంపరలతో (కరశీకరేణ) కడిగే; ముక్కుపచ్చలారని ముగ్ధ రూపము కలిగిన ఆ గజముఖుని (నాగముఖం) నేను భజిస్తున్నాను.
త్వయా సముద్ధృత్య గజాస్య హస్తా-
-ద్యే శీకరాః పుష్కరరంధ్రముక్తాః |
వ్యోమాంగణే తే విచరంతి తారాః
కాలాత్మనా మౌక్తికతుల్యభాసః || ౬ ||
ఓ గజముఖా (గజాస్య)! నీ తొండము యొక్క రంధ్రము నుండి (పుష్కరరంధ్ర) నీవు పైకి చిలకరించిన నీటి తుంపరలు (శీకరాః) ఏవైతే ఉన్నాయో, అవి ఆకాశమనే అంగణములో (వ్యోమాంగణే) ముత్యాల వంటి కాంతితో (మౌక్తికతుల్యభాసః) నక్షత్రములై (తారాః) విహరిస్తున్నాయి.
క్రీడారతే వారినిధౌ గజాస్యే
వేలామతిక్రామతి వారిపూరే |
కల్పావసానం పరిచింత్య దేవాః
కైలాసనాథం శ్రుతిభిః స్తువంతి || ౭ ||
గజముఖుడైన గణపతి సముద్రములో (వారినిధౌ) క్రీడలో మునిగిపోయి, తన తొండముతో నీటిని ఉప్పొంగజేస్తుంటే.. ఆ నీటి వెల్లువ తీరమును దాటి (వేలామతిక్రామతి) వస్తుండగా చూసి, ఇది ప్రళయకాలమని (కల్పావసానం) భ్రమించిన దేవతలు భయపడి, కైలాసనాథుడైన శివుని వేదసూక్తములతో (శ్రుతిభిః) స్తుతించుచున్నారు.
నాగాననే నాగకృతోత్తరీయే
క్రీడారతే దేవకుమారసంఘైః |
త్వయి క్షణం కాలగతిం విహాయ
తౌ ప్రాపతుః కందుకతామినేందూ || ౮ ||
ఏనుగు ముఖము కలవాడా, సర్పమును ఉత్తరీయముగా ధరించినవాడా! నీవు దేవకుమారులతో (దేవకుమారసంఘైః) ఆడుకుంటున్నప్పుడు, నీ ఆట వేగానికి కాలగతి కూడా క్షణకాలము ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. ఆ సమయమున సూర్యుడు మరియు చంద్రుడు (ఇన-ఇందూ) నీవు ఆడుకునే బంతి వలె (కందుకతామ్) మారిపోయారా అన్నట్లుగా ఉంది.
మదోల్లసత్పంచముఖైరజస్ర-
-మధ్యాపయంతం సకలాగమార్థమ్ |
దేవానృషీన్భక్తజనైకమిత్రం
హేరంబమర్కారుణమాశ్రయామి || ౯ ||
మదముతో ప్రకాశించే ఐదు ముఖములతో (పంచముఖైః – పంచముఖ గణపతి) నిరంతరము దేవతలకు, ఋషులకు సకల వేద శాస్త్రార్థములను (సకలాగమార్థమ్) బోధించేవానిని; భక్తులకు ఏకైక మిత్రుడైనవానిని; ఉదయసూర్యుని వంటి ఎర్రని కాంతి గల ఆ హేరంబుని నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను.
పాదాంబుజాభ్యామతివామనాభ్యాం
కృతార్థయంతం కృపయా ధరిత్రీమ్ |
అకారణం కారణమాప్తవాచాం
తం నాగవక్త్రం న జహాతి చేతః || ౧౦ ||
మిక్కిలి పొట్టివైన (చిన్నవైన) తన పాదపద్మములతో (పాదాంబుజాభ్యాం) ఈ భూమండలాన్ని (ధరిత్రీమ్) కృపతో పవిత్రము చేస్తున్నవానిని; వేద ప్రమాణాలకు (ఆప్తవాచాం) మూల కారణమైనవానిని; అట్టి ఆ గజముఖుని నా మనస్సు ఎన్నడూ వదలదు (తం నాగవక్త్రం న జహాతి చేతః).
యేనార్పితం సత్యవతీసుతాయ
పురాణమాలిఖ్య విషాణకోట్యా |
తం చంద్రమౌళేస్తనయం తపోభి-
-రావాప్యమానందఘనం భజామి || ౧౧ ||
పూర్వం ఎవరైతే తన దంతము యొక్క కొనతో (విషాణకోట్యా) పురాణములను వ్రాసి (ఆలిఖ్య), సత్యవతీ పుత్రుడైన వేదవ్యాసునికి (సత్యవతీసుతాయ) అర్పించారో; శివుని కుమారుడైనట్టి, తపస్సుల ద్వారా పొందదగినట్టి (తపోభిరావాప్య), ఆనంద స్వరూపుడైన (ఆనందఘనం) ఆ గణపతిని నేను భజిస్తున్నాను.
పదం శ్రుతీనామపదం స్తుతీనాం
లీలావతారం పరమాత్మమూర్తేః |
నాగాత్మకో వా పురుషాత్మకో వా
త్వభేద్యమాద్యం భజ విఘ్నరాజమ్ || ౧౨ ||
వేదములకు నిలయమైనవాడా (పదం శ్రుతీనాం), స్తోత్రాలకు కూడా అందనివాడా (అపదం స్తుతీనాం)! పరమాత్మ యొక్క లీలావతారము నీవు. ఏనుగు రూపమో (నాగాత్మక), పురుష రూపమో (పురుషాత్మక) అని కాకుండా, అభేద్యమైన ఆది పురుషునిగా ఆ విఘ్నరాజును భజించుము.
పాశాంకుశౌ భగ్నరదం త్వభీష్టం
కరైర్దధానం కరరంధ్రముక్తైః |
ముక్తాఫలాభైః పృథుశీకరౌఘైః
సించంతమంగం శివయోర్భజామి || ౧౩ ||
చేతులలో పాశము, అంకుశము, విరిగిన దంతము మరియు అభయముద్రను ధరించినవానిని; తన తొండము (కరరంధ్ర) నుండి విడుదల చేసిన ముత్యాల వంటి నీటి తుంపరలతో (ముక్తాఫలాభైః) శివపార్వతుల (శివయోః) శరీరములను తడుపుతూ సంతోషింపజేసే ఆ బాల గణపతిని నేను భజిస్తున్నాను.
అనేకమేకం గజమేకదంతం
చైతన్యరూపం జగదాదిబీజమ్ |
బ్రహ్మేతి యం వేదవితో వదంతి
తం శంభుసూనుం సతతం ప్రపద్యే || ౧౪ ||
అనేక రూపములు ఉన్నా ఏకైక పరమాత్మ అయినవానిని, ఒక్కటే దంతము కలవానిని, చైతన్య స్వరూపుని, జగత్తుకు ఆదిబీజమైనవానిని; వేదవేత్తలు ఎవరిని ‘బ్రహ్మము’ అని పిలుస్తారో (బ్రహ్మేతి యం వేదవితో వదంతి), అట్టి శంభుకుమారుని నేను నిరంతరం శరణు వేడుకుంటున్నాను.
స్వాంకస్థితాయా నిజవల్లభాయా
ముఖాంబుజాలోకన లోలనేత్రమ్ |
స్మేరాననాబ్జం మదవైభవేన
రుద్ధం భజే విశ్వవిమోహనం తమ్ || ౧౫ ||
తన తొడపై కూర్చున్న ప్రియురాలైన వల్లభ (నిజవల్లభాయా) ముఖపద్మమును చూడటంలో చలించే కన్నులు కలవానిని; చిరునవ్వు చిందించే ముఖము కలవానిని; మదజల వైభవముతో ప్రకాశిస్తూ లోకాన్నంతా మోహింపజేసే (విశ్వవిమోహనం) ఆ శ్రీ వల్లభ గణేశుని నేను భజిస్తున్నాను.
యే పూర్వమారాధ్య గజానన త్వాం
సర్వాణి శాస్త్రాణి పఠంతి తేషామ్ |
త్వత్తో న చాన్యత్ప్రతిపాద్యమేతై-
-స్తదస్తి చేత్సర్వమసత్యకల్పమ్ || ౧౬ ||
ఓ గజాననా! పూర్వము నిన్ను ఆరాధించి (పూర్వమారాధ్య) ఎవరైతే సకల శాస్త్రములను పఠిస్తారో, వారికి ఆ శాస్త్రముల ద్వారా నీకంటే వేరైన (త్వత్తో న చాన్యత్) ప్రతిపాద్య వస్తువు ఏదీ ఉండదు. ఒకవేళ నీకంటే వేరైనది ఏదైనా ఉన్నదని చెప్పబడితే అది సత్యము కాజాలదు (అసత్యకల్పమ్).
హిరణ్యవర్ణం జగదీశితారం
కవిం పురాణం రవిమండలస్థమ్ |
గజాననం యం ప్రవిశంతి సంత-
-స్తత్కాలయోగైస్తమహం ప్రపద్యే || ౧౭ ||
బంగారు వర్ణము కలవాడిని, జగత్తుకు నియంతను (జగదీశితారం), సర్వజ్ఞుడైన కవిని, పురాణ పురుషుడిని, సూర్యమండలమునందు వెలిగేవారిని, సజ్జనులు అంత్యకాలమున యోగము ద్వారా ఎవరిని చేరుకుంటారో (ప్రవిశంతి), అట్టి గజాననుని నేను శరణు వేడుకుంటున్నాను.
వేదాంతగీతం పురుషం భజేఽహ-
-మాత్మానమానందఘనం హృదిస్థమ్ |
గజాననం యన్మహసా జనానాం
విఘ్నాంధకారో విలయం ప్రయాతి || ౧౮ ||
వేదాంతములచే గానము చేయబడిన పరమ పురుషుని, ఆనంద స్వరూపుని, హృదయమునందు ఆత్మగా వెలిగేవారిని (ఆత్మానమానందఘనం హృదిస్థమ్) నేను భజిస్తున్నాను. ఎవరి తేజస్సు వల్ల (యన్మహసా) జనుల యొక్క విఘ్నములనే చీకటి (విఘ్నాంధకారో) పూర్తిగా నశించిపోతుందో అట్టి గజాననుని సేవించుచున్నాను.
శంభోః సమాలోక్య జటాకలాపే
శశాంకఖండం నిజపుష్కరేణ |
స్వభగ్నదంతం ప్రవిచింత్య మౌగ్ధ్యా-
-దాక్రష్టుకామః శ్రియమాతనోతు || ౧౯ ||
తండ్రి అయిన శివుని జటాజూటమునందున్న చంద్రకళను (శశాంకఖండం) చూసి, తన బాల్య ముగ్ధత్వము (మౌగ్ధ్యాత్) వల్ల అది తన విరిగిన దంతమేనని (స్వభగ్నదంతం) భ్రమపడి, తన తొండముతో (నిజపుష్కరేణ) దానిని లాగాలని కోరుకునే ఆ బాల గణపతి మనకు సకల సంపదలను (శ్రియమాతనోతు) ఇచ్చుగాక!
విఘ్నార్గళానాం వినిపాతనార్థం
యం నారికేళైః కదళీఫలాద్యైః |
ప్రతారయంతే మదవారణాస్యం
ప్రభుం సదాఽభీష్టమహం భజేయమ్ || ౨౦ ||
కార్యసిద్ధికి అడ్డుగా ఉన్న విఘ్నములనే గడియలను (విఘ్నార్గళానాం) పడగొట్టడానికి, ఎవరిని కొబ్బరికాయలు, అరటిపండ్లు (నారికేళైః కదళీఫలాద్యైః) మొదలైన వాటితో భక్తులు ప్రసన్నం చేసుకుంటారో, కోరిన కోరికలు తీర్చే అట్టి గజముఖుడైన ప్రభువును నేను సదా భజిస్తున్నాను.
యజ్ఞైరనేకైర్బహుభిస్తపోభి-
-రారాధ్యమాద్యం గజరాజవక్త్రమ్ |
స్తుత్యానయా యే విధివత్స్తువంతి
తే సర్వలక్ష్మీనిలయా భవంతి || ౨౧ ||
అనేక యజ్ఞముల ద్వారా, పెక్కు తపస్సుల ద్వారా ఆరాధింపబడే ఆది దైవమైన ఆ గజరాజు ముఖము కలవానిని (గజరాజవక్త్రమ్), ఎవరైతే ఈ స్తోత్రముతో విధివత్తుగా స్తుతిస్తారో, వారు సకల సంపదలకు నిలయము (సర్వలక్ష్మీనిలయాః) అవుతారు.
ఇతి శ్రీ వక్రతుండ గణేశ స్తవరాజః |
<< మరిన్ని శ్రీ గణేశ స్తోత్రాలు చూడండి.
గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన స్తోత్రము, ఈ క్రింది పుస్తకములో కూడా ఉన్నది.
శ్రీ గణేశ స్తోత్రనిధి
(నిత్య పారాయణ గ్రంథము)
మరిన్ని శ్రీ గణేశ స్తోత్రాలు చూడండి.
మా తదుపరి ప్రచురణ: తెలుగు తాత్పర్యాలతో "శ్రీ బగళాముఖీ స్తోత్రనిధి" పుస్తకము ముద్రించుటకు ఆలోచన చేయుచున్నాము.
స్తోత్రనిధి (తెలుగు) వాట్సాప్ ఛానల్ : మా వాట్సాప్ ఛానల్ ని ఫాలో చేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
విప్రులకు, ద్విజులకు విజ్ఞప్తి : మంత్ర అనుష్ఠానం లేక నేటి కాలంలో ధర్మాచరణ క్షీణిస్తూ ఉన్నది. దయచేసి మీకు ఉపదేశం ఉన్న మంత్రం కనీసం లక్ష జపం చేయండి. మీకు అతిదగ్గరలో ఉన్న దేవాలయానికి ప్రతిరోజూ వెళ్ళి అక్కడి దేవత మంత్రాన్ని కనీసం 108 జపంచేసి, ఆ దేవత బలాన్ని వృద్ధి చేయండి. దేవత అనుగ్రహం ఉంటేనే ఆ ప్రాంతంలో ధర్మం వర్ధిల్లుతుంది.
Important message to Dharmikas : Please visit your nearest Devalayam and chant mantra of that Devata atleast 108 times daily in that temple. When Devata becomes powerful, it will automatically protect Dharma.
Prabhata Stotranidhi Book: A single book with important stotras of Devatas is available in 4 languages - "తెలుగు" , "ಕನ್ನಡ" , "देवनागरि" , "English (IAST)".
Chant other stotras in తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ், देवनागरी, english.
Did you see any mistake/variation in the content above? Click here to report mistakes and corrections in Stotranidhi content.