Read in తెలుగు / ಕನ್ನಡ / தமிழ் / देवनागरी / English (IAST)
[గమనిక: ఈ స్తోత్రము “శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రనిధి” పారాయణ గ్రంథములో కూడా ఉన్నది. Click here to buy.]
(ఈ శ్లోకాలు సుబ్రహ్మణ్య స్వామి తత్త్వాన్ని, ఆయన ఆవిర్భావాన్ని మరియు భక్తుల హృదయాలలో ఆయన స్థానాన్ని అత్యంత గంభీరంగా వర్ణిస్తాయి. ఈ శ్లోకాలు పఠించడం వల్ల కేవలం శారీరక రోగాలే కాకుండా, అరిషడ్వర్గాల వల్ల కలిగే మానసిక క్లేశాలు కూడా తొలగిపోతాయి.)
శ్రీగౌరీసహితేశఫాలనయనాదుద్భూతమగ్న్యాశుగ-
-వ్యూఢం విష్ణుపదీపయః శరవణే సంభూతమన్యాదృశమ్ |
షోఢావిగ్రహసుందరాస్యమమలం శ్రీకృత్తికాప్రీతయే
శర్వాణ్యంకవిభూషణం స్ఫురతు మచ్చిత్తే గుహాఖ్యం మహః || ౧ ||
గౌరీ సమేతుడైన ఈశ్వరుని ఫాలనేత్రం (నుదుటి కన్ను) నుండి ఉద్భవించిన అగ్ని తేజస్సు; వాయుదేవునిచే మోయబడి, గంగానది (విష్ణుపదీపయః) ద్వారా శరవణము (దర్భవనము) చేరి, అక్కడ ఆరు శిశువుల రూపంలో ఆవిర్భవించింది. ఆ ఆరు రూపాలు (షోఢావిగ్రహ) ఏకమై, కృత్తికా దేవుల ప్రీతి కోసం సుందరమైన ఆరు ముఖాల మూర్తిగా మారి, పార్వతీ దేవి (శర్వాణి) ఒడిని అలంకరించాయి. అట్టి ‘గుహుడు’ అని పిలవబడే దివ్య తేజస్సు (మహః) నా మనస్సులో నిరంతరం ప్రకాశించుగాక!
త్రిషడకృశదృగబ్జః షణ్ముఖాంభోరుహశ్రీః
ద్విషడతులభుజాఢ్యః కోటికందర్పశోభః |
శిఖివరమధిరూఢః శిక్షయన్ సర్వలోకాన్
కలయతు మమ భవ్యం కార్తికేయో మహాత్మా || ౨ ||
పదునెనిమిది (త్రి-షడ్ = 3×6) విశాలమైన పద్మముల వంటి కన్నులు కలవాడు, ఆరు పద్మముల వంటి ముఖముల కాంతి కలవాడు, పన్నెండు (ద్వి-షడ్ = 2×6) సాటిలేని భుజములతో విరాజిల్లేవాడు, కోటి మంది మన్మథుల (కోటికందర్ప) సౌందర్యము కలవాడు, శ్రేష్ఠమైన నెమలి వాహనాన్ని అధిరోహించి సర్వలోకాలను ధర్మమార్గంలో శిక్షించే/రక్షించేవాడు అయిన ఆ మహాత్ముడైన కార్తికేయుడు నాకు శుభములను (భవ్యం) కలుగజేయుగాక!
యద్రూపం నిర్గుణం తే తదిహ గుణమహాయోగిభిర్ధ్యానగమ్యం
యచ్చాన్యద్విశ్వరూపం తదనవధితయా యోగిభిశ్చాప్యచింత్యమ్ |
షడ్వక్త్రాష్టాదశాక్షాద్యుపహితకరుణామూర్తిరేషైవ భాతి
స్వారాధ్యాశేషదుఃఖప్రశమనబహులీలాస్పదా చాప్యతుల్యా || ౩ ||
స్వామీ! నీ నిర్గుణ రూపం (గుణాతీతమైనది) గొప్ప యోగులకు మాత్రమే ధ్యానం ద్వారా లభిస్తుంది. నీ విశ్వరూపమో (అనంతమైనది) ఊహకందనిది, అచింత్యమైనది. కానీ, ఆరు ముఖములు, పదునెనిమిది కన్నులతో కూడిన నీ కరుణామయ మూర్తి (సగుణ రూపం) భక్తుల ఆరాధన కోసం ప్రకాశిస్తోంది. నీ లీలలు సాటిలేనివి మరియు నీవు నిన్ను ఆరాధించే వారి సమస్త దుఃఖాలను ప్రశమింపజేసే దయామయుడవు.
యచ్ఛ్రీమత్పాదపంకేరుహయుగళమహాపాదుకే స్వస్వమూర్ధ్నా
ధర్తుం విష్ణుప్రముఖ్యా అపి చ సుమనసః ప్రాగకుర్వంస్తపాంసి |
తత్తాదృక్స్థూలభూతం పదకమలయుగం యోగిహృద్ధ్యానగమ్యం
శ్రీసుబ్రహ్మణ్య సాక్షాత్ స్ఫురతు మమ హృది త్వత్కటాక్షేణ నిత్యమ్ || ౪ ||
శ్రీమహావిష్ణువు వంటి గొప్ప దేవతలు సైతం, ఏ దివ్యమైన పాదపద్మముల పాదుకలను తమ శిరస్సులపై ధరించాలనే కోరికతో పూర్వం ఎంతో తపస్సు చేశారో; యోగులు తమ హృదయాలలో ఏ పాదాలను ధ్యానం చేస్తూ ఆనందిస్తారో; అట్టి అత్యంత పవిత్రమైన, స్థూల రూపంలో కనిపిస్తున్న నీ పాదపద్మములు… ఓ సుబ్రహ్మణ్య స్వామీ! నీ కృప వల్ల నా హృదయంలో నిరంతరం సాక్షాత్కరించుగాక!
యస్య శ్రీశముఖామరాశ్చ జగతి క్రీడాం చ బాల్యోద్భవాం
చిత్రారోపితమానుషా ఇవ సమాలోక్యాభవంస్తంభితాః |
లోకోపద్రవకృత్స నారదపశుర్యస్యాభవద్వాహనం
సోఽస్మాన్ పాతు నిరంతరం కరుణయా శ్రీబాలషాణ్మాతురః || ౫ ||
ఏ స్వామి యొక్క బాల్య క్రీడలను చూసి శ్రీమహావిష్ణువు (శ్రీశ) మొదలైన దేవతలందరూ ఆశ్చర్యంతో చిత్రపటంలో బొమ్మల వలె (చిత్రారోపిత మానుషా ఇవ) నిశ్చలంగా స్తంభించిపోయారో; లోకాలను ఉపద్రవానికి గురిచేసిన నారద మహర్షి యాగం నుండి పుట్టిన ఆ భయంకరమైన మేక (నారద పశు) ఎవరికి వాహనంగా మారిందో; ఆరుగురు కృత్తికా దేవుల పుత్రుడైన ఆ ‘బాల షణ్ముఖుడు’ (బాలషాణ్మాతురః) మమ్మల్ని నిరంతరం తన కరుణతో రక్షించుగాక!
యేన సాక్షాచ్చతుర్వక్త్రః ప్రణవార్థవినిర్ణయే |
కారాగృహం ప్రాపితోఽభూత్ సుబ్రహ్మణ్యః స పాతు మామ్ || ౬ ||
ప్రణవ మంత్రమైన ‘ఓంకారము’ యొక్క అర్థాన్ని వివరించమని అడిగినప్పుడు, సరైన సమాధానం చెప్పలేకపోయిన చతుర్ముఖ బ్రహ్మను (చతుర్వక్త్రః) ఎవరైతే కారాగారంలో బంధించారో; అట్టి పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన సుబ్రహ్మణ్య స్వామి నన్ను రక్షించుగాక!
కారుణ్యద్రుతపంచకృత్యనిరతస్యానందమూర్తేర్ముఖైః
శ్రీశంభోః సహ పంచభిశ్చ గిరిజావక్త్రం మిలిత్వామలమ్ |
యస్య శ్రీశివశక్త్యభిన్నవపుషో వక్త్రాబ్జషట్కాకృతిం
ధత్తే సోఽసురవంశభూధరపవిః సేనాపతిః పాతు నః || ౭ ||
కరుణతో నిండినవాడు, సృష్టి-స్థితి-లయ-తిరోధాన-అనుగ్రహం అనే ఐదు కృత్యములను (పంచకృత్య) చేసేవాడు, ఆనందమూర్తి అయిన శివుని (శంభోః) ఐదు ముఖములతో పాటు… పార్వతీదేవి (గిరిజా) యొక్క ఒక నిర్మలమైన ముఖము కలిసి (మిలిత్వా), ఎవరి శరీరమైతే శివ-శక్తుల అభేద స్వరూపంగా (శివశక్త్యభిన్నవపుషో) ఆరు ముఖాల పద్మములతో (వక్త్రాబ్జషట్కాకృతిం) ప్రకాశిస్తోందో; రాక్షస వంశమనే పర్వతాలను (అసురవంశ భూధర) ఛేదించే వజ్రాయుధం (పవిః) వంటివాడైన ఆ దేవసేనాపతి మమ్మల్ని రక్షించుగాక!
యః శక్త్యా తారకోరఃస్థలమతికఠినం క్రౌంచగోత్రం చ భిత్త్వా
హత్వా తత్సైన్యశేషం నిఖిలమపి చ తాన్ వీరబాహుప్రముఖ్యాన్ |
ఉద్ధృత్వా యుద్ధరంగే సపది చ కుసుమైర్వర్షితో నాకిబృందైః
పాయాదాయాసతోఽస్మాన్ స ఝటితి కరుణారాశిరీశానసూనుః || ౮ ||
ఎవరైతే తన ‘శక్తి’ ఆయుధంతో అత్యంత కఠినమైన తారకాసురుని వక్షస్థలాన్ని (తారకోరఃస్థలం), క్రౌంచ పర్వతాన్ని (క్రౌంచగోత్రం) చీల్చివేశారో; రాక్షస సైన్యాన్ని హతమార్చి, యుద్ధరంగంలో వీరబాహువు వంటి తన సేనా నాయకులను ఆదుకున్నారో; ఎవరిపై దేవతలు (నాకిబృందైః) పుష్పవృష్టి కురిపించారో; అట్టి కరుణా సముద్రుడైన శివపుత్రుడు (ఈశానసూనుః) మమ్మల్ని సమస్త ఆయాసాల (కష్టాల) నుండి త్వరగా (ఝటితి) రక్షించుగాక!
యద్దూతో వీరబాహుః సపది జలనిధిం వ్యోమమార్గేణ తీర్త్వా
జిత్వా లంకాం సమేత్య ద్రుతమథ నగరీం వీరమాహేంద్రనామ్నీమ్ |
దేవానాశ్వాస్య శూరప్రహితమపి బలం తత్సభాం గోపురాదీన్
భిత్త్వా యత్పాదపద్మం పునరపి చ సమేత్యానమత్తం భజేఽహమ్ || ౯ ||
ఎవరి దూత అయిన వీరబాహువు… సముద్రాన్ని ఆకాశమార్గంలో (వ్యోమమార్గేణ) దాటి, లంకను జయించి, వెంటనే ‘వీరమాహేంద్రపురి’ అనే నగరానికి చేరుకున్నాడో; అక్కడ బందీలుగా ఉన్న దేవతలను ఓదార్చి (ఆశ్వాస్య), శూరపద్ముడు పంపిన సైన్యాన్ని, అతని సభను, గోపురాలను ధ్వంసం చేసి… తిరిగి వచ్చి ఎవరి పాదపద్మాలకు నమస్కరించాడో; అట్టి మహత్త్వం గల సుబ్రహ్మణ్య స్వామిని నేను భజిస్తున్నాను.
యో వైకుంఠాదిదేవైః స్తుతపదకమలో వీరభూతాదిసైన్యైః
సంవీతో యో నభస్తో ఝటితి జలనిధిం ద్యోపథేనైవ తీర్త్వా |
శూరద్వీపోత్తరస్యాం దిశి మణివిలసద్ధేమకూటాఖ్యపుర్యాం
త్వష్టుర్నిర్మాణజాయాం కృతవసతిరభూత్ పాతు నః షణ్ముఖః సః || ౧౦ ||
ఎవరైతే వైకుంఠవాసుడైన విష్ణువు మొదలైన దేవతలచే స్తుతింపబడిన పాదపద్మములు కలవాడో (యో వైకుంఠాది-దేవైః స్తుత-పాదకమలో); ఎవరైతే వీరబాహువు వంటి వీరులతో, భూత సైన్యంతో పరివేష్టితుడై (వీరభూతాది-సైన్యైః సంవీతో); ఆకాశం నుండి (నభస్తో) వెంటనే సముద్రాన్ని ఆకాశ మార్గం ద్వారానే దాటి (జలనిధిం ద్యోపథేనైవ తీర్త్వా); శూరపద్ముని ద్వీపానికి ఉత్తర దిశలో ఉన్నట్టి, మణులతో ప్రకాశించే, దేవశిల్పి అయిన త్వష్ట (విశ్వకర్మ) నిర్మించిన ‘హేమకూటము’ అనే పురంలో నివాసం ఏర్పరచుకున్నాడో (హేమకూటాఖ్య-పుర్యాం కృతవసతిరభూత్); అట్టి షణ్ముఖుడు మనలను రక్షించుగాక (పాతు నః షణ్ముఖః సః).
నానాభూతౌఘవిధ్వంసితనిజపృతనో నిర్జితశ్చ ద్విరావృ-
-త్త్యాలబ్ధస్వావమానే నిజపితరి తతః సంగరే భానుకోపః |
మాయీ యత్పాదభృత్యప్రవరతరమహావీరబాహుప్రణష్ట-
-ప్రాణోఽభూత్ సోఽస్తు నిత్యం విమలతరమహాశ్రేయసే తారకారిః || ౧౧ ||
తన తండ్రి (శూరపద్ముడు) కుమారస్వామి చేతిలో రెండుసార్లు ఓడిపోయి అవమానం పొందడం చూసి, భానుకోపుడు అనే మాయావి అయిన రాక్షసుడు యుద్ధానికి వచ్చాడు. అతను తన సైన్యాన్ని కోల్పోయినప్పటికీ, మాయలతో యుద్ధం చేశాడు. అట్టి మాయావి అయిన భానుకోపుడు, కుమారస్వామి పాదసేవకులలో శ్రేష్ఠుడైన వీరబాహువు చేతిలో ప్రాణాలు కోల్పోయాడు. అట్టి తారకాసుర సంహారి (తారకారి) మనకు నిరంతరం నిర్మలమైన శ్రేయస్సును ప్రసాదించుగాక!
యేన కృచ్ఛ్రేణ నిహతః సింహవక్త్రో మహాబలః |
ద్విసహస్రభుజో భీమః ససైన్యస్తం గుహం భజే || ౧౨ ||
అత్యంత బలవంతుడు, రెండు వేల భుజములు (ద్విసహస్రభుజ) కలవాడు, భయంకరుడైన సింహవక్త్రుడు అనే రాక్షసుడిని తన సైన్యంతో సహా ఎవరైతే సంహరించారో; అట్టి పరాక్రమవంతుడైన గుహుని (సుబ్రహ్మణ్యుని) నేను భజిస్తున్నాను.
భూరిభీషణమహాయుధారవ-
-క్షోభితాబ్ధిగణయుద్ధమండలః |
సింహవక్త్రశివపుత్రయో రణః
సింహవక్త్రశివపుత్రయోరివ || ౧౩ ||
అత్యంత భయంకరమైన ఆయుధాల ధ్వనుల చేత సముద్రాలన్నీ క్షోభకు గురయ్యేలా జరిగిన ఆ యుద్ధం వర్ణనాతీతం. సింహవక్త్రుడికి మరియు శివపుత్రుడైన కుమారస్వామికి మధ్య జరిగిన ఆ భీకర యుద్ధం… మరెవరితోనూ పోల్చలేము, ఆ యుద్ధం ఆ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన యుద్ధం లాగే ఉంది (అంటే అది సాటిలేనిది అని అర్థం).
శూరాపత్యగణేషు యస్య గణపైర్నష్టేషు సింహాననో
దైత్యః క్రూరబలోఽసురేంద్రసహజః సేనాసహస్రైర్యుతః |
యుద్ధే చ్ఛిన్నభుజోత్తమాంగనికరో యద్బాహువజ్రాహతో
మృత్యుం ప్రాప స మృత్యుజన్యభయతో మాం పాతు వల్లీశ్వరః || ౧౪ ||
శూరపద్ముని సంతానమంతా (శూరాపత్యగణేషు) కుమారస్వామి సేనాధిపతుల (గణపైః) చేతిలో నశించినప్పుడు… క్రూరమైన బలము కలిగినవాడు, అసురేంద్రుడైన శూరపద్ముని సోదరుడు (సహజః) అయిన సింహవక్త్రుడు (సింహాననో) వేలకొద్దీ సైన్యముతో యుద్ధానికి వచ్చాడు. కుమారస్వామి బాహుబలమనే వజ్రాయుధ ఘాతానికి (యద్బాహువజ్రాహతో) ఆ రాక్షసుని వేల భుజములు, శిరస్సులు (భుజోత్తమాంగనికరో) ఛిన్నభిన్నమై మృత్యువును పొందాయి. అట్టి పరాక్రమవంతుడైన వల్లీనాథుడు (వల్లీశ్వరః) నన్ను మృత్యు భయము నుండి రక్షించుగాక!
అష్టోత్తరసహస్రాండప్రాప్తశూరబలం మహత్ |
క్షణేన యః సంహృతవాన్ స గుహః పాతు మాం సదా || ౧౫ ||
వెయ్యికి పైగా (అష్టోత్తర సహస్ర) అండకోశాలలో విస్తరించి ఉన్న శూరపద్ముని అనంతమైన మహాబలాన్ని, కేవలం ఒక్క క్షణ కాలంలో (క్షణేన) ఎవరైతే సంహరించారో; అట్టి గుహుడు (సుబ్రహ్మణ్యుడు) నన్ను ఎల్లప్పుడూ రక్షించుగాక!
అండభిత్తిపరికంపిభీషణ-
-క్రూరసైన్యపరివారపూర్ణయోః |
శూరపద్మగుహయోర్మహారణః
శూరపద్మగుహయోరివోల్బణః || ౧౬ ||
బ్రహ్మాండ భాండాల గోడలే (అండభిత్తి) వణికిపోయేలా (పరికంపి), భీషణమైన క్రూర సైన్యాలతో జరిగిన ఆ యుద్ధం వర్ణనాతీతం. శూరపద్మునికి మరియు గుహునికి (కుమారస్వామికి) మధ్య జరిగిన ఆ మహా సంగ్రామం (మహారణః)… ఆ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన యుద్ధం లాగే అత్యంత భయంకరంగా (ఉల్బణః) ఉంది. దీనిని మరే యుద్ధంతోనూ పోల్చలేము.
నానారూపధరశ్చ నిస్తులబలో నానావిధైరాయుధై-
-ర్యుద్ధం దిక్షు విదిక్షు దర్శితమహాకాయోఽండషండేష్వపి |
యః శక్త్యాశు విభిన్నతాముపగతః శూరోఽభవద్వాహనం
కేతుశ్చాపి నమామి యస్య శిరసా తస్యాంఘ్రిపంకేరుహే || ౧౭ ||
అనేక రూపాలను ధరించినవాడు (నానారూపధర), సాటిలేని బలవంతుడు అయిన శూరపద్ముడు… పది దిక్కులలోనూ, అనేక అండకోశాలలోనూ తన విరాట్ రూపాన్ని చూపిస్తూ రకరకాల ఆయుధాలతో యుద్ధం చేశాడు. అప్పుడు స్వామివారు తన ‘శక్తి’ ఆయుధాన్ని ప్రయోగించగా, ఆ శూరపద్ముడు రెండుగా చీలిపోయాడు. అందులో ఒక భాగం స్వామికి వాహనం (నెమలి) గాను, రెండవ భాగం ధ్వజం (కోడి) గాను మారాయి. అట్టి శూర సంహారి అయిన స్వామి పాదపద్మాలకు నేను శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను.
కేకికుక్కుటరూపాభ్యాం యస్య వాహనకేతుతామ్ |
అద్యాపి వహతే శూరస్తం ధ్యాయామ్యన్వహం హృది || ౧౮ ||
నెమలి (కేకి) మరియు కోడి (కుక్కుట) రూపాలలో శూరపద్ముడు ఎవరికి వాహనముగా, ధ్వజముగా నేటికీ (అద్యాపి) సేవలు అందిస్తున్నాడో… అట్టి పరమాత్మను నేను ప్రతిరోజూ నా హృదయంలో ధ్యానిస్తున్నాను.
దేవైః సంపూజితో యో బహువిధసుమనోవర్షిభిర్భూరిహర్షై-
-ర్వృత్రారిం స్వర్గలోకే విపులతరమహావైభవైరభ్యషించత్ |
తద్దత్తాం తస్య కన్యాం స్వయమపి కృపయా దేవయానాముదూహ్య
శ్రీమత్కైలాసమాప ద్రుతమథ లవలీం చోద్వహంస్తం భజేఽహమ్ || ౧౯ ||
రాక్షస బాధలు తొలగిన ఆనందంతో దేవతలు ఎవరిపై పుష్పవృష్టి కురిపించారో; ఎవరైతే ఇంద్రుడిని (వృత్రారి) తిరిగి స్వర్గలోకానికి పట్టాభిషిక్తుడిని చేశారో; ఇంద్రుడు కృతజ్ఞతతో సమర్పించిన తన కుమార్తె దేవసేనను (దేవయాని) ఎవరైతే పాణిగ్రహణం చేశారో; ఆపై వల్లీదేవిని (లవలీం) కూడా వివాహమాడి, ఆ దివ్య తేజస్సుతో తిరిగి కైలాసమును చేరుకున్నారో… అట్టి సుబ్రహ్మణ్య స్వామిని నేను భజిస్తున్నాను.
తత్రానంతగుణాభిరామమతులం చాగ్రే నమంతం సుతం
యం దృష్ట్వా నిఖిలప్రపంచపితరావాఘ్రాయ మూర్ధ్న్యాదరాత్ |
స్వాత్మానందసుఖాతిశాయి పరమానందం సమాజగ్మతుః
మచ్చిత్తభ్రమరో వసత్వనుదినం తత్పాదపద్మాంతరే || ౨౦ ||
అనంతమైన గుణాలతో అత్యంత సుందరుడైనవాడు, సాటిలేనివాడు అయిన తన కుమారుడు తమ ముందు నిలబడి నమస్కరిస్తుండగా… ఆ కుమారుడిని చూసి, జగన్మాతాపితలైన పార్వతీపరమేశ్వరులు (నిఖిలప్రపంచపితరౌ) ఎంతో ఆదరంతో ఆయన శిరస్సును మూర్కొన్నారు (ప్రేమతో ముద్దుపెట్టుకున్నారు). ఆ సమయంలో వారు తమ స్వస్వరూప ఆనందం కంటే మిన్నయైన పరమానందాన్ని అనుభవించారు. అట్టి స్వామి యొక్క పాదపద్మములలో నా మనస్సు అనే తుమ్మెద (మచ్చిత్తభ్రమరః) ప్రతిరోజూ నివసించుగాక!
దుష్పుత్రైర్జననీ సతీ పతిమతీ కోపోద్ధతైః స్వైరిణీ-
-రండాసీత్యతినిందితాపి న తథా భూయాద్యథా తత్త్వతః |
దుష్పాషండిజనైర్దురాగ్రహపరైః స్కాందం పురాణం మహత్
మిథ్యేత్యుక్తమపి క్వచిచ్చ న తథా భూయాత్తథా సత్యతః || ౨౧ ||
దుర్మార్గులైన కుమారులు తమ కోపంతో, పతివ్రత అయిన తల్లిని ‘కులట’ అని గానీ, ‘విధవ’ అని గానీ నిందించినంత మాత్రాన… ఆ తల్లి నిజంగా అట్టిది అయిపోదు కదా! సత్యం ఎప్పటికీ మారదు. అలాగే, దురాశాపరులు, పాషండులు (దైవ దూషకులు) గొప్పదైన ఈ స్కాంద పురాణాన్ని ‘అబద్ధం’ లేదా ‘కల్పితం’ (మిథ్య) అని ఎంత నిందించినా, ఆ నిందల వల్ల స్కాంద పురాణం యొక్క సత్యం ఏమాత్రం తగ్గిపోదు. అది ఎల్లప్పుడూ పరమ సత్యమై వెలుగొందుతుంది.
కిం తు తద్దూషణాత్తేషామేవ కుత్సితజన్మనామ్ |
ఐహికాముష్మికమహాపురుషార్థక్షయో భవేత్ || ౨౨ ||
అయితే (కిం తు), అట్టి స్కాంద పురాణాన్ని దూషించడం వల్ల (తద్-దూషణాత్), ఆ నిందించే నీచమైన జన్మ కలిగిన వారికే (తేషామ్ ఏవ కుత్సిత-జన్మనామ్) ఈ లోకానికి సంబంధించిన సుఖాలు (ఐహిక), పరలోకానికి సంబంధించిన సుఖాలు (ఆముష్మిక) మరియు గొప్పవైన ధర్మార్థకామమోక్షాలనే పురుషార్థాలు (మహా-పురుషార్థ) క్షీణించిపోతాయి (క్షయో భవేత్).
యత్సంహితాషట్కమధ్యే ద్వితీయా సూతసంహితా |
భాతి వేదశిరోభూషా స్కాందం తత్కేన వర్ణ్యతే || ౨౩ ||
ఏ స్కాంద పురాణంలోని ఆరు సంహితల మధ్య (యత్-సంహితా-షట్క-మధ్యే), రెండవదైన (ద్వితీయా) ‘సూత సంహిత’ అనేది వేదాలకు శిఖరం వంటి ఉపనిషత్తులకు ఆభరణంలా (వేద-శిరో-భూషా) ప్రకాశిస్తోందో (భాతి); అట్టి స్కాంద పురాణము (తత్ స్కాందం) ఇంకెవరి చేత వర్ణించబడుతుంది? (కేన వర్ణ్యతే – అంటే ఎవరి తరమూ కాదు అని అర్థం).
యస్య శంభౌ పరా భక్తిర్యస్మిన్నీశకృపామలా |
అపాంసులా యస్య మాతా తస్య స్కాందే భవేద్రతిః || ౨౪ ||
ఎవరికైతే శివుని పట్ల (యస్య శంభౌ) అత్యున్నతమైన భక్తి (పరా భక్తిః) ఉంటుందో; ఎవరి పైన ఈశ్వరుని నిర్మలమైన కృప (ఈశ-కృపా-అమలా) ఉంటుందో; ఎవరి తల్లి అయితే పతివ్రతయై, దోషము లేనిదై (అపాంసులా) ఉంటుందో… అట్టి వానికే (తస్య) స్కాంద పురాణము నందు ఆసక్తి/ప్రేమ (రతిః) కలుగుతుంది (భవేత్).
షడాననస్తుతిమిమాం యో జపేదనువాసరమ్ |
ధర్మమర్థం చ కామం చ మోక్షం చాపి స విందతి || ౨౫ ||
ఆరు ముఖములు కల స్వామిపై ఉన్న ఈ స్తుతిని (షడానన-స్తుతిమ్-ఇమామ్) ఎవరైతే (యః) ప్రతిరోజూ (అనువాసరమ్) జపిస్తారో (జపేత్); వారు (సః) ధర్మమును, అర్థమును, కామమును మరియు మోక్షమును కూడా (చ-అపి) పొందుతారు (విందతి).
ఇతి శ్రీషడానన స్తుతిః |
గమనిక: పైన ఇవ్వబడిన స్తోత్రము, ఈ పుస్తకములో కూడా ఉన్నది.
శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రనిధి
(నిత్య పారాయణ గ్రంథము)
See Details – Click here to buy
మరిన్ని శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్తోత్రాలు చూడండి.
మా తదుపరి ప్రచురణ: తెలుగు తాత్పర్యాలతో "శ్రీ బగళాముఖీ స్తోత్రనిధి" పుస్తకము ముద్రించుటకు ఆలోచన చేయుచున్నాము.
స్తోత్రనిధి (తెలుగు) వాట్సాప్ ఛానల్ : మా వాట్సాప్ ఛానల్ ని ఫాలో చేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
విప్రులకు, ద్విజులకు విజ్ఞప్తి : మంత్ర అనుష్ఠానం లేక నేటి కాలంలో ధర్మాచరణ క్షీణిస్తూ ఉన్నది. దయచేసి మీకు ఉపదేశం ఉన్న మంత్రం కనీసం లక్ష జపం చేయండి. మీకు అతిదగ్గరలో ఉన్న దేవాలయానికి ప్రతిరోజూ వెళ్ళి అక్కడి దేవత మంత్రాన్ని కనీసం 108 జపంచేసి, ఆ దేవత బలాన్ని వృద్ధి చేయండి. దేవత అనుగ్రహం ఉంటేనే ఆ ప్రాంతంలో ధర్మం వర్ధిల్లుతుంది.
Important message to Dharmikas : Please visit your nearest Devalayam and chant mantra of that Devata atleast 108 times daily in that temple. When Devata becomes powerful, it will automatically protect Dharma.
Prabhata Stotranidhi Book: A single book with important stotras of Devatas is available in 4 languages - "తెలుగు" , "ಕನ್ನಡ" , "देवनागरि" , "English (IAST)".
Chant other stotras in తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ், देवनागरी, english.
Did you see any mistake/variation in the content above? Click here to report mistakes and corrections in Stotranidhi content.